Licht in de duisternis

Licht in de duisternis
Licht
Het wordt steeds minder gezellig, op zondag aan de ontbijttafel.

Dat begint zodra mijn vrouw me naar beneden ziet komen met mijn hardloopschoenen in de hand. Zij weet dan dat haar geachte echtgenoot eerst gaat ontbijten, en dan zijn ontbijt laat zakken. Daarna verlaat de geachte echtgenoot het huis voor een lange duurloop van anderhalf tot tweeŰnhalf uur, daarna moet de geachte echtgenoot stretchen als cooling down, zijn eiwitshake drinken en douchen, en daarna is de zondag al voor driekwart voorbij. En ondertussen mag de vrouw des huizes de kinderen uit de gordijnen proberen te houden. 

Dat zorgt voor, laten we zeggen, enige spanningen in de relatie. En ik geef het niet graag toe, maar misschien heeft mijn vrouw wel een beetje een punt. Ergens.

Dus wat doe je dan, als man? Je zoekt een praktische oplossing. En die is: op zondag 's ochtends vroeg hardlopen, als de rest van de familie nog op één oor ligt. Half zeven op, en om kwart voor zeven dribbel ik de straat uit. 

So far, so good.

Alleen is het rond die tijd nog pikkedonker, in deze wintermaanden, dus heb ik licht nodig. Nu heb ik een heleboel lampjes en twee reflecterende vesten, maar die zijn alleen handig om gezien te wˇrden. En tijdens mijn lange duurloop ga ik graag de natuur in, en dan heb ik een lamp nodig waarbij ik zélf kan zien. 

Want als het glad is (en dat kan zomaar gebeuren, in de winter) moet ik dat wel weten. Anders val ik (au), verrek ik daarbij een spier (ernstiger), of breek ik een paar botten (nog ernstiger). Of ik knal met mijn kop tegen de grond en raak bewusteloos, en word pas twee uur later gevonden door andere hardlopers, fietsers of honduitlaters. En dan lig ik dus twee uur lang in de vrieskou op de grond, gekleed in een dun laagje lycra. Dan heb ik dus een Probleem - met hoofdletter.

Goed, om mezelf bij te lichten neem ik eerst een fietslamp mee die ik ooit kocht toen ik weer eens geblesseerd was, en overwoog om voor altijd te stoppen met het hardlopen en te gaan mountainbiken. (Pff... dat scheelde niet veel, destijds). Die fietslamp werkt prima, met een draad aan een usb-accu. Maar aangezien ik nu geen stuur heb om de lamp op te monteren, moet ik hem steeds in mijn hand houden. Nog niet praktisch genoeg.

Gelukkig bracht de Sint me een 'running light' van de onvolprezen firma Kalenji. Je draagt die lamp in een soort driepunts-gordeltje. Op je borst heb je dan een flinke halogeenspot en op je rug drie knipperende leds. Als je hem uit de doos haalt heb je even een WTF-momentje, met al die bandjes en gespen, maar als je hem eenmaal hebt afgesteld trek je hem voortaan in drie seconden aan.

En hij werkt fantastisch. Het lampje heeft drie standen ("Ruim voldoende', 'Overkill' en 'Met het blote oog zichtbaar vanaf Mars') zodat je altijd ziet waar je loopt, en de leds op je rug waarschuwen de eventuele achterliggers. Het enige minpuntje is dat het rode aan/uit knopje wat ielig is en wat stroef gaat, maar goed: er moet altijd wat te zeuren blijven.

Tot acht uur 's ochtends bewijst de Running light goede diensten, daarna zorgt de natuur geheel automatisch voor een doorgaans prachtige zonsopgang, en rond half tien ben ik weer thuis. Daar dek ik de ontbijttafel, trek ik de kinderen voor de tv vandaan en nodig ik mijn vrouw aan tafel uit. Dan hebben we een gezellig familie-ontbijt en ligt de dag open voor gezinsactiviteiten. Want voor mij,  als goed huisvader, is het motto: vrouw en kinderen éérst.

Zodra ik zelf ben geweest natuurlijk.

Lees hier de eerder gepubliceerde test over de Runlight

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Rob
Rob Voorwinden
Rob  Voorwinden

Rob Voorwinden



Is journalist en camerajournalist. Ontdekte acht jaar geleden het hardlopen. Viel twaalf kilo af en liep vorig jaar zijn eerste marathon. Hoopt er volgend jaar wéér eentje te lopen, maar nu onder de vier uur. Traint daarvoor keihard en loopt dus steeds blessures op. Reageert daarop door nog harder te gaan trainen. Wens hem sterkte.

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Rob
    Het loopt prima met de lamp. Hij zit goed stevig, als je de bandjes goed afstelt, en gaat niet aan de wandel rond je lijf. Er zit een flinke usb-accu achterop, genoeg voor uren licht. Maar zoals Ray stelt: een hoofdband is goedkoper. Al is het een kwestie van smaak of je zo'n hoofdband lekker vindt zitten, denk ik.
    Reactie geplaatst op 12/12/16 om 20:04 uur
  • Robert
    Erg herkenbaar, die gezinssituatie.. Alleen hoe loopt het nu met zo'n lamp?
    Reactie geplaatst op 12/12/16 om 19:24 uur
  • Rob
    Hee Ray, Ziet er ook goed uit! Heeft de Sint toch weer te duur ingekocht ;)
    Reactie geplaatst op 12/12/16 om 19:23 uur
  • Ray Duijn
    Zeg Rob , het kan makkelijker hoor , maar dan zonder achterlicht haha. Fluoriserend en reflecterend jasje aan bijvoorbeeld , meer dan genoeg .... Ik gebruik de GEONAUTE ONNIGHT 210 V2 BLAUW - 100 LUMEN GEONAUTE. Ook bij decathlon ;) Hoge lichtopbrengst , in alle standen te draaien met kogelgewrichtje , 3 standen : normale output , hoge output en knipperstand. Voeding van 3 penlite batterijen die in een klein en gesealed doosje zitten. Achterop zit dat trouwens ivm balans. Mooie degelijke kwaliteit van de bandjes ook. 16 euro slechts voor een superhandige en snelle oplossing !!! Grtz
    Reactie geplaatst op 12/12/16 om 17:10 uur

Loopkalender

24
januari