Zo ga je respectvol om met achterblijvers

Door
Kristien Vanluyd
9 september 2019
Zo ga je respectvol om met achterblijvers
Afgelopen weekend had ik de eer om een loopje te doen met 3 Nederlandse toplopers. Je kent dat wel, dat soort dat over VO2max babbelt alsof ze het weer bespreken en waarbij hun grootste kopzorg is of ze die volgende marathon nu enkele minuten boven of onder de 3 uur zullen lopen.

Soit, het zou een rustige run van 10 km worden…

Ondertussen weet ik uit ervaring dat de op voorhand afgesproken afstand zelden tot nooit overeenkomt met het eindresultaat. Vol goede moed begon ik eraan en de eerste kilometers verliepen vlot. Ok, mijn hartslag was een beetje hoog, maar was de registratie van mijn horloge bij aanvang niet altijd wat foutief? Na de eerste 5 kilometer kom je dan telkens tot hetzelfde geniale inzicht: ja, je bent alweer te snel begonnen en echt, dacht je dat je die mannen zou kunnen volgen?

Maar net op het moment dat je moed je bijna in je (loop)schoenen zakt, gebeurt er iets magisch. Ik vind het moeilijk te omschrijven, maar de term ‘runrespect’ komt misschien wel het dichtst in de buurt. Het is iets typisch voor hardlopers die, zonder de ander te kleineren, ervoor zorgen dat iedereen met een tevreden gevoel kan finishen.

Vorige zaterdag gebeurde het bij mij op verschillende manieren, de ene al wat subtieler dan de andere:

1. Vegen!
Toen de afstand tussen mijn loopmaatjes en mezelf wat opliep, weergalmde plots doorheen de stille natuur de roep ‘VEGEN!’. Zelf had ik geen flauw idee wat het betekende maar plotsklaps draaiden mijn voorgangers zich om en kwamen me tegemoet. Blijkbaar is het etymologisch terug te brengen tot het ‘opvegen van de achterblijvers’, hoewel het volgens mij nog niet doorgedrongen is in het Algemeen Nederlands. Zelf heb ik het de volgende dag even in mijn Vlaamse loopclub uitgeprobeerd met als hilarisch resultaat dat iedereen mij vragend aankeek en vroeg waarom ik het over ‘vijgen’ had (toegegeven, mijn Hollands accentje staat nog niet op punt). In ieder geval, of het nu ‘vegen’, ‘keren’ of ‘kom eens terug’ is, altijd leuk wanneer je groep zich weer herenigt.

2. Even pauzeren
Even je veter te binden, die vlieg uit je oog (of nog erger, je strot) halen of gewoon genieten van het uitzicht, altijd fijn als iemand even de loop onderbreekt. Vaak gaat dit gepaard met ‘sorry dat jullie nu even moeten stoppen’, maar nog vaker zie je gelukzalige blikken bij de anderen omdat ze zo blij als zot zijn dat er een korte pauze ingelast wordt. Net hetzelfde overkwam mij. Een subtiele ‘Hé, kijk eens wat een mooi uitzicht, echt perfect voor een groepsfoto’ was een hele mooie manier om de achterblijvers in hun eer te laten en even op adem te laten komen. 

3. Peptalk
Na tweederde van onze uiteindelijke 11,5 km (Ik had voorspeld dat het geen 10 km ging zijn!) komt er dan zo’n toploper even langs je rennen. Het betrof een trainer met jarenlange ervaring die een bijzonder interessant schema uitgewerkt had rond ‘loopblokken’. Je rent een blok van enkele kilometers in je marathontempo om daarna over te schakelen naar 1 km in een rustig tempo waarna je weer versnelt. We hadden er voor de start even over gepraat, maar het was helemaal niet de bedoeling om dit al in de praktijk om te zetten. Als zo een expert je dan zachtjes toefluistert: ‘Heel goed bezig, je eerste blok zit erop, nu mag je in je rusttempo gaan’ dan denk ik oprecht: ‘wat een zalige mensen zijn lopers toch!’

Uiteindelijk zijn we allemaal samen gearriveerd en ondanks het feit dat er een gigantisch niveauverschil tussen ons zat, had ik nooit het gevoel ‘minder’ te zijn. Waarom? Omdat het niet alleen toplopers waren, maar vooral topmensen!
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Kristien
Kristien Vanluyd
Kristien  Vanluyd

Kristien Vanluyd

Redacteur


Kristien Vanluyd
  • 15 februari 1977
  • Gelukkig samen met Filip 
  • Gebeten door lopen en yoga
  • 3 tot 4 keer per week zalig joggen met de loopclub
  • 1 keer per jaar een marathon (Teller staat momenteel op 2 : Leve het sportrustenschema)
  • enkele keren per week op de yogamat (kriya’s, asana’s en zalige meditaties)
  • Leerkracht Nederlands, geschiedenis, Latijn en tolk Vlaamse gebarentaal
  • Bezige bij, prettig gestoord en bewust in het leven staand
Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Martin Haster
    Bij ons in de club heet dit fenomeen geen "vegen" maar "dweilen". Als er een achterblijvers-loopgroepje ontstaat OF een hardloper om de één of andere reden achterblijft dweilen wij dus. Met vriendelijke loopgroeten van alle Maasrunners uit Eijsden / Zuid-zuid-Limburg. Tip; Mescherbergloop 15 december 2019
    Reactie geplaatst op 17/09/19 om 15:38 uur
  • Annemieke
    Bij mijn clubje ( funrunners in Rotterdam) halen we ook altijd op. Geeft voor de een de motivatie om door te gaan want je loopt nooit alleen en voor de ander de motivatie ik moet hiervoor blijven. Iedereen heeft hier wat aan! De snelle willen presteren de langzamere hebben stimulans nodig om te blijven lopen. En ieder heeft zijn goede en mindere dagen dus je maakt er allemaal gebruik van! Heel leuk en herkenbaar artikel Kristien. Tot slot een uitspraak van onze trainer Ron was....volhouden is belangrijker dan bijblijven dus ren je niet stuk maar hou in je eigen tempo wel vol.
    Reactie geplaatst op 13/09/19 om 11:48 uur
  • Bart Eelbode
    Tis dat dat we bedoelen zeker? ;-)
    Reactie geplaatst op 12/09/19 om 18:08 uur
  • Edwin te Velde
    Leuk, authentiek artikel Kristien. En superherkenbaar!
    Reactie geplaatst op 12/09/19 om 11:50 uur
  • Gerty
    Bij ons heet het 'Stofzuigen' en ik zou niet weten hoe je anders leuk loopt met een grote groep en mensen tóch op eigen niveau wilt laten lopen. Bij elke intervalpauze loop je terug. Punt.
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 18:19 uur
  • Johan
    Positief artikel. Ik herken dit ook. Helaas ook wel eens meegemaakt dat een ‘trainer’ wilde bewijzen dat je niet mee kan met een 21km groepje omdat je te langzaam was. Helaas liet hij mij en mijn vriendin (diabetes) achter tijdens een training 10km. Hoewel de 21 km een paar keer eerder gelopen was. Kwartiertje later kwamen we na deels even wandelen ivm suikerhypo aan. Heel frustrerend was de opmerking achteraf: nu weet je waarom jullie er niet klaar voor zijn om in het nieuwe groepje mee te lopen (lees: ik wil in mijn groep alleen de snelle lopers hebben omdat ik dit leuker vindt). We hadden een respectvollere manier verwacht. Zoals we idd in andere hardloopgroepen gewend waren: mentale ondersteuning, vegen, etc
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 17:18 uur
  • Linda van Groezen
    Bij onze groep heet het lussen ????
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 14:13 uur
  • Izaak Luteijn
    Als een langzaamste loper meent dat hij de groep ophoudt vertel ik hem dat hij door zijn meedoen iemand een groot plezier doet, namelijk de loper voor hem, die nu niet achteraan loopt.
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 13:55 uur
  • Willy De Ridder
    Zelf begeleid ik al jaren Start to Runs en bij mij is het van af het begin, de hele groep komt terug tot bij de laatste zodat we allemaal samen aan ons eindpunt komen. Fijn om te zien dat ze dat jaren later als ze zelf 10km of 10 miles lopen dit nog altijd spontaan toepassen
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 12:18 uur
  • Diane
    Zo fijn om je bericht te lezen. Ik herken het zelf ook. Ik ben een van de langzamere lopers in een groep en ik merk dat als de anderen te snel gaan dat er even een pauze ingelast wordt om de buikspieren of andere grote spiergroepen te trainen. Kan ik mooi even op adem komen. Afgelopen maandag kon ik echt niet meer maar hoorde ik achter me de trainer zeggen dat het nog een klein stukje was tot op de parkeerplaats waar we de volgende oefening zouden doen. Het motiveert je wel weer om door te gaan. Zelf geef ik de achterblijvers complimentjes dat ze goed bezig zijn.
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 09:32 uur
  • M. Bleecke
    Vegen of stofzuigen is een van de basistechtnieken waarmee je de balans in je loopgroep kunt behouden. Helaas zijn er in de huidige tijd heel weinig door de KNAU opgeleide trainers, die zich om de achterblijvers bekommeren. Zij spreken voornamelijk over "prestaties" en interval om je snelheid te verbeteren. Over "plezier in het samenlopen" hoor je ze niet of ze brengen het niet in de praktijk.
    Reactie geplaatst op 11/09/19 om 08:55 uur
  • Hans
    Vegen, keren...bij mij in de loopgroep zegt de trainer: Halen!
    Reactie geplaatst op 04/09/18 om 16:05 uur
  • René Janssens
    Dankjewel Kristien, Fijn artikel om te lezen! Dankjewel Kristien Zoals jij bent: een topmens!
    Reactie geplaatst op 21/06/18 om 09:00 uur
  • Angela
    Ik heb het geluk dat mijn vriend (als hij mee rent) zich aanpast aan mijn snelheid. Hetzelfde met mijn broer. Altijd fijn en wannee rhun even vollop willen lopen dan weten we dat ook van te voren en trainen we niet samen. Op donderdagavond training, hebben we altijd helpers die bepaalde tempo's lopen en als ze dan langs mensen komen die op het punt staan om te zeggen: "ik wil niet meer" lopen ze een stuk mee, waardoor je toch lekker gemotiveerd blijft door lopen even als het iets rustiger is. Tijdens wedstrijden probeer ik hetzelfde te doen door toch stukken met andere mee te lopen en aan te geven dat ze goed bezig zijn :) (ook al ben ik zelf geen toploper, ik weet wat het voor mij betekend als ik er even doorheen zit).
    Reactie geplaatst op 20/06/18 om 13:39 uur

Loopkalender

22
september