X
MIIEGO®WINACTIE
De MIIEGO®
Een Bluetooth hoofdtelefoon met superieure geluidskwaliteit!
Naam *
Verplicht
E-mail *
Verplicht
Verplicht
 

Stel je voor, je wordt ingehaald

Door
Sebastiaan Timmermans
5 november 2018 00:00
Stel je voor, je wordt ingehaald
Shutterstock
Er bestaat geen individualistischer sport dan hardlopen. Niemand is afhankelijk van jouw tempo en of je een minuut harder of juist langzamer rent tijdens een wedstrijd maakt geen fluit uit. Je hebt immers geen teamgenoten om te teleurstellen of andere lopers die op de één of andere manier afhankelijk van je zijn.

Gênant?

Toch is dit bij veel lopers wel de dagelijkse gang van zaken. We willen niet langzamer zijn dan anderen, we willen niet ingehaald worden, we willen niet ‘onderpresteren’. En dus zijn we bij een wedstrijd zenuwachtig of we wel sneller lopen dan de buurvrouw en of de uitslag niet enorm gênant wordt. Want stel dat we langzamer dan de ander zijn.

Stel je voor, je wordt ingehaald

Vooral mannen vinden ingehaald worden het allerergste wat er is. Niets vernederender dan hevig hijgend aan het rennen zijn in het park, om vervolgens ingehaald te worden door een man die bijna fluitend voorbij holt. Of erger nog: je even bemoedigend toespreekt met ‘zet ‘m op he’. En zelfs dan kan het nog erger: want stel dat je op deze manier wordt ingehaald door een vrouw…

Om dit te voorkomen trainen we onszelf een slag in de rondte. We zetten drie tandjes bij als we worden ingehaald of weten met een uiterste krachtsinspanning de ander in te halen.
Maar waarom zouden we in vredesnaam sneller willen zijn, alleen maar omdat we sneller dan een ander willen zijn?

Oh, genieten

Het sneller dan een ander willen zijn is namelijk helemaal niet nodig (tenzij je mee wilt doen aan de Olympische Spelen). We rennen niet meer om sneller te zijn dan een jaguar in de aanval of om onze vijanden eruit te lopen. Nee, we rennen om fit te blijven, om buiten te zijn, van de omgeving te genieten, vet te verbranden of een kater eruit te zweten.

Leuk

Allemaal zaken die je voor jezelf doet en waar je zelf van moet genieten. Dan helpt het niet als je je onnodig laat opnaaien. Dat zorgt voor stress, blessures en gedoe. Je gaat over je grenzen heen en komt thuis met kramp in je kaken van het doorbijten. Kortom: het hardlopen wordt een stukkie minder leuk.

Je gaat er tegenop zien om een rondje te rennen of om mee te doen aan een wedstrijd. En dat is zonde, want hierdoor blijf je op de bank zitten. En als je hardloopt doe je dit met een te hoge hartslag, waardoor je dat vet verbranden wel kunt vergeten.

Competitie met jezelf

Competitie is leuk, maar hou het dan bij competitie met jezelf. Stel doelen, omdat je ze zelf wilt lopen, niet omdat een ander ze rent. Geniet van het lopen, de omgeving (en het vet verbranden) en als je dan alsnog iemand inhaalt: geniet daar dan uiteraard met volle teugen van.
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Sebastiaan
Sebastiaan Timmermans
Sebastiaan  Timmermans

Sebastiaan Timmermans

Redacteur

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Karel-Jan Lensen
    Denk dat bovenstaande voor een hoop mensen geldt, maar er zal ook zeker een (redelijk grote) groep zijn die juist motivatie haalt uit het competitieve dat ook in het hardlopen zit. Voor mij wordt hardlopen anders juist saai (want de omgeving ken je na een aantal maanden trainen wel)
    Reactie geplaatst op 14/10/16 om 09:58 uur

ProRun loopclinics: Waar & wanner?

Loopkalender

19
november