Tour Monte Rosa – het begin (deel 2)

"Met een team van vier personen besluiten we rond het Monte Rosa Massief te lopen, een afstand van 170 kilometer en 11.000 hoogtemeters in zes dagen. De confrontatie met extreme weersomstandigheden, omleidingen vanwege aardverschuivingen, hypothermia, ziekte en blessures maken deze reis door de Alpen een onvergetelijk avontuur." Foto: Andy Astfalck

Tour Monte Rosa – het begin (deel 2)

Vorige week las je over de voorbereiding van Manon Schutter op de Tour Monte Rosa: 170 kilometer en 11.000 hoogtemeters in zes dagen. Lees het vervolg.

Met een team van 4 personen loopt Manon Schutter de Tour de Monte Rosa: een tocht van maar liefst 170 kilometer en 11.000 hoogtemeters in 6 dagen door de Zwitserse en Italiaanse Alpen. In een serie van 7 verhalen neemt Manon je mee in haar onvergetelijke ervaringen.

Deel 1: De voorbereiding
Deel 2: Het begin
Deel 3: St Jacques – Alagna
Deel 4: Alagna – Macagnana
Deel 5: Macagnana – Saas Fee – Europahut
Deel 6: Europahut – Zermatt
Deel 7: Zermatt – St Jacques – The End

Manon heeft haar blogs ook ingesproken. Luisteren kan hier via soundcloud.

“Je ontvangt deze mail omdat we denken dat je dit kunt.” Staat er in de mail die ik ontvang ter uitnodiging van mijn eerste ultra in 2018. Waarom ze denken dat ik 180 kilometer in vier dagen kan lopen door de woestijn, weet ik niet. Waar ze dat vertrouwen op hebben gebaseerd al evenmin, maar als zij er vertrouwen in hebben, dan wil ik erin geloven. Het verlangen naar avontuur wint het van de onzekerheid. Dit wil ik!

De coast 2 Coast van Dubai naar Oman werd een feit. Mijn eerste ultra heb ik tot een goed eind gebracht. Zo volgde vorig jaar, op weer een uitnodiging van twee loopvrienden, een zelf georganiseerden 75 kilometer trail rond Formentera. En dit jaar werd er weer een nieuw plan gesmeed…

Deze etappes van ongeveer 20 kilometer bestempelen we dan ook als ‘rustdagen’.

Tour Monte Rosa

De Tour Monte Rosa is een gemarkeerde route van 170 kilometer die leidt om het Monte Rosa massief. Deze route lopend door de Italiaanse en Zwitserse Alpen wordt doorgaans opgesplitst in negen etappes. Diverse websites geven aan dat je voor de TMR goed getraind moet zijn. De route scoort hoog aan conditie en technische eisen maar ook in uitzicht. Uit ervaring kan ik nu zeggen dat dat allemaal waar is.

“A thrilling adventure that is simply unforgettable!”
“Important! This is a demanding alpine trek; stages may include glacier traverses.” – zermatt.ch

Ons plan is om de route te volbrengen in zes dagen. Aangezien hardlopen sneller gaat dan hiken lijkt dit haalbaar. Vooraf maak ik mij hier wel zorgen over, niet zo zeer om de afstanden, die heb ik vaker gelopen, maar wel om de 2.000 á 3.000 hoogtemeters die we per dag af moeten leggen. Christof verzekert mij echter dat dit haalbaar is.
Dag 1, 4 en 6 zullen we dubbele etappes afleggen. De overige dagen staat slechts één etappe op de planning. Deze etappes van ongeveer 20 kilometer bestempelen we dan ook als ‘rustdagen’. Al blijkt later dat een dag van 20 kilometer op 3.000 meter hoogte door Alpine terrein, in de praktijk toch niet helemaal als rust aanvoelt.

Wil je dit blog beluisteren?

Klik op de afspeelknop hieronder. Ingesproken door de auteur Manon Schutter.

Klaar voor de start?

De wekker gaat om 6.30u. Nils, Christof, Karen en ik staan op en bereiden ons voor op onze eerste dag in de bergen. We zijn wakker maar het blijft stil. Ieder verzonken in zijn of haar eigen gedachte. Spanning voor wat komen gaat en de last-minute twijfels.
Dit is onze laatste kans om te beslissen wat we meenemen en weglaten; functionaliteit en comfort versus gewicht. “Heb ik alles wat ik nodig heb?” “Zal ik toch een extra shirt meenemen?” “Misschien heb ik niet alle energierepen nodig en kan ik gewicht besparen.”
Dezelfde vragen die ik mijzelf de afgelopen week keer op keer heb gesteld, toen al mijn spullen nog op de vloer lagen in mijn woonkamer in Amstelveen. Telkens als ik langs de berg met spullen liep haalde ik er wat tussenuit of legde ik er iets bij. Totdat de dag van vertrek was gekomen en de berg op mijn vloer gereduceerd was tot, wat ik dacht te zijn, de ‘essentiële’ benodigdheden voor deze trip in een kleine 10 liter rugzak die nu, nog zonder water, zo’n vier kilo weegt.

Het is lastig om te pakken als je niet precies weet wat je kan verwachten. Ook al is het zomer in augustus in Italië, uit ervaring weet ik dat het weer in de bergen onvoorspelbaar is. Zeker als je bedenkt dat onze route ons leidt van 1.600 meter in het dal tot hoogtes van 3.400 meter. Met elke 1000 meter in hoogte, daalt de temperatuur met ongeveer *6,5 graden Celsius (*bron: wikipedia). We moeten op alles voorbereid zijn. Zo zal ook snel blijken tijdens ons avontuur.

Het zullen wel de zenuwen zijn

Zoals elke ochtend, check ik mijn Garmin Fenix 6 pro sportwatch om te zien hoe ik geslapen heb. Eigenlijk weet ik wel dat ik niet geweldig heb geslapen, maar ik hoop dat de gegevens op mijn horloge mij enigszins gerust kunnen stellen. Ik hoop dat mijn horloge mij het vertrouwen en de bevestiging kan geven dat ik fit ben en vol energie zit. Na 6 weken intensieve training en zeven dagen taperen is dat wel te verwachten, toch?
Helaas, tot mijn grootste verbazing, staat het daar echt; Mijn rusthartslag is zestig. Twintig slagen hoger dan normaal, en mijn ‘body battery’ twintig. “Twintig procent?!” Ik schrik ervan. Zo laag heb ik het nog nooit gezien. Vaak niet eens aan het eind van de dag. Ik dicht het toe aan de zenuwen en zet het van me af. Al verdwijnt de twijfel die nu gezaaid is niet helemaal meer.

Tijdens het ontbijt neem ik een extra dubbele echte Italiaanse espresso, in de hoop dat die mij de extra energie geeft, die ik vandaag hard nodig zal hebben. Ik eet zoveel als ik op kan. Rond half negen staan we op een parkeerplaats in het Italiaanse dorpje St jacques, met in onze rugzakken alles, en alleen, de spullen die we de komende zes dagen nodig denken te hebben.

Ik voel de twijfel, de onzekerheid, maar kijk ook uit naar ons avontuur; de overweldigende vergezichten, het schilderachtige landschap, de toffe single tracks om op te spelen. Ik kijk zelfs uit naar de zware tijden waarvan ik weet dat ze komen gaan. De komende dagen zal ik er achter komen of ik voldoende heb getraind, en zullen wij erachter komen hoe we als team functioneren en wat we aan elkaar hebben. Ik heb er zin in!

Klaar voor de start. Geen startschot, geen publiek. We starten onze horloges en in een rustige pas beginnen we te lopen…

Stages:
1. St-Jacques – Gressoney (4h 15)
2. Gressoney – Gabiet – Alagna (6h 20)
3. Alagna – Macugnaga (8h)
4. Macugnaga / Staffa – Saas-Fee (8h 55)
5. Saas-Fee – Grächen (6h 25)
6. Grächen – Europa Hut (6h 20)
7. Europa Hut – Zermatt (6h 10)
8. Zermatt – Theodul Pass (5h 25)
9. Theodul Pass – St-Jacques (5h 30)

Volgende week deel 3: Tour Monte Rosa, St Jacques – Alagna.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

1 reactie

  • Karin Verheijden

    Wat bijzonder en wat hebben jullie al veel achter de rug. Weer benieuwd naar het vervolg.
    Succes!

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer