To shoe or not to shoe?

Hardloopschoenen. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze zijn er. Hele stevige grote die aan alle kanten comfort bieden, vederlichte slofjes die het 'natuurlijke' blootsvoets rennen simuleren en alles daartussen. Elke variant wordt aangeboden door talloze leveranciers in alle denkbare kleuren. Maar hoe zit het nu echt met loopschoenen? Wat is goed voor je voet en wat niet?

De Amerikaan Steve Magness zette in 2010 een groot aantal onderzoeken hiernaar op een rijtje. Hij beschrijft hoe bijna de helft van de lopers jaarlijks een blessure oploopt. Om dat te voorkomen worden allerlei hardloopschoen ontwikkeld. Die zijn volgens Magness vervolgens veel te veel ontworpen om overpronatie tegen te gaan en zo veel mogelijk 'klappen' op te vangen. Anders gezegd: een schoen moet de voet beschermen tegen de harde landing op keihard asfalt en een eventueel scheve voetafzet corrigeren.

Deze twee aannames zorgen voor de bekende 'klompen'. Stevige loopschoenen die de voeten inpakken. Onzin, stelt Magness. Volgens hem is allereerst nooit bewezen dat pronatie tot blessures leidt. Ook haalt hij een hele riedel aan onderzoeken aan die concluderen dat schoenen die ontworpen zijn om overpronatie tegen te gaan (en zo de drukverdeling op de voet te veranderen) niet werken. 'Als overpronatie niet tot blessures leidt en schoenen overpronatie niet tegen kunnen gaan, wat is dan het nut van dit soort schoenen?', aldus Magness.

Dan het opvangen van al die klappen. Op het eerste gezicht lijkt daarin een belangrijke taak te liggen voor de loopschoen. Immers, het is nogal wat om met tachtig kilo een duurloop van een uur te maken. Dat zijn heel wat keren dat de benen en voeten op dat asfalt klappen. Om deze 'klaprisico's' te bestrijden, stoppen we onze schoenen vol met kussentjes en gells. Het onderzoek hiernaar laat volgens de Amerikaan gemengde resultaten zien. Sommigen concluderen inderdaad dat dit soort loopschoenen de druk beter over de voeten verdeelt. Andere wetenschappers hadden minder succes en noteerden slechts een zeer beperkte afname in de druk op de voeten, als er al sprake was van een vermindering.

Verder is het ook nog eens zo dat het heel veel uitmaakt waar die druk plaatsvindt. Extra druk op de hiel zorgt bijvoorbeeld niet tot een toename van blessures. Er zijn zelfs onderzoeken die stellen dat het voor het oplopen van blessures niet uitmaakt hoe hoog de druk op de voet is. Botten en spieren raken immers gewend aan een zekere mate van druk op de voeten die nu eenmaal bij het lopen hoort.

Betekent dit dat we onze loopschoenen in de prullenbak moeten gooien en voortaan blootsvoets ons rondje moeten rennen? Nee en ja. Dit onderzoek stelt dat lopers die zonder schoenen rennen minder kans hebben op blessures, omdat er zonder schoenen sprake is van een korter grondcontact en 'schoenlozen' kortere passen maken. Dit vermindert de kans op blessures. Overigens kwamen vederlichte schoentjes, waarin de tenen ieder apart zitten (een soort handschoen voor de voet), de zogenaamde Vibram five fingers, ongeveer even goed uit het onderzoek.

Uiteindelijk gaat het bij je loopschoenen om je fijn te voelen. Als zelfs de wetenschap niet tot een eenduidig antwoord komt, moeten lopers vooral naar zichzelf (en de trainer natuurlijk) luisteren. Zoveel lopers, zoveel schoenen. Voor de één kan dit een relatieve klomp zijn, terwijl de ander het beste gedijt bij een schoen die juist zo min mogelijk gram aan schoen bevat. 

Reageer

Reactie
Naam
E-mail

Neem onderstaande verificatiecode over.

Reacties