Een marathon lopen, zonder iemand te vertellen. Sanne deed het.

“Toen ik het vertelde is echt mijn hele social media ontploft”

Hardlopen is veel meer dan een sport. Hardlopen is een middel om nieuwe dingen te ervaren en nieuwe dingen te ontdekken.

Vlogger, triatleet en sportieve creatieveling Sanne Heymann besloot bijna niemand te vertellen dat ze een marathon zou gaan lopen. Als hardloopster trainde ze namelijk al meerdere keren voor een marathon, maar raakte ze iedere keer geblesseerd. Op 1 oktober was het dan eindelijk gelukt en liep ze haar eerste marathon in Duitsland. ProRun spreekt de 31-jarige hardloopster uit Veenendaal over haar eerste marathon en waarom ze besloot om het geheim te houden. 

Twee keer eerder probeerde Sanne de kilometers op te bouwen om een marathon te lopen. “Helaas ben ik in de aanloop geblesseerd geraakt. Ik heb daardoor een tijdje gedacht dat ik die marathon gewoon niet zou halen.” Toch begon het weer te kriebelen bij Sanne en schreef ze zich in voor de marathon van Bremen. “Het was vrij impulsief, maar ik dacht: weet je wat, ik ga er gewoon voor.” Alleen besloot de hardloopster om het deze keer niet aan mensen te vertellen. “Ik dacht ik ga gewoon beginnen met trainen en als het niet goed gaat, hoeft ook niemand dat te weten. Ik vond het eigenlijk ook een hele relaxte voorbereiding, omdat niemand er mee ging bemoeien.”  

Sanne koos de marathon van Bremen op aanraden van een Twitter volger. “Die heeft me eigenlijk over de streep getrokken om me in te schrijven. Naast mijn vriend was hij de enigen die het wist.” Als excuus bedacht Sanne dat zij en haar vriend een weekendje weg zouden gaan naar Bremen. Sanne besloot om het ook aan niemand te vertellen zodat ze op gevoel kon trainen. “Tegenwoordig zijn er zoveel verschillende schema’s en heeft iedereen daar een eigen mening over. Ik wilde gewoon doen wat voor mij goed voelde.”

Als training heeft Sanne naast regelmatig hardlopen ook veel gezwommen. “Ik heb een hele periode blessures gehad. Dat was heel vervelend. Ik ben daarom op zoek gegaan naar alternatieven en kwam ik uit op zwemmen. Ik heb ook al eerder triathlons gedaan wat een goede alternatief was toen ik geblesseerd was.” Sanne vond de afwisseling heel leuk, want ze kon verschillende dingen doen. “Ik denk dat dat ook minder belastend is voor je lichaam. Ik heb ook voor mijn marathon maar drie of vier keer per week getraind en afgewisseld met zwemmen. Ook besloot ik om tot maximaal 25 kilometer te trainen. Want ik denk dat het verstandiger is om net iets te weinig dan net iets te veel te trainen. Dan is de kans op overtraining kleiner en sta je uitgerust aan de start.”

Volgens Sanne lukte het ook om de marathon te lopen, omdat ze al meer dan een jaar blessurevrij was. “Omdat ik me sterk voelde, heb ik me ook gewoon ingeschreven. Maar ik denk dat het ook heeft meegeholpen dat ik het gewoon lekker op mijn eigen manier heb gedaan en er geen verwachtingen waren. Er was geen druk en ik had zelf ook geen verwachtingen.” Hierdoor zegt Sanne dat ze ontspannen kon beginnen aan de marathon. “Ik heb heel die marathon relaxed gelopen.” 

Na de finish heeft Sanne direct haar ouders gebeld om het te vertellen. “Ik had mijn moeder aan de telefoon en die wist even niet wat ik zei. Die snapte het helemaal niet. Ze waren ook een beetje teleurgesteld dat ik het niet had gezegd aangezien ze er graag bij wilden zijn. Maar ze waren ook heel erg trots.” Vervolgens appte Sanne een foto naar haar vriendinnen, maar geloofden ze het niet. “Het was heel erg grappig, omdat het zo uit de lucht kwam vallen.” Vervolgens zette Sanne de foto op Instagram en Twitter. “Toen is echt mijn hele social media ontploft.” Om toch te kunnen bewijzen dat ze écht een marathon had gelopen, had ze een marathondagboek bijgehouden. “Dit heb ik de week erna gepost zodat mensen toch mijn voorbereiding konden meemaken. Ik heb ook mijn marathon zelf gefilmd, dus er is bewijs.” 

Sanne besloot haar eerste marathon in Bremen te lopen, omdat het wat kleinschaliger is. “Dat maakt het heel leuk, omdat er minder mensen meedoen waardoor de route veel gevarieerder kan zijn. Je gaat namelijk eerst door het centrum heen, maar je loopt ook over fietspaden en kleine paadjes. Daarnaast is er best veel publiek en muziek onderweg en gaat het laatste stuk langs het water waar er rijen met mensen staan aan te moedigen. Ook kon je vanaf het begin je eigen tempo lopen, wat ik heel fijn vond. Het was niet te massaal, maar ook niet heel kleinschalig.” 

En na slechts twee weken kriebelt het bij Sanne om weer een marathon te lopen. “Ik heb echt enorm genoten.  De marathon van Bremen is echt een aanrader. De hele weg heb ik genoten. Natuurlijk waren de laatste paar kilometers zwaar, maar ik heb geen man met de hamer gehad of meteen naar de finish het gevoel gehad dat het echt afschuwelijk was. Ik heb gewoon een hele mooie ervaring gehad, dus het is geen wonder dat het nu al weer kriebelt.” 

In het voorjaar wil Sanne haar volgende marathon lopen. “Amsterdam of Rotterdam trekt mij niet zo, want ik wil graag leuke routes lopen. Plus vind ik het leuk om nieuwe steden te ontdekken en op reis te gaan. Dit is dan een leuke combinatie, want je krijgt meteen de stad heel goed te zien als je er 40 kilometer doorheen rent.” Haar volgende marathon wil ze ook in Duitsland lopen. “Ik heb hele goede verhalen gehoord over Hamburg. Dus waarschijnlijk wordt het de marathon van Hamburg. Deze is ook een beetje hetzelfde als Bremen waar je langs alle mooie plekken loopt van de stad.” Nu is ze alleen niet van plan om het geheim te houden. “Als ik me nu inschrijf dan zal ik dat eerlijk aan iedereen vertellen.”

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Born Runners