Genieten met trailrunnen?

Door
Ingrid Achterberg
11 januari 2019 00:00
Genieten met trailrunnen?
Tijdens de Trans Alpine Run vroeg mijn loopmaatje me, gierend van de lach, of ik weer enorm zat te genieten toen ik voor de zoveelste keer onderuit gleed in iets waarvan ik nog steeds hoop dat het modder was. Als je de berichten op social media mag geloven dan is trailrunnen, veel meer dan wegatletiek, ‘genieten’.

Technisch
Bij trailrunnen loop je hard door de natuur. En met name de natuur zou zorgen voor een hoge genietfactor. Of je iets mee krijgt van die natuur is nog maar de vraag. Wanneer je op een technisch parcours loopt, richt je jouw aandacht met name op de grond. Het woord technisch is overigens trailjargon voor paadjes waar een beetje gems meteen rechtsomkeert zou maken. Paadjes waar enkeldiep modder, stenen, boomwortels en nog meer uitdagingen zich afwisselen. 

Superman
Geniet je wanneer je jouw grote teen keihard stoot tegen een steen en je vervolgens gedurende 2 jaar zonder teennagel door het leven moet? Geniet je omdat je een superman maakt? Alweer trailjargon: je ligt languit gestrekt op het pad omdat je vergat jouw voet goed op te tillen. Nee, moeder natuur laat niet met zich sollen. Die boom of steen was er toch echt eerst. Die gaan niet opzij omdat jij komt aanstampen.

Hands Up
En als je het dan een beetje onder de knie hebt, je kijkt waar je je voeten veilig neer kunt zetten en je tilt ze bovendien goed op, dan is daar die eeuwige dikke tak waar je jouw hoofd knetterhard tegen stoot. Want je keek naar beneden. Uit ervaring kan ik zeggen dat men in het ziekenhuis op Ibiza prima hechtingen zet. En had ik het al gehad over de bramen die zich als lianen om jouw benen slingeren en venijnig hun doorns in jouw benen boren?  En wat te denken van de manshoge brandnetels in de zomer op de trailpaadjes zodat je er alleen langs kunt met de armen hoog in de lucht?

Pratsj
Een factor van belang bij trailrunnen is het weer. Lieflijke paadjes veranderen in kolkende rivieren als het enige tijd heeft geregend. Je zal de eerste niet zijn die de schoenen met de hand moet gaan zoeken in een dikke laag modder. Het Limburgse woord ‘pratjs’ past hier uitstekend bij.  Slecht weer en weeralarmen zijn geen reden om een trailrun af te gelasten. Ook dat is een verschil met de wegatletiek. Trailrunners zijn stoer, kunnen tegen een stootje, weten wat ze kunnen en zijn op alles voorbereid. Althans dat vinden we zelf. Als er wel eens iets afgelast wordt dan weet je zeker dat het extreem is; zoals aardverschuivingen en heftig onweer.

Virus
Vreemd genoeg, alle ontberingen ten spijt,  is trailrunning verslavend. Als je eenmaal gegrepen wordt door het trailrunvirus dan wil je alleen nog maar verder en hoger. En dat zet je voor weer nieuwe uitdagingen. Brandende kuiten bij eindeloze beklimmingen, bovenbenen die verkrampen van een pittige afdaling. Maar wat een mooie uitzichten als je dan eenmaal boven op een berg staat! Dat is genieten! Hoewel dat de volgende dag wel weer kan omslaan als je nog alleen maar achterstevoren de trap af kunt.

Persoonlijk Record
Elke race een PR! Dat is toch gaaf! Daar waar bij wegatleten elkaar vaak de maat wordt gemeten door tijden met elkaar te vergelijken is dat bij trailrunning heel anders. Elk parcours is anders. Zelfs als de afstand vergelijkbaar is dan zorgen hoogtemeters en de staat van de paadjes ervoor dat geen enkele race met elkaar te vergelijken is. Dus altijd een persoonlijk record! Wie wil dat nou niet? 

Kortom
Trailrunnen is genieten. Geen kilometers monotoon asfalt, maar een pad dat bezaaid is met uitdagingen en avonturen. Afzien, vallen en altijd weer opstaan. Tijd lijkt van ondergeschikt belang omdat de tijdservaring totaal anders is. De tijd vliegt voorbij doordat je continue bezig bent met het vinden van het juiste pad om de voeten veilig neer te zetten. De natuur verandert bij elke bocht; juist die afwisseling maakt het nooit saai.

Deze quote van Mihali Csikszentmihalyi* vat het voor mij prima samen: 
‘The happiest people spend much time in a state of flow -  the state in which people are so involved in an activity that nothing else seem to matter; the experience itself is so enjoyable that people will do it even at great cost, for the sheer sake of doing it.’

*Een Amerikaans/Hongaars psycholoog, bekendste voorvechter van het flow-begrip en een van de voortrekkers van de positieve psychologie beweging.

Ingrid organiseert de Hollands Duin Etappe Trailmarathon
Het evenement Hollands Duin Etappe Trailmarathon is een tweedaagse trailrun trektocht door Nationaal Park Hollands Duin. De eerste editie vindt dit jaar plaats op 18 & 19 mei. Meer info: https://devrolijkeloper.nl/trailrunning/etappe-trailmarathon
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Ingrid
Ingrid Achterberg
Ingrid  Achterberg

Ingrid Achterberg

redacteur

Ingrid is fulltime looptrainer, runningtherapeut en gepassioneerd (ultra)trailloopster. Met finishes op trailruns in binnen- en buitenland op afstanden van 10 tot 110 km. Ingrid runt een praktijk voor runningtherapie & outdoorcoaching: De Vrolijke Loper. De loopgroep De Vrolijke Lopers bestaat uit een 40-tal atleten die trainen voor trailruns van 5 tot 50 km. Trailrunning is wat zij het liefste doet en dit enthousiasme deelt zij graag met anderen!
Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Enric
    Amen! Meer voordelen: Je loopt met mensen, niet tegen ze. Je loopt tegen een parcours, helpt andere lopers, houdt zelfs de deurtjes van de veeroosters open voor de volgende loper/s en houdt een praatje op de makkelijke plekken van het parcours of met de vrijwilligers in de verzorgingsposten. Het is een heel andere sfeer.
    Reactie geplaatst op 16/01/19 om 14:34 uur
  • liesbeth vd Haak rijnsbur
    Een feest van herkenning, ik lig met mijn loopmaatje nog steeds in een deuk van het lachen zodra de term "genieten" valt of jou uitspraak "genieten, oh..... ik zit vast" van dat hilarische filmpje. Bedankt nogmaals voor die mooie Trans Alpine week!
    Reactie geplaatst op 16/01/19 om 11:34 uur
  • Peter
    Fijne blog ... De conclusie wil ik graag 100% onderschrijven :-) Dit is hoe ik m'n allereerste trail heb ervaringen, en welke mythes er toen werden ontkracht :-) : KLIK
    Reactie geplaatst op 14/01/19 om 17:40 uur
  • Ton
    Ik ben de 60 gepasseerd maar wordt toch aangesproken door dit artikel. Zou ik dan toch een keer aan zo'n trailrun mee moeten doen ? Ik heb in het buitenland op vakantie wel eens een route door de bossen uitgestippeld, heerlijk. Jammer dat er hier in Nederland wat dat betreft niet zo veel keuze is.
    Reactie geplaatst op 13/01/19 om 15:25 uur
  • Bas
    Wat een geweldig stuk herkenbaarheid!! Vergeet ook vooral niet het sociale karakter van trailen ( bij bergtrails zelfs verplicht helpen op straffe van uitsluiting) ook het aspect zelfredzaamheid vind ik zo typerend voor ons trailers. Mooi stuk ??
    Reactie geplaatst op 11/01/19 om 14:50 uur
  • Olga Dobbe
    Wat een leuk artikel. Zelf trail ik niet zo vaak als ik zou willen. Wij lopen wel met onze loopgroep in duingebieden. Of in Utrecht bij Doorn, waar ook de Zevenheuvelenloop wordt gehouden. Wat wel heel herkenbaar is het plezier wat wordt beschreven. Ook ik heb wel eens een duikeling gemaakt.... waardoor ik niet meer brandschoon was, maar dat hoort erbij.
    Reactie geplaatst op 11/01/19 om 13:36 uur


Loopkalender

25
juni