Proeve van bekwaamheid

Door
Yvonne van Wamelen
28 november 2016 21:28
Proeve van bekwaamheid
Zevenheuvelenloop
Hardlopen is als het leven zelf; je hebt hoogtepunten en dieptepunten, goede en slechte tijden. (Waarvan dat laatste natuurlijk wel heel letterlijk te nemen is bij hardlopen.) In mijn leven ziet dat er ongeveer zo uit: na een paar ups (PR’s die ik verbrak dit jaar) volgde onlangs een down. 

Het gebeurde tijdens de Zevenheuvelenloop. Nu heet die loop niet voor niets de Zevenheuvelenloop. Je kunt er pieken en dalen verwachten, maar deze had ik niet verwacht. Vanaf kilometerpunt 9 ongeveer ging het bergafwaarts. Pijn in mijn linker knie. Nu weet ik dat het mijn zwakke plek is, maar met de nodige fysio-oefeningen lukt het me aardig deze zwakke plek onder controle te houden. Sinds de halve marathon van Vlieland in augustus heb ik er zelfs niet één keer last van gehad. Tot de Zevenheuvelenloop dus.

Sindsdien vraag ik me af waar het is misgegaan. Was ik te koud geworden in het startvak? Waren het toch de heuvels die ik niet gewend ben? Was ik te moe en liep ik daarom te slordig? Of was het een optelsom van factoren? 

Er kan natuurlijk altijd iets mis gaan tijdens een wedstrijd. Bij mijn eerste wedstrijden was ik bijvoorbeeld altijd bang dat ik per ongeluk op de route van de langste afstand terecht zou komen. Iets wat gelukkig nooit gebeurd is. Maar als je een goede training achter de rug hebt en je hebt je loop goed voorbereid (dat wil zeggen: je kleding de dag ervoor al klaargelegd, de route naar het evenement nauwkeurig uitgestippeld en je starttijd minstens 3 keer gecontroleerd), dan speel je op safe. 

Daarna is het vanaf het startschot tot aan de finish nog wel een beetje mazzel hebben dat alles goed blijft gaan. Je moet bijvoorbeeld oppassen dat je bij de verversingspost geen energydrank in je gezicht gooit, omdat je denkt dat het water is. Vooral in de zomer kan dat voor nogal wat overlast zorgen. Wespen zijn dol op zoetigheid, maar jij bent vast niet dol op wespen. 

Maar goed, ondanks de juiste voorbereiding (wel 10 keer gecheckt of ik echt niets vergeten was) ging mijn Zevenheuvelenloop toch niet helemaal zoals ik gehoopt had. Nu – dik een week later – weet ik nog steeds niet waarom ik plotseling pijn kreeg aan mijn knie. Maar begon ik deze column ook niet met ‘Hardlopen is als het leven zelf’? Soms zit het mee en soms zit het tegen. Het leven is geen wetenschap en hardlopen geen wetenschappelijk experiment. Ik zou het meer een proeve van bekwaamheid willen noemen. En laat ik deze tussentijdse test dan in ieder geval weer met goed gevolg hebben afgelegd. Ik heb de finish van de Zevenheuvelenloop met knie en al gehaald!









  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Yvonne
Yvonne van Wamelen
Yvonne  van Wamelen

Yvonne van Wamelen



Enthousiaste hardloper en blogger/columnist/communicatiemedewerker. In het dagelijks leven werk ik voor een overheidsinstantie en in mijn vrije tijd schrijf ik columns voor ProRun en blog ik op mijn eigen blog allerdings.nl. Daarnaast loop ik zo’n drie keer in de week mijn trainingsrondjes. Mijn laatste wapenfeit is de halve van Vlieland.

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

23
juni