2016 wordt een fantastisch atletiekjaar

Door
Yvonne van Wamelen
11 juli 2016 09:35
2016 wordt een fantastisch atletiekjaar
Foto Erik van Leeuwen
2016 wordt een fantastisch atletiekjaar. Of sterker nog, het is al een heel fantastisch atletiekjaar. Ik heb al een nieuw PR op de 10 kilometer gelopen en in augustus loop ik voor het eerst de halve marathon van Vlieland. Vorige week kwam daar het Europese Kampioenschappen Atletiek in Amsterdam natuurlijk nog bij. Het meest fantastische daaraan was – naast de zeven medailles  –  dat ik voor het eerst van mijn leven geheel vrijwillig naar NOS sport zat te kijken. En ik vond het nog leuk ook. 



Ik kom niet uit een gezin waar op zondagavond standaard Studiosport op stond. Voetbalwedstrijden werden alleen bekeken als Nederland deelnam aan een EK of WK en dan ook nog alleen die wedstrijden waarin ‘we’ moesten spelen. Toen mijn broer en ik een jaar of 8 waren, lieten onze ouders ons een sport uitkiezen. Bewegen en het ‘sociale aspect’ van sport werden toch wel belangrijk gevonden. Mijn broer koos voor atletiek. Ik koos voor turnen. Ik heb nooit veel aanleg gehad voor de ongelijke brug, het paard of de ringen. Op het onderdeel ‘trampoline springen’ was mijn aanloop het beste deel van de sprong en op de lange mat trok ik het liefst alleen een sprintje. De radslag raffelde ik af. 



Maar zo zat ik vorige week woensdagavond dus voor het eerst klaar om naar sport te kijken op tv. Het was 19.00 uur en de 10.000 meter van de vrouwen stond op het programma. Jip Vastenburg zou misschien een medaille gaan halen. Jip Vastenburg die bij dezelfde atletiekclub traint als mijn broer ooit deed: AV’34 in Apeldoorn. Ze haalde die medaille niet, maar gelukkig hebben we Rio nog. Daar staat ze sowieso en dat alleen al is fantastisch. Het atletiekjaar is nog lang niet voorbij. 



Ook donderdagavond keek ik tussen de bedrijven door naar Nederland 2. Vrijdagavond maakte ik het zelfs zo bont dat ik met het bord op schoot voor de televisie at. Iets wat ik echt nóóit doe. Op twee slecht getimede momenten viel het tv-signaal weg. De eerste keer vlak voor de finale van de 200 meter voor mannen. De tweede keer vlak voor Dafnes finale op de 100 meter. Dus: kastjes resetten, de livestream op de laptop voor de zekerheid aanzetten en schietgebedjes dat het goed komt. Het kwam goed. Op de diskwalificatie van Martina na dan. 

Wat Epke Zonderland is voor het turnen, zijn Dafne Schippers, Sifan Hassan en Churandy Martina voor de atletiek. Volgens de Atletiekunie zijn er nog nooit zoveel aanmeldingen geweest bij atletiekverenigingen als de laatste tijd. Na de successen in Amsterdam, zullen er alleen nog maar meer kinderen op atletiek willen. Waarom wilde ik eigenlijk niet op atletiek toen ik 8 was? Omdat ik niet voor de tv zat toen de Dafnes van de jaren 80 even doortrokken op de 100 meter? 



Toen ik 8 was, wist ik in ieder geval nog niet hoe fantastisch atletiek kan zijn. Ook als je geen medailles haalt en je alleen je eigen grenzen verlegt, kun je met atletiek van ieder jaar een fantastisch atletiekjaar maken.  

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Yvonne
Yvonne van Wamelen
Yvonne  van Wamelen

Yvonne van Wamelen



Enthousiaste hardloper en blogger/columnist/communicatiemedewerker. In het dagelijks leven werk ik voor een overheidsinstantie en in mijn vrije tijd schrijf ik columns voor ProRun en blog ik op mijn eigen blog allerdings.nl. Daarnaast loop ik zo’n drie keer in de week mijn trainingsrondjes. Mijn laatste wapenfeit is de halve van Vlieland.

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

24
september