Afsteken tijdens het hardlopen: zij deden het!

Door
Dennis Balen
25 juni 2017 07:15
Afsteken tijdens het hardlopen: zij deden het!
Boos kan ik er niet om worden, maar verontwaardigd des te meer. Ik heb me er tenslotte regelmatig over verbaasd: hardlopers die tijdens een wedstrijd afsteken. De route doelbewust afsnijden om sneller bij de finish te komen. En dan bedoel ik niet een stoepje meepakken om een metertje terreinwinst te boeken, maar echt een hele lus van het parcours overslaan. Waar is dat voor nodig?

Het is me bij diverse hardloopwedstrijden regelmatig overkomen dat ik in de uitslagen dingen zag gebeuren die niet kunnen. Lopers die elf minuten over vijf kilometer rennen en vervolgens doodleuk het podium beklimmen en een gouden beker in ontvangst nemen. Of bij het keerpunt van een heen- en weerparcours tellen hoeveelste je ligt, zien dat je vijfde loopt, vervolgens niemand meer inhalen of zelf ingehaald worden, maar in de einduitslag ineens zevende staan. Valsspelers zal je altijd hebben, maar begrijpen doe ik dit fenomeen niet. 

Zo af en toe heb ik het hier wel eens over met een aantal lopers waar ik mee train. En opvallend genoeg gaven twee van hen schoorvoetend toe zich ook wel eens schuldig gemaakt te hebben aan dit afsteekgedrag. Om er meteen aan toe te voegen dat ze zich er tot op de dag van vandaag voor schamen. Ik mocht er over schrijven, maar dan moest ik ze voor dit artikel wel een andere naam geven. Daar kan ik inkomen. Dus prima, dan doe ik dat.

Mark: "Drie jaar geleden heb ik afgesneden. Ik deed mee aan een wedstrijd over 15 kilometer. Je liep dan ruim zes kilometer heen en vervolgens weer ruim zes kilometer terug. Maar halverwege de terugweg sloeg je nog rechtsaf voor een lusje van ruim een kilometer heen en ook weer ruim een kilometer terug. Dat lusje heb ik toen overgeslagen. Niet eens omdat ik de wedstrijd dan kon winnen, daar ben ik veel te langzaam voor, maar wel omdat ik op mijn horloge zag dat ik toch geen goede tijd meer zou lopen en ik ook nog eens ontzettend moe was. Eigenlijk had ik gewoon moeten uitstappen, maar dat wilde ik niet. Eenmaal over de finish heb ik het niemand verteld. Ik heb niet over de wedstrijd opgeschept, ondanks dat ik minder ver had gelopen was mijn tijd daar overigens alsnog niet naar, maar ik heb ook niet eerlijk durven toegeven dat ik heb afgesneden. Ja, achteraf vind ik dat heel vervelend."

Bram: "Ik liep, toen ik een jaar of veertien was, een wedstrijd over vijf kilometer. 2.5 kilometer heen en 2.5 kilometer terug. Ik liep vierde, ongeveer honderd meter achter de nummer drie. Ik moest en ik zou winnen, maar ik kon niet harder. In een soort opwelling ben ik eerder gekeerd, ik denk drie- of vierhonderd meter te vroeg, om vervolgens zo hard mogelijk terug te rennen. Ik werd uiteindelijk tweede, maar voelde me na de finish direct schuldig. Omdat ik die andere jongens niet onder ogen durfde te komen, ben ik zo snel mogelijk vertrokken. Nee, dat doe ik nooit meer."

Zie jij ook wel eens iemand afsnijden? Troost je dan aan de gedachte dat diegene zich na afloop hoogstwaarschijnlijk schuldig voelt en spijt krijgt!
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Dennis Balen

Dennis Balen





Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

17
juli