Hardlopen met Evy is er niks bij

Door
Eleanor Crick
4 oktober 2016 11:57
Hardlopen met Evy is er niks bij
Hardlopen met Evy. Veel beginnende hardlopers gebruiken deze App om hun conditie te verbeteren. Zo is ook een vriendin van mij begonnen met hardlopen. Als doel besloten we samen de Singelloop in Utrecht te lopen. Op de ochtend van de Singelloop WhatsAppt ze me en vraagt ze of ze met Evy moet gaan rennen. ‘Dat heb je niet nodig’, vertel ik haar. ‘Hardlopen met Evy is niks vergeleken met het publiek en de sfeer van een hardloopevenement.’

Maar als we in ons startvak staan, komt het met bakken uit de lucht. We zijn nog niet eens begonnen en we zijn al helemaal doorweekt. Oké, misschien was wat extra motivatie van Evy nu wel goed van pas gekomen. Ik weet namelijk niet of er wel genoeg publiek langs de weg zal staan. Om onszelf warm te houden, springen we in ons startvak op en neer. Het startschot gaat af, maar er komt nauwelijks beweging in de menigte. Als ik om me heen kijk, zie ik hardlopers met paraplu’s zichzelf droog te houden. Wat zou ik graag een regenjack aan willen hebben nu. Een tweede startschot gaat af en er komt beweging in de groep. 

Lopers beginnen om ons heen sneller en sneller te lopen. ‘Ga niet te snel’, vertel ik mijn nieuwe hardloopmaatje. ‘Je bent als een dieselmotor, je moet even warmdraaien, zeker met dit weer!’ Mensen halen ons links en rechts in, maar we gaan gewoon rustig door. Later zullen zij wel anders piepen, dat weet ik zeker. We lopen over de Maliebaan door de Biltstraat. Gelukkig lopen we nu, want door dit hondenweer begon ik het echt koud te krijgen. 

Na ongeveer 5 km komt het weer met bakken uit de lucht. Ik zie dat mijn loopmaatje het moeilijk krijgt. Het is ook muisstil en het enige publiek dat aan de zijlijn staat zijn vrijwilligers en een paar familieleden die trouw komen kijken. Begrijpelijk ook. Wie zou zo gek zijn om in dit weer buiten te zijn? Oh, ja, wij. ‘Dan moet ik maar Evy zijn voor mijn nieuwe loopmaatje.’

‘We zijn al over de helft!’ roep ik. ‘Kom op!’ Ik zie dat ze het moeilijk heeft, maar toch doorzet. Ondertussen halen we links en rechts andere lopers in. We lopen verder via de Catharijne Singel door naar het station en gelukkig hoor ik in de verte een liveband spelen. ‘Dit is waarom je niet met Evy moet lopen!’, roep ik. Helaas zijn we ze al snel gepasseerd en moeten we het weer met onszelf doen. 

We lopen de bocht om richting Ledig Erf waar een drankpost bevindt. Ik besluit te drinken, maar heb er regelrecht spijt van. Ik verslik me en begin te hoesten. Door het hoesten, moet ik langzamer rennen en verlies ik mijn hardloopmaatje uit het oog. Ze moet nu verder zonder me. Zal ze het redden? Terwijl ik naar adem hap, probeer ik mijn tempo te verhogen. Misschien had ik zelf maar met Evy moeten gaan lopen, want ik begin het toch moeilijk te krijgen. Links en rechts van mij beginnen lopers te wandelen en zie ik een EHBO’er een deelnemer behandelen. ‘We zijn er bijna, we zijn er bijna”, probeer ik mezelf wijs te maken. 

Gelukkig zie ik in de verte het Wilhelminapark waar de finish zich bevindt. Links en rechts haal ik lopers in, die aan het begin te snel van start zijn gegaan. Waar is mijn hardloopmaatje? Is ze al over de finish? En voordat ik het weet, zie ik haar voorbij de finishlijn. En dat allemaal zonder Evy. 'We hebben ons doel gehaald!', roep ik. 'Zonder jou was het niet gelukt!', zegt ze trots. 'Ja, Evy is er niks bij!'
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Eleanor
Eleanor Crick
Eleanor  Crick

Eleanor Crick



Is freelance journalist en blogger. In haar vrije tijd loopt ze het liefst halve marathons of ontdekt ze haar stad Utrecht op haar hardloopschoenen. Op haar website loopdepressievrij.com blogt ze over alles waar ze gelukkig van wordt. 

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

ProRun loopclinics: Waar & wanner?

Loopkalender

18
maart