Waar een hardloper allemaal aan denkt

Door
Yvonne van Wamelen
16 juli 2017 07:00
Waar een hardloper allemaal aan denkt

Een paar weken geleden had ik me voorgenomen om tijdens een trainingsrondje eens stil te staan (niet letterlijk natuurlijk) bij wat ik allemaal denk als ik aan het lopen ben. Helaas mislukte dat. Ik vergat te denken aan wat ik dacht. Een nieuwe kans dan en het lukte. Na afloop kon ik mij de volgende gedachten herinneren: 


- Dat gaat lekker. Dit tempo hou ik nog wel even vol. 

- Als ik zo doorga, dan haal ik met gemak mijn doeltijd. Ik blijf nog even achter dit groepje lopen.

- Wat stil ineens (dat was nadat ik net met een paar honderd mensen 10 kilometer lang over schelpenpaadjes door de duinen had gerend en ineens weer op een verharde weg terechtkwam).

- Dorst! Waar is de volgende verversingspost?

- Voel ik daar mijn knie? Ja, een beetje.

- Pfff…wat een eind. 

- Ik ben er bijna. Gelukkig! 


Je leest en hoort vaak mensen zeggen dat ze lopen om hun hoofd leeg te maken. Grote levensvragen of problemen worden niet beantwoord of opgelost onderweg. De meeste lopers hebben simpele gedachten over de omgeving (Wat is het hier mooi!), gedachten over de afstand en snelheid (Dit wordt (g)een PR!) of gedachten over ongemak (Ik geloof dat ik mijn knie begin te voelen…). Of, zoals Murakami het in zijn boek ‘Waar ik over praat als ik over hardlopen praat’ verwoordt: "Ik denk niet veel wat de moeite van het vertellen waard is.”


Mijn gedachten tijdens de halve van Vlieland waren dan ook niet bijster intelligent of doordacht, al hielpen ze me wel steeds een kilometer verder. Ik had geen mantra’s in mijn hoofd die me in een soort van trance brachten, geen oplossing voor wereldvrede, geen antwoord op de vraag of God bestaat. Ik liep gewoon, keek om me heen, dacht aan de finish, voelde mijn benen, checkte mijn pace en liep verder. 


Na afloop van de halve van Vlieland heb ik nog een paar keer geprobeerd te denken aan wat ik denk als ik aan het lopen ben. Inmiddels gaat me dat steeds beter af. Tijdens de rustige loopjes die ik had na de halve, liep ik in mijn hoofd nog een keer het parcours over het eiland. Ook kwamen er flarden van de gesprekken van een voorgaande avond langs. Kennelijk gebruik ik het lopen ook om dingen te verwerken. Ik hoef er niet meer van wakker te liggen als ik dit tijdens het lopen al doe. 


Soms bedenk ik onderweg dat ik blij en dankbaar ben, omdat mijn lichaam dit allemaal kan. Maar ja, dat is meer een gevoel dan een gedachte. Nu ik weet wat ik zo ongeveer denk als ik aan het lopen ben, kan ik stil gaan staan bij wat ik allemaal voel onderweg. Want dat is – op zo nu en dan een pijntje of ongemakje na dan – toch veel complexer en intenser.  

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Yvonne
Yvonne van Wamelen
Yvonne  van Wamelen

Yvonne van Wamelen



Enthousiaste hardloper en blogger/columnist/communicatiemedewerker. In het dagelijks leven werk ik voor een overheidsinstantie en in mijn vrije tijd schrijf ik columns voor ProRun en blog ik op mijn eigen blog allerdings.nl. Daarnaast loop ik zo’n drie keer in de week mijn trainingsrondjes. Mijn laatste wapenfeit is de halve van Vlieland.

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Titus Korving
    Een leuke variant op dit thema: Waar ik over praat als ik over hardlopen praat Boek van Haruki Murakami, schrijver, ultraloper, triathlon atleet
    Reactie geplaatst op 19/07/17 om 09:15 uur

Loopkalender

12
december