Het Spook van de trail

Door
Ingrid Achterberg
22 april 2019
Het Spook van de trail
Het spook van de opera (Frans: Le Fantôme de l'Opéra) is een Franse roman door Gaston Leroux. De medewerkers van het operagebouw beweren dat er een mysterieus spook door de gangen waart en dat dit spook verschillende 'ongelukken' veroorzaakt. Er is 1 trail waarop ik maar niet lijk te kunnen finishen. Telkens gaat er iets mis. Niet toevallig is dit de  ‘Trail des Fantômes’. Bijna obsessievelijk schrijf ik me keer na keer weer in om steeds jammerlijk te falen.

1e deelname: DNF
Het is 2016 en ik ben in training voor mijn langste afstand ooit; de 100 km bij de Indian Summer Ultra. 50 km hobbelen in de Ardennen lijkt een goed idee. Het hoogteprofiel van de TdF lijkt bedrieglijk eenvoudig. Het middenstuk langs de Ourthe is vrijwel vlak. Vol ongefundeerd optimisme lijkt me dat een prima plek om meters te maken. Inmiddels ben ik er wel achter dat in de Ardennen niets is wat het lijkt. De oever van de Ourthe is bezaaid met rotsen waar een trailrunster  in pocketformaat slechts zwoegend, ploegend en steunend overheen komt. Zet dat meters maken maar uit je hoofd.

Bij kilometer 30 bereik ik een waterpost en ook bijna de tijdslimiet. Ik gooi de handdoek in de ring, want die limiet is sneller dan mijn eigen schaduw. Terwijl ik besluit te stoppen hoor ik plots dat de limiet verruimd is. Mijn mentale veerkracht heeft echter ook zijn limiet bereikt. Het lukt me niet om mijn besluit terug te draaien en ik laat me met de auto naar de finish brengen. Een fier ‘DNF’ prijkt achter mijn naam op de uitslagenlijst.

2e deelname: DSQ
Het is 2017: via social media ontvang ik tal van verontruste berichten. "wat is er gebeurd?” "gaat het wel goed met je? " en meer berichten met een dergelijke  strekking. Wat blijkt: in de uitslagenlijst van de TdF staat dit keer DSQ (disqualified) achter mijn naam. Er begint me wat te dagen. Ook dit jaar had ik mij ingeschreven voor de langere afstand. Ik hobbel ergens achteraan en tot mijn verbazing veeg ik een loopmaatje op die normaal gesproken sneller is dan ik. We lopen gezellig samen op. 

Wat verderop in de race gaat het met mijn loopmaatje niet goed. Hij geeft aan dat ik door moet lopen. Maar ik laat hem zo niet achter in het bos. We blijven samen. We wandelen veel.  Zo veel dat de bezemloper ons dreigt in te halen en ons de tip geeft om de brug over te steken en een lus minder te lopen. Afwijken van de route, bewust minder kilometers maken betekent maar 1 ding: einde race. Weer een DNF. Hoe die DNF een DSQ werd? Met mijn racenummer nog om ben ik de lopers gaan aanmoedigen bij de finish. Onder het genot van een koud biertje pikte de tijdsregistratie me op terwijl ik lekker op een bankje zat een paar meter van de finish af. Tja.

3e deelname: blij ei
Drie maal is scheepsrecht? In 2018 besluit ik het er nog 1 keer op te wagen. Ik schrijf mij in voor een kortere afstand, eentje die ik normaal gesproken altijd wel zou moeten kunnen halen. En dan maar meteen voor de dubbel: zaterdag 33 km en zondag 27 km. De zaterdag loopt volledig naar wens. Natuurlijk bijt ik mijn tanden weer eens stuk op de vervelende stuk langs de Ourtje. Maar dit keer kan ik genieten van de omgeving. Wat ik zie zijn vooral heel veel bomen! De steile korte, maar pittige, hellingen zijn hier bezaait met bomen. Wat ook maar goed is want op sommige hellingen kom je alleen heelhuids beneden als je de kunst van het boom slingeren goed beheerst. 

Dit jaar loop ik voor het eerst over de laatste kilometers en dat voelt goed. Ik pink heimelijk een traantje weg. Eindelijk finish ik! Volgens mij heeft er nog nooit iemand zo vrolijk gekeken als ik op dat moment!

4e deelname: au
Nog euforisch van mijn lang verwachte finish start ik zondag voor de 4e keer aan de TdF. Achteraf had ik natuurlijk beter moeten weten. De start ging wat moeizaam, misschien was dit al een teken aan de wand? Vanaf de start gaat het omhoog en dat is niet bepaald mijn sterkste punt. Na een paar honderd meter besluit ik om te gaan wandelen want mijn hartslag is veel te hoog. Het duurt bij mij sowieso altijd wel even voor ik lekker in de race zit. De route van vandaag is gelukkig grotendeels anders dan gister. En dat is maar goed ook, want ik heb een hekel aan herhalingen.

Op een gegeven moment ben ik vlot aan het afdalen. Om mij heen lopen nog wat andere trailrunners, we kletsen wat. En ja hoor, daar gebeurt het. Ik vlieg uit de bocht. Een scherpe bocht naar rechts, modder in de bocht, daarnaast een ‘ravijn’ en ik probeer, net zoals een tekenfilmfiguur, met heel veel korte stapjes in evenwicht te blijven en niet te vallen. Dit mislukt jammerlijk en ik ga finaal door mijn enkel. En dan zit ik met mijn kont op de grond in de blubber. Overigens is "met de kont op de grond” een befaamde trailruntechniek. Op het moment dat de angst voor uitglijden overheerst kun je maar beter alvast op de grond gaan zitten en gecontroleerd naar beneden glijden. Ik was overigens niet de enige die van deze natuurlijke glijbaan gebruik maakte 12.

En die enkel? Die deed het niet meer. Ik bevond mij midden in het bos dus daar was geen hulp te verwachten. Gelukkig had ik mijn stokken bij me. Onderweg kreeg ik van een bevriend loopmaatje een pil waarmee je een olifant onder zeil zou kunnen brengen. Mentale weerbaarheid (adrenaline?) had ik op dat moment genoeg. Strompelend ben ik de laatste 10 kilometer naar de finish gegaan. Een minder blije finish dit keer, maar hé: wel een finish!
En dat spook? Dat was er natuurlijk niet. Uiteindelijk kom je alleen jezelf tegen op de trails.

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Ingrid
Ingrid Achterberg
Ingrid  Achterberg

Ingrid Achterberg

redacteur

Ingrid is fulltime looptrainer, runningtherapeut en gepassioneerd (ultra)trailloopster. Met finishes op trailruns in binnen- en buitenland op afstanden van 10 tot 110 km. Ingrid runt een praktijk voor runningtherapie & outdoorcoaching: De Vrolijke Loper. De loopgroep De Vrolijke Lopers bestaat uit een 40-tal atleten die trainen voor trailruns van 5 tot 50 km. Trailrunning is wat zij het liefste doet en dit enthousiasme deelt zij graag met anderen!
Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

18
september