Kleren maken de loper

Door
Yvonne van Wamelen
13 juli 2017 06:36
Kleren maken de loper
Een paarse joggingbroek met drie herkenbare groene strepen aan de zijkant met daarboven een H&M’etje van ultra-not-dry-fit-katoen. Dat had ik aan, de eerste keer dat ik ging hardlopen (of rennen, lopen, joggen, of hoe je het wilt noemen). Voor de zekerheid ging ik in de schemering op pad, samen met Evy. Zij werd voor een paar weken mijn beste vriendin (want altijd fier op mij) en mijn ergste vijand (want mij altijd tot het uiterste drijvend). Verder hoopte ik niemand tegen te komen.  
 
Laatst liep ik door de buurt waar ik in de tijd van de paarse joggingbroek vaak met Evy kwam. Inmiddels loop ik al een tijd in mijn eentje. A lonely trip down memory lane, zeg maar. Ik zag mezelf in een etalageruit weerspiegeld. In diezelfde ruit had ik mezelf ook wel eens bekeken tijdens mijn rondjes in de schemering met Evy. Ik durfde toen nooit heel lang te kijken. Gek, dacht ik nu. Ik zag een hardloper weerspiegeld in die ruit. Dat was ik. Ik was een hardloper geworden. 

De joggingbroek en het H&M’etje zijn vervangen door echte hardloopkleding. Om m’n pols zit een echt gps-sporthorloge en aan mijn voeten uiteraard mijn zoveelste paar echt aangemeten hardloopschoenen. In een paar jaar tijd heeft zich in die etalageruit een ware metamorfose afgespeeld.  

Wat ik daarvoor deed:

1. Ik pakte het sportiefste uit mijn kast dat ik vinden kon en trok het aan.
2. Ik werd vrienden met Evy (Je kunt ook iemand anders kiezen – voorwaarde is dat het iemand is met wie je het een paar weken uithoudt in goede en slechte tijden).
3. Toen ik 15 minuten aan één stuk kon rennen, investeerde ik in goede hardloopschoenen.
4. Een paar weken later vond ik het zelfs bij slecht weer nog steeds leuk. Ik beloonde mezelf met hardloopkleding die niet per se aan m’n lijf vastplakte.
5. Yes! Mijn eerste 5 kilometer aan één stuk! Ingeschreven voor mijn eerste wedstrijd (en ik mocht ook weer een nieuw shirtje kopen natuurlijk).

Vanaf stap 6 transformeerde ik verder van schuchtere jogger tot hardloper. Ik was gewend om naar Evy te luisteren, maar ik leerde vanaf dat moment steeds beter naar mezelf te luisteren. Soms ben ik mijn beste vriend (want weer een PR) en soms ben ik mijn ergste vijand (want weer dat rotspiertje dat opspeelt). 

Die paarse joggingbroek heb ik trouwens nog steeds. Hij ligt in mijn kledingkast op de stapel  ‘Kleding om bij koude wedstrijden in het startvak achter te laten’. Dat is tot nu toe nog nooit nodig geweest. Meestal kan ik ‘m op tijd afgeven aan één van mijn supporters. Zo blijft ‘ie een mooi aandenken aan een tijd waarin ik liever nog niet gezien werd als hardloper. 
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Yvonne
Yvonne van Wamelen
Yvonne  van Wamelen

Yvonne van Wamelen



Enthousiaste hardloper en blogger/columnist/communicatiemedewerker. In het dagelijks leven werk ik voor een overheidsinstantie en in mijn vrije tijd schrijf ik columns voor ProRun en blog ik op mijn eigen blog allerdings.nl. Daarnaast loop ik zo’n drie keer in de week mijn trainingsrondjes. Mijn laatste wapenfeit is de halve van Vlieland.

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

21
november