Je marathon-startbewijs van de hand doen? Hier moet je op letten.

Door
Rob Voorwinden
17 februari 2017 08:42
Je marathon-startbewijs van de hand doen? Hier moet je op letten.
Startnummmers Arjen
Ik lag mooi op schema met de voorbereiding voor de marathon van Rotterdam. Met de nadruk op lag. Half december staakte, tijdens een lange duurloop, zomaar mijn linkerbil de strijd. Eind januari was die blessure weer zo'n beetje over, maar toen klopte de betovergrootmoeder van alle verkoudheden aan mijn deur. Die is nu weer op weg naar buiten, maar nu is mijn rechter lopersknie weer aan het rommelen.

Kortom: business as usual. Hoort er bij, doe je niets aan, en als je nooit een slechte dag/week/maand/eeuw hebt gehad, weet je ook niet hoe een goede dag/week/maand/eeuw eruit ziet, enzovoort, enzoverder. Maar goed, of ik klaar ben voor 9 april in Rotterdam, moet nog maar blijken.

De marathon van Amsterdam had ik eind vorig jaar al laten schieten. Via mijn column op deze mooie site gaf ik mijn startbewijs weg aan de eerste die zou reageren, en dat was ene Johan uit Amsterdam. Hij wilde het bewijs graag op zijn naam zetten: blijkbaar wilde hij principieel niet met 'Rob' op zijn borst lopen. Hmmm... Nou wist ik niet eens dat je zo'n startbewijs kón overschrijven, maar inderdaad: na wat gedoe en een kleine extra nabetaling (tweeënhalve euro, even uit mijn hoofd) stond het startbewijs op zijn naam. Hoewel alle mail van de marathon nog op mijn adres binnenkwam, maar goed.

Op de marathondag zelf was ik met mijn vrouw op weg naar onze stacaravan (ja, ik leef wild en meeslepend) toen haar telefoon begon te pingen. Oh ja: toen ik me inschreef voor de marathon, had ik aangegeven dat ze mijn vrouw per sms op de hoogte moesten houden van de vorderingen. Dat werkte nog steeds, dus konden wij nu live de race van Johan volgen. En caramba, wat was die gozer snel: uiteindelijk kwam hij in 2.57 over de finish. Na wat Googelen bleek Johan een jonge fysiotherapeut te zijn, en ja: dan loop je allicht wat sneller dan een 50-plusser met een zittend beroep. Maar toch: onder de drie uur - RESPECT. 

Maar ik realiseerde me, met de schrik om het hart, dat het maar goed was dat Johan had aangedrongen om het startbewijs op zijn naam te zetten. Anders stond er nu in de boeken dat de 50-plusser 'Rob' een hele beste tijd had neergezet. Had Johan nog iets sneller gelopen, dan had ik zelfs een - virtuele - podiumplaats in de leeftijdscategorie 'Mannen 50' gehad. Terwijl ik gewoon met mijn luie geblesseerde kont in de auto zat. Dat zou, zacht gezegd, toch niet helemaal eerlijk zijn geweest. 

Dus: mocht ik ook Rotterdam laten schieten, dit voorjaar, en ik doe mijn startbewijs weer van de hand: weet dan dat je het op je eigen naam moet zetten. Best jammer eigenlijk, want met dat blessuregedoe is mijn enige kans om nog eens een echt goede tijd neer te zetten misschien om iemand anders in mijn plaats te laten rennen.

Johan stuurde me, terwijl dat helemaal niet hoefde, achteraf trouwens nog twee cadeaubonnen. Bedankt kerel. Ik was er blij mee, en de firma Kalenji ook.

Maar dit zet me wel aan het denken. Heeft iemand van jullie ervaringen, positieve of negatieve, met het aankopen, verkopen of overschrijven van startbewijzen? En is Marktplaats bijvoorbeeld een goede manier om aan startbewijzen voor uitverkochte halve of hele marathons te komen? Of liggen daar net zulke oplichters op de loer als bij de handel in concertkaartjes?

Ik ben benieuwd - laat het weten!


  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Rob
Rob Voorwinden
Rob  Voorwinden

Rob Voorwinden



Is journalist en camerajournalist. Ontdekte acht jaar geleden het hardlopen. Viel twaalf kilo af en liep vorig jaar zijn eerste marathon. Hoopt er volgend jaar wéér eentje te lopen, maar nu onder de vier uur. Traint daarvoor keihard en loopt dus steeds blessures op. Reageert daarop door nog harder te gaan trainen. Wens hem sterkte.

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

24
november