X
Brooks Ghost 11WINACTIE
De nieuwe Brooks Ghost 11


Naam *
Verplicht
E-mail *
Verplicht
Verplicht
 

Rob verveelt zich tijdens de lange duurloop

Door
Rob Voorwinden
16 mei 2018 00:00
Rob verveelt zich tijdens de lange duurloop
Na de marathon van Rotterdam wil Rob in training gaan voor Amsterdam. Maar wat doet hij tijdens die vervelende lange duurloop? 

Marhaban allemaal. Dat betekent 'hallo' in het Arabisch. Tja, we hopen volgend jaar naar de woestijn op vakantie te gaan, dus ik ben vast wat Arabische woordjes gaan leren met een app. Dan heb ik meteen wat te doen tijdens die lange duurloop, die ik nu opeens dodelijk saai vind.

Het afgelopen half jaar trainde ik namelijk volgens het Sportrusten-schema, en  in dat schema bestaan die lange duurlopen helemaal niet. Je loopt snel, op een nauwkeurig berekende hartslag - afhankelijk van onder andere je tijd op de 10 kilometer. Maar je maakt ook weinig kilometers. Een 'duurloop' van 14 kilometer is de langste afstand die je in dat Sportrusten-schema zal tegenkomen. En dan nog maar alleen aan het einde, vlak voor de marathon.

"Maar, maar, maar...." zo hoor ik jullie roepen. "Doe je dan helemaal geen zone-2 training?" Je weet wel: zo'n training, uitgevoerd op een snelheid waarop je nog prima met je loopmaatje kunt praten, waarbij je heel veel kilometers maakt? De training die absoluut on-ont-beer-lijk is, de training die de ruggengraat vormt van elke voorbereiding op een marathon? Nou nee dus. En wat blijkt: zo'n zone-2 training heb je ook helemaal niet nodig om een marathon te kunnen lopen, zo bewijs ik aan mezelf in Rotterdam.

Maar goed, voor de volgende marathon (In denk aan Amsterdam, dit najaar) ga ik niet meer trainen volgens het Sportrusten-schema. Want ik ben een beetje klaar (lees: ik heb het echt helemaal gehad) met hartslagmeters. Ze werken niet bij mij. Ze geven tijdens de training heel verkeerde waarden aan. Of erger: ze weigeren dienst als het er echt op aankomt. Op de Erasmusbrug, bijvoorbeeld. Dat kostte mij in Rotterdam waarschijnlijk een persoonlijk recordje. Hartslagmeters? Ik ben er klaar mee - toedeledokie.

Dus welk schema ga ik nu eens volgen?  Voor mijn eerste en tweede marathon trainde ik met traditionele schema's, met daarin steeds langer wordende duurlopen tot wel 30 kilometer. Dat was leuk, maar ook erg zwaar. Dat Sportrusten-schema bevalt me wel, omdat de afstanden minder lang zijn maar je wel intensiever traint. Nu ik in training ga voor mijn vierde marathon besluit ik wat schema's te combineren. Gewoon, zoals het me leuk lijkt. Het is mijn hobby, tenslotte.

Wat ga ik precies doen? In de eerste plaats train ik zoals gewoonlijk drie keer per week. "Maar, maar, maar..." hoor ik jullie weer roepen, "voor een marathon moet je toch vier keer per week trainen? Minstens?" Ook niet dus, tenminste: in mijn geval. Ik zou het doen als ik 20 jaar oud was, maar ja: dat is een tijd geleden en toen was ik te druk met bier drinken. En nu ik op mijn huidige leeftijd ben aangekomen (*onderbreekt tikken column voor lange, rochelende hoest*) is drie keer intensief trainen per week het maximum dat mijn lijf kan hebben.

Welke drie trainingen worden het dan, per week? Ik begin zondag met die saaie lange duurloop, de zone-2 training. Op woensdag doe ik een interval, die ik ter plekke verzin - afhankelijk van hoeveel tijd ik heb en hoe mijn lijf voelt. En op vrijdag doe ik een loopje zoals ik dat gewend ben van het Sportrusten-schema, maar dan zonder hartslagmeter.

Eén keer per maand gooi ik er op zondag een duurloop op marathonsnelheid tegenaan. Ik heb berekend dat ik veel kilometers op 5:30 moet lopen om comfortabel op een eindtijd van onder de vier uur uit te komen - mijn gedroomde persoonlijke record. Bij de eerste 19 kilometer is dat geen enkel probleem, zo merkte ik gisteren. Maar ja: dan moet ik nog 11 kilometer verder lopen om op de 30 kilometer te komen. En zoals het spreekwoord zegt: op die 30 kilometer begint de marathon natuurlijk pas echt.

Of dit schema een beetje werkt, zal hopelijk dit najaar in Amsterdam blijken. Ik houd jullie op de hoogte en voor nu even: wadaan, oftewel 'doei' in het Arabisch. Of was het nu 'eet smakelijk'? Ik zal nog eens goed opletten, bij mijn  volgende duurloop.

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Rob
Rob Voorwinden
Rob  Voorwinden

Rob Voorwinden



Is journalist en camerajournalist. Ontdekte acht jaar geleden het hardlopen. Viel twaalf kilo af en liep vorig jaar zijn eerste marathon. Hoopt er volgend jaar wéér eentje te lopen, maar nu onder de vier uur. Traint daarvoor keihard en loopt dus steeds blessures op. Reageert daarop door nog harder te gaan trainen. Wens hem sterkte.

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

ProRun loopclinics: Waar & wanner?

Loopkalender

16
juli