Rob's vier gouden regels om over een blessure heen te komen

Door
Rob Voorwinden
12 oktober 2017 08:23
Rob's vier gouden regels om over een blessure heen te komen
Bam! Tjakka! Heb ik vanochtend toch mooi weer twee (ik herhaal: twee) kilometer hardgelopen. Voor het eerst in drie weken, sinds ik mijn linker-hamstring volledig de vernieling in hielp omdat ik dacht dat het een goed idee zou zijn om midden in mijn marathontraining mijn loopstijl te veranderen (tip: dat was het niet).

Dus dat werd een paar dagen strompelen met een kruk, pijnstillers en fysiotherapie, en nu ben ik toe aan de revalidatie-loopjes. Aan loopjes waarop ik niet voluit kunt gaan. Wat zeg ik: aan loopjes waarbij ik nog niet tot een kwart van mijn volle vermogen kan trainen, en waarbij een net iets te snelle stap voorwaarts gevolgd kan worden door drie stappen achterwaarts. Of een volledige terugkeer naar start.

Ik heb dus grondig de pest in. Maar goed: die twee kilometer zitten er op, zonder schade, dus de kop is er af. En dit is niet mijn eerste blessure, dus heb ik inmiddels voor mijzelf de vier gouden regels opgesteld voor het omgaan met blessures.

1 - Blijf niet stilzitten.

Probeer je conditie zoveel mogelijk op peil te houden. Ga aan power-yoga doen, of Pilatus, ga je core trainen of desnoods je biceps. (Grote biceps zijn toevallig héél belangrijk voor het hardlopen: dan floddert je shirtje niet zo om je armen). 

Ga spinnen (ik heb een tweedehands spanningfiets in onze huiskamer staan), of ga je ergens anders op uitleven. En als je geen spinning bike, mountain bike of racefiets kunt vinden, trap je dan desnoods twintig kilometer in het zweet op een opoefiets. Alles is goed, zo lang je maar niet stil zit. Want dat is slecht voor je lijf, en helemaal voor je humeur.

2 - Let op met eten.

Een week na de blessure ben ik een kilo aangekomen. Twee weken later is dat twee kilo. Om te voorkomen dat de teller na drie weken op drie kilo staat, kondig ik wat regels af: de muesli voor het ontbijt gaat in een kleiner bakje, ik eet slechts twee boterhammen als lunch en ik schep 's avonds maar één keer op bij het avondeten. Dat houdt de schade beperkt - enigszins.
3 - Ga naar de fysiotherapeut.
De meeste kleine pijntjes zijn na een week weer verdwenen. Is na die week de pijn nog niet weg, dan ga ik naar mijn favoriete fysiotherapeut Paul van Lutmers fysiotherapie in Utrecht. Paul begeleidt heel wat marathonlopers. De behandeling is lichamelijk geen feest, maar: no pain, no gain.
4 - Vraag jezelf af of je verder wilt met hardlopen.
Bij elke blessure vraag ik mezelf weer af waar ik het eigenlijk voor doe, dat hardlopen. Is het deze moeite wel waard? Bij mij is de conclusie toch elke keer weer dat ik dóór wil. 
Want ja, het trainen voor een marathon kost een heleboel moeite en je moet er een heleboel voor laten staan. Zaterdagavond de kroeg in moet bijvoorbeeld standaard wijken voor de lange duurloop op zondagochtend. 
En één misstap en je kunt die marathon wel vergeten. Zo heb ik me de afgelopen twee jaar ingeschreven voor zowel voor Rotterdam als Amsterdam. Beide keren heb ik Amsterdam niet gehaald door een blessure. Maar dat drama maakt het feest des te groter als ik het wèl haal. De twee keer in Rotterdam kwam ik door de finish met tranen van geluk in mijn ogen. Dat zie ik me bij de finish op - zeg - de 10 kilometer nog niet zo snel gebeuren.
En bovendien: het trainen op zich is ook al fantastisch, toch? En het dromen over de marathon, de spanning vooraf... Het is niet zo dat je maandenlang alleen maar afziet voor een mogelijke beloning: het trainen ís de beloning. Als je de finish haalt is dat alleen maar een bonus, de kers op de taart. Of, zoals de Chinese filosoof Ku Lu Yok schijnt te hebben gezegd: 'Het gaat om de reis, niet om de bestemming'.
Ik denk dat hij marathons liep.
Oh ja: voor iedereen die deze zondag de magische 42 kilometer in Amsterdam gaat lopen: veel succes! Ik doe voor de gelegenheid een revalidatieloopje van 4200 meter. Ben ik er toch een beetje bij.


  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Rob
Rob Voorwinden
Rob  Voorwinden

Rob Voorwinden



Is journalist en camerajournalist. Ontdekte acht jaar geleden het hardlopen. Viel twaalf kilo af en liep vorig jaar zijn eerste marathon. Hoopt er volgend jaar wéér eentje te lopen, maar nu onder de vier uur. Traint daarvoor keihard en loopt dus steeds blessures op. Reageert daarop door nog harder te gaan trainen. Wens hem sterkte.

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

12
december