In dit artikel wordt uitgelegd wat ChiRunning inhoudt en waarom deze manier van lopen efficiënt is en blessures helpt voorkomen.
In een recent nummer van Runner 's World stond in de inleiding van een artikel over blessures, dat hardlopers zo vaak geblesseerd zijn. Het werd gebracht als een 'fact of life', je moet ermee leren leven. Maar niets is natuurlijk minder waar. Blessurevrij hardlopen behoort wel degelijk tot de mogelijkheden. ChiRunning is een hardlooptechniek die de spieren en pezen ontziet, zodat de kans op overbelastingsblessures aanzienlijk vermindert.
Power Running versus ChiRunning
Een populair gezegde is: 'no pain, no gain'. Je moet flink afzien om beter te worden. De gebruikelijke manier van hardlopen kan omschreven worden als Power Running. De belasting voor het lichaam is groot en vergt veel kracht. Om deze belasting aan te kunnen, en dus blessures te voorkomen, wordt het ontwikkelen van meer spierkracht aanbevolen. De vraag is echter of dit altijd zo effectief is. Algemeen wordt onderschreven dat de Kenianen vooral zo succesvol zijn omdat zij zulke lichte, tengere benen hebben. Het optillen van de benen kost daardoor weinig energie. Je kunt het natuurlijk ook andersom stellen: ze hebben geen zware spieren nodig, omdat ze zo efficiënt hardlopen. De Keniaanse manier van hardlopen en ChiRunning hebben veel kenmerken gemeen. Het uitgangspunt van ChiRunning is dat krachttraining en krachtontwikkeling van de beenspieren voor de meeste lopers overbodig wordt, door het verbeteren van de looptechniek. Extra spierkracht is niet nodig om sneller te lopen en ook niet om blessures te voorkomen.
ChiRunning: voor wie?
Natuurlijk zijn er hardlopers die op kracht moeten lopen. Dit zijn de baanatleten die op spikes hun razendsnelle rondjes maken. Dergelijke snelheden bereik je niet zonder de inzet van veel kracht. Maar gesteld kan worden dat hoe langer de afstand is, hoe minder kracht een rol speelt. Degenen die lange afstanden lopen, hoeven hun spieren veel minder aan te spreken dan feitelijk vaak gebeurt. Bovendien zijn er veel hardlopers die niet streven naar toptijden. Of die snel geblesseerd raken van te heftige loopscholing. ChiRunning is daarom bij uitstek geschikt voor:
-Lange afstandlopers
-Recreanten
-Blessuregevoelige lopers.
De baanatleten hoeven nu niet meteen weg te klikken. Zij kunnen namelijk veel baat hebben bij ChiRunning voor hun herstel- en duurloopjes. Hoe vaak gebeurt het niet dat een pittige baantraining perfect gaat, maar dat een dag later de hamstring verkrampt of een zweepslag ontstaat tijdens een gewoon duurloopje? Dat wil je graag voorkomen.
De 'Chi' in ChiRunning
Als spierkracht en sterke benen dan niet het uitgangspunt zijn, wat gebruik je dan wel in ChiRunning? Het antwoord is 'Chi'. Chi is de kracht die ook wordt onderkend in de acupunctuur, in de vechtkunsten Aikido en T'ai Chi en de bewegingskunst Chi Kung. De Chi zetelt in je 'kern', je centrum. Dit krachtcentrum is je uitgangspunt. Dit geldt ook voor Yoga en het tegenwoordig populaire Pilates. Het gaat erom deze kracht te gebruiken en samen te laten werken met de kracht van de natuur, de zwaartekracht.
Mind & Body
Je kunt deze krachten aanspreken door je mentaal te focussen en je lichaam te ontspannen. ChiRunning is in die zin een 'bewuste' manier van hardlopen. Een ander mentaal punt is de motivatie. Vaak worden hardlopers gedreven door externe drijfveren: beter willen zijn dan anderen of dan een specifieke persoon, erkenning willen krijgen van anderen, sneller willen zijn dan een bepaalde tijd. Overbelasting en blessures liggen dan op de loer. De neiging bestaat om koste wat kost sneller of verder te willen gaan, ook al laat de looptechniek en/of -conditie dat eigenlijk (nog) niet toe. In ChiRunning staat het proces centraal: het ontwikkelen van de looptechniek. Het proces is het doel. Snelheid is een bijproduct.
Nogmaals Power Running versus ChiRunning
In het kort kunnen de verschillen tussen Power Running en ChiRunning als volgt worden omschreven.
Voor menig door blessures geplaagde hardloper/hardloopster klinkt dit als muziek in de oren. De volgende keer meer over de achtergronden en de techniek.
