Een jaar lang twee marathons per dag – deel 33

De doortocht door Salvador is om de verkeerde redenen spannend te noemen. Zeker als hun lokale begeleider wat ‘achtergrond’ informatie geeft

De 25-jarige Rinus Pauel begeleidt – als fysiotherapeut/ kinesist – de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang circa 80 kilometer per dag gaat hardlopen. Via ProRun vertelt hij over zijn avonturen.
Door omstandigheden daar is de publicatie van zijn verslagen even gestopt, waardoor we achter liggen op de actuele datum 

3 oktober
Vandaag beginnen we eerst met een overleg over de route. Ik heb even de kaart zitten bekijken en zag dat de kustroute een betere optie is dan de oorspronkelijke geplande route door de berachtig gebied richting Mexico. Bovendien is dit qua aanal kilometers ook een betere optie. Beide routes hebben goede en sterke punten, de kustroute is waarschijnlijk heter en heeft minder steden of dorpen, waardoor het logistiek moeilijker is. Ook om bijvoorbeeld zijn voeding of een goed hotel te vinden wordt dus moeilijker, maar dit valt te overkomen. De keuze gaat uiteindelijk naar de kustroute. 

Later, in de volgauto, verteld Miguel nog wat meer over de geweldadige levensomstandigheden in Salvador. Enkele jaren geleden was dit praktisch een oorlogsgebied waar iedereen kans had om zomaar neer geschoten of op de straat beroofd te worden. Echt het wilde westen en dan de slechte versie. Nu is het heel veel beter en rustiger. Terwijl hij dit zegt hoor ik in de verte geweerschoten. Hij ziet mij ongeruste reactie maar hij verzekerd dat de route waar we nu langs lopen gelukkig relatief veilig is. Ik apprecieer even heel hard hoe goed wij het hebben. 

4 oktober
s’Ochtens vroeg lezen we toevallig de krant, “hu, op alle plaatsen waar we langs zijn gereden zijn toevallig enkele mensen vermoord de afgelopen dagen, Gisternacht zelfs hier in het dorp.” zegt de chauffeur. “Ehm, ik vroeg altijd overal of het veilig was en je zei toch dat dit zo was?? “Ja relatief veilig, we hebben geen problemen gehad toch? Het hangt er een beetje van af in welke buurt je rijdt”. 

Ik ren weer samen met Baibin 10 kilometer mee, wat iedere keer een heerlijk afwisseling met de auto is.  Nu het wat later is en donkerder wordt vraag ik Miguel voor de zoveelste keer of de weg wel veilig is. ‘ Oh ja eigenlijk valt het hier goed mee. Ok, ik ben relatief gerust gesteld. Even later passeren enkele jongens die in hun hangmat naast hu watermeloenen liggen te slapen. Miguel zegt “Oeh… goed dat die slapen, moesten ze wakker zijn zouden ze ons misschien beroven.” Ja hallo, wat is het nu ?! letterlijk 1 minuut geleden zeg je nog dat het veilig is. Ja maar zo snel zullen ze ons niet beroven. We rijden met een busje, mensen denken dan snel dat ik een pistool mee heb. Ik kan er wel om lachen gelukkig, maar toch een beetje als een boer met kiespijn. We stoppen niet veel later met hardlopen en gaan terug naar het hotel 

5 oktober
Het is de laatste dag in Salvador. Ik loop weer samen met Baibin, vraag hem wat hij van het land vond. Beide vonden we het landschap heel mooi maar het was wel een enorm chaotisch en vies land. Overl waar we liepen hing er een vieze geur of lag er om de 5 kilometer wel een dode hond langs de weg te rotten. Heb er dus niet de beste herinnering aan over gehouden. 

Bij de grens aangekomen is het weer even de vraag of we zonder problemen de oversteek kunnen maken. Het kost zoals we  ondertussen al gewend zijn een hoop tijd. De Chinezen worden weer eens uitvoerig gecontroleerd. Even lijkt het erop dat we niet door kunnen maar gelukkig kunnen we na een lang wachten toch door over de grens naar Guatamala. 

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Born Runners