Gewone marathon geen uitdaging meer? Doe Boston!

Gewone marathon geen uitdaging meer? Doe Boston!
boston marathon
Op een van de podcasts over marathonlopen volg ik een irritante discussie over wie zich eigenlijk 'marathonloper' mag noemen. Volgens mij is dat simpel: als je de finish haalt voordat de organisatie de race afsluit, ben je een marathonloper. Ook al heb je er zeven uur over gedaan.

Maar goed, en zijn natuurlijk verschillende typen lopers. Je hebt eerst de echte atleten, daarna komen de goed of redelijk getrainde recreatielopers, en aan de staart van het veld zijn er de lopers die de marathon beschouwen als een éénmalige gebeurtenis die ze van hun bucket list willen afstrepen.

Deze laatste lopers zijn niet altijd voorbereid op de afstand: hun loopstijl vreet duidelijk energie, ze lopen na tien kilometer al te hijgen of moeten al op de helft van het parcours gaan wandelen. Ik ben wel eens bang dat sommigen een half jaar later nog steeds bij de fysiotherapeut of orthopeed lopen om de opgelopen schade te herstellen. Maar hé: ieder zijn ding, 42 kilometer is 42 kilometer en iedereen die finisht is een Held. Makkelijk zat. 

Maar enkele snelle lopers (meestal mannen) blijken zich er aan te ergeren dat ook de langzame lopers een plekje op hun apenrots innemen. 'Pas als je de marathon binnen vier uur loopt, ben je een échte marathonloper', klinkt het dan. Of drie uur, toe maar jongens. Of pas als je meer dan vier keer per week traint, ben je... nou ja, je snapt het wel.

Voor deze types met wat teveel testosteron heb ik een tip: ga lekker naar Boston. Want daar worden alleen de échte bikkels toegelaten. 

In de eerste plaats moet je, aan de hand van je tijden op eerdere marathons, bewijzen dat je snel kunt lopen. Voor mijn leeftijd is de 'Boston qualifying time' drie uur en dertig minuten. (Dat haal ik nčt. Tenminste, als ik mijn persoonlijk record nog even met drie kwartier verbeter). Maar dan ben ik er nog niet, want binnen elke leeftijdsgroep worden weer alleen de snelste lopers toegelaten.

Is dat niet een fijne uitdaging voor de opper-bonobono's onder ons? ik vermoed dat de race van april 2017 al vol zit, maar voor 2018 is het: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ren je rot en zorg dat je Boston Qualified wordt: 'BQ'. Zelf houd ik het voorlopig op BT: Blijf thuis.

(Marathonloper. In 4 uur en 15 minuten. Sorry hoor.)
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Rob
Rob Voorwinden
Rob  Voorwinden

Rob Voorwinden



Is journalist en camerajournalist. Ontdekte acht jaar geleden het hardlopen. Viel twaalf kilo af en liep vorig jaar zijn eerste marathon. Hoopt er volgend jaar wéér eentje te lopen, maar nu onder de vier uur. Traint daarvoor keihard en loopt dus steeds blessures op. Reageert daarop door nog harder te gaan trainen. Wens hem sterkte.

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Rob
    Ed: goede tip! Maar voorlopig houd ik het bij Rotterdam ;)
    Reactie geplaatst op 16/11/16 om 20:15 uur
  • Ed Hendrix
    Helemaal mee eens; echter Boston kun je ook lopen zonder te kwalificeren. Het startbewijs is dan alleen ca 350€ duurder.
    Reactie geplaatst op 16/11/16 om 16:17 uur

Loopkalender

28
februari