Helpt het echt? (Stimuleer jezelf met iets anders)

Je doet in de training trouw de oefeningen mee omdat je trainer zegt dat het blessures voorkomt, maar om deze oefeningen buiten de training ook nog te doen is vaak toch wel erg veel gevraagd. Het is ook wel een lastig punt deze manier van blessure preventie, als je geen blessures oploopt, komt dat dan door je oefeningen? Zorgen de oefeningen inderdaad ervoor dat je nergens last van krijgt? Die garantie heb je niet en je zult nooit echt weten of ze helpen. Of andersom, als je wel een blessure hebt opgelopen, heb je dan te weinig van deze oefeningen gedaan?
Jammer genoeg is het allemaal niet zo eenduidig en kan men niet zo simpel alles verklaren. Je merkt dus niet zo duidelijk of het echt werkt. Zou het positieve verband tussen oefeningen en blessure preventie echt zeer duidelijk merkbaar zijn, dan zou men wel erg dom zijn om de oefeningen niet de doen, nu "gelooft" men het vaak wel en is men weinig gestimuleerd.
Probeer daarom niet alleen naar het nut van de oefeningen te kijken, maar zorg er ook voor dat je het leuk vindt de uitdaging aan te gaan om de oefening te willen beheersen en tenslotte te kunnen beheersen. De lol ligt dan veel meer in "het werken aan" de oefening, dan in het nastreven van iets anders. Gewoon iets doen omdat je het leuk vindt dat je het al (een beetje) kunt. Verbaas je dus over het feit dat je na regelmatig oefenen inderdaad met je ogen dicht makkelijk stevig blijft staan, terwijl dat in het begin nauwelijks ging en geniet ervan dat je zo vooruit bent gegaan. Zou deze instelling niet voor alles in dit leven moeten gelden!
Zo, na deze stichtelijke praat, maar weer eens aan de oefeningen:
-Ga op een niet al te harde ondergrond op handen en knieën zitten (de houding alsof een kind op je rug gaat paardje rijden), handen goed onder de schouders, knieën goed onder de heupen en een rechte rug.
-Je hoofd is in dezelfde houding t.o.v. je romp als wanneer je rechtop staat.
-Strek je linker been recht naar achter, check of deze echt in het verlengde van je rug is, hij mag niet afhangen of juist naar boven wijzen.
-Buig je voet van je gesterkte been zodanig dat je voet een hoek van negentig graden maakt met je been.
-Als je je linker been hebt gestrekt, strek dan je rechter arm naar voren, ook deze moet netjes in het verlengde van je rug zijn.
-Kun je dit makkelijk uitvoeren zonder te gaan wiebelen, beweeg dan je gestrekte arm in het horizontale vlak een kwart slag naar opzij, zodat hij een hoek van negentig graden met je romp maakt. (Dit is je uitgangshouding voor je tweede oefening).
Doe deze oefening op de zelfde wijze ook voor je andere been en arm. Oefen dit een aantal weken zodat je de oefening makkelijk één minuut kunt volhouden per kant, zonder te gaan wiebelen of ergens last te krijgen.
Dit is dan een goede basis voor de volgende oefening. In feite is je houding de zelfde als bij de eerste oefening maar sta je op één been en zijn je beide armen tegelijkertijd naar opzij gespreid:
-Spreid je armen en kantel met je lichaam naar voren, terwijl je één been gestrekt houdt, deze blijft dus in het verlengde van je rug.
-Kantel zover dat je precies horizontaal komt met je lichaam, blijf je rug goed recht houden (licht hol mag, bol niet).
-Houd je standbeen licht gebogen.
-Check of laat checken of je lichaam mooi in een horizontaal vlak ligt, dit noem ik de zweefstand (je bootst een zweefvliegtuig na).
-Deze oefening ook met je andere been als standbeen. Als je in een aantal weken toewerkt naar één minuut stabiel staan per been, dan mag je jezelf belonen met de lastigste oefening in dit rijtje:
-Blijf netjes in de zweefstand en til je hak op van je standbeen zoals je bij de vorige serie oefeningen hebt gedaan.
Als je bovenstaande oefeningen goed uitvoert oefen je de spieren aan je rugzijde en bij de tweede en derde oefening ook je stabiliteit.
Leuk?
Kay Bing Oen ©ProRun