Zitschade compenseer je niet zomaar

Door
Yvonne van Wamelen
7 september 2016 10:52
Zitschade compenseer je niet zomaar
In de voorraadkast ligt een 5-pack Snelle Jelles. Ik scheur er eentje los van de verpakking en gooi ‘m in mijn tas voor in de koffiepauze. Eigenlijk is dat onzin. Zo’n koek is prima voer voor als je nog een stuk moet lopen, maar niet als dat het stuk van je bureaustoel naar de koffieautomaat is. Ik bedoel dus lopen als in lopen. Een intervaltraining, een duurloop, een tempoloop, noem maar op. 



Met een aantal collega’s loop ik in de pauze vaak een blokje om. Altijd hetzelfde blokje en altijd eromheen. Ook zonder Snelle Jelle is dat prima te doen. Soms is er een collega die het waagt voor te stellen om eens in tegenovergestelde richting te lopen of eens een heel ander blokje te kiezen. Ik werk voor een overheidsinstantie, dus je begrijpt dat dat altijd even slikken is voor de overige collega’s. 

Toch zijn mijn blokje-om-collega’s eigenlijk nog best sportief. Er zijn er ook die ‘s ochtends de lift nemen en vervolgens 8 uur op hun gat gaan zitten. Als ik ze in de lift zie stappen, denk ik altijd: Je mankeert toch niets aan je benen? Ik geloof niet dat ik beter ben dan zij, maar ik neem in ieder geval de trap en probeer regelmatig op te staan uit mijn bureaustoel. Soms om inderdaad alwéér naar de koffieautomaat te lopen.

Helaas maak ik de gevolgen van het vele stilzitten op kantoor niet ongedaan door regelmatig naar de koffieautomaat te lopen of een blokje om te doen. De gevolgen van stilzitten op kantoor maak ik zelfs niet ongedaan door regelmatig te sporten. Tenminste, dat las ik laatst ergens. Na een werkdag een uur in de sportschool doorbrengen of een rondje rennen? Pech gehad, het helpt niet. Niet veel in ieder geval. Zitschade compenseer je niet zomaar.



Door dit nieuws ben ik redelijk in mineur geraakt. Onder mijn bureaustoel hoor ik een tijdbom tikken. Kantoor heeft ineens iets van een sterfhuis. Ik kan na werktijd blijven bewegen wat ik wil, de volgende ochtend maak ik mijn lichaam weer kapot. Geen schadeherstelbedrijf dat daar iets aan kan doen. 

Het kan zijn dat ik morgen weer iets heel anders lees op internet. Ik probeer het slechte nieuws daarom maar snel van me af te zetten door een stuk te gaan lopen. Lopen als in lopen dus, van mijn bureaustoel naar Marathon zeg maar, bij wijze van spreken dan. Al is het alleen maar omdat ik het werk op kantoor nooit zou volhouden als ik niet ook zo nu en dan mijn doodsangst eruit kon lopen. 

(

Het onderzoek waaruit blijkt dat zitschade niet zomaar te compenseren valt, las ik trouwens hier.)





  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Yvonne
Yvonne van Wamelen
Yvonne  van Wamelen

Yvonne van Wamelen



Enthousiaste hardloper en blogger/columnist/communicatiemedewerker. In het dagelijks leven werk ik voor een overheidsinstantie en in mijn vrije tijd schrijf ik columns voor ProRun en blog ik op mijn eigen blog allerdings.nl. Daarnaast loop ik zo’n drie keer in de week mijn trainingsrondjes. Mijn laatste wapenfeit is de halve van Vlieland.

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

24
september