Waarom ga je huilen van een marathon?

Heb jij wel eens gehuild na een zware inspanning? Hier lees je hoe dat komt.

Waarom ga je huilen van een marathon?

De grote najaarsmarathons gaan niet door. Als je een kleinschalige marathon loopt, is het leuk om te weten waarom lopers huilend over de streep komen. En waarom hoef jij niet te huilen?

Je kent ze wel.

Mensen die huilend over de finish komen na het lopen van een marathon.

Zijn ze zó blij dat de marathon achter de rug is, dat ze in huilen uitbarsten na de streep?

Of is er iets anders aan de hand?

Energie voor je brein

Eerst even kort iets over je brein, om te zien waar dat huilen dan zit. Zie de afbeelding van het brein hieronder.

Brein en hardlopen

In het midden (groen) zit het zogenaamde reptielenbrein. Dat deel van ons brein is het hetzelfde bij (bijna) dieren. In het reptielenbrein wordt een hoop geregeld, waar we ons niet van bewust zijn: bloeddruk, ademhaling, temperatuur. Best handig dat we niet de hele dag na hoeven te denken om ons lichaam op 36,8 graden Celsius te houden: dat gebeurt vanzelf.

Daaromheen zit het zoogdierenbrein. In dat deel van het brein zitten emoties die we delen met (de meeste) andere zoogdieren: emoties als angst, verdriet, vreugde en boosheid.

De buitenste schors van ons brein is de neo-cortex. Dat betekent letterlijk nieuwe schors en dat deel van het brein onderscheidt mensen van andere dieren. Daarin zit onze taal, ons analytisch vermogen, onze ratio.

Goed. Wat heeft dat te maken met huilen na een marathon?

Huilen na een marathon

Je lichaam heeft grofweg twee brandstoffen: energiezuinige vetten en energiesnelle suikers. Je bovenbenen, je armen en je kuiten gebruiken zuinige vetten als je rustig aan doet en als je intensief inspant dan gebruiken je spieren ook energiesnelle suikers.

Je brein snapt de vetten niet, die gebruikt alleen maar snelle suikers.

Dus wat gebeurt er als je een marathon gaat lopen, zeker als je snel begint? Dan hebben je bovenbenen de snelle suikers nodig. Halverwege de marathon geeft je brein nog wel een seintje – joh, ga lekker op een terrasje zitten met een appeltaartje – maar je gaat door, dus je bovenbenen krijgen het nog zwaarder.

Langzaam trek je de suikervoorraden leeg, ook de voorraden die je neo-cortex nodig heeft om rationeel te denken. Tegen het einde van de marathon hebben je bovenbenen de suikers ‘opgebruikt’ en is je neo-cortex ‘uitgeschakeld’. Met als gevolg: je zoogdierenbrein neemt het over en emoties voeren de boventoon.

Wat dan als je na de finish meteen een boek kunt lezen

Herken jij je helemaal niet in bovenstaand voorbeeld? Kom jij na een marathon over de streep, zonder overdreven emotioneel te zijn?

Dan loop je de marathon blijkbaar niet op reserves van je suikers, maar op je energiezuinige vetten.

Van je snelle suikers heb je  zo’n 1 tot 2 uur opgeslagen in je spieren en je lever. Loop je op je omslagpunt (dat punt waarop je het écht zwaar is) dan zijn je suikers na die tijd wel zo’n beetje op. Loop je ver onder je omslagpunt, dan kun je uren lopen, want je gebruikt dan niet alleen je snelle suikers, maar ook je zuinige vetten.

En het goede nieuws is: van vetten heb je meer dan genoeg.

Er is een makkelijke trucje om erachter te komen hoeveel vetten je hebt, als brandstof: stop vandaag met eten: de dag dat je doodgaat, dán zijn je vetten op.

Er zijn hongerstakers geweest die hebben bewezen dat het wel 60 dagen kan zijn.

Dat is dus een energievoorraad waar je u tegen zegt.

Handig om te gebruiken tijdens de marathon.

Heb jij wel eens gehuild na een zware inspanning?

23 reacties

  • RunHanRun.nl

    Zeker wel herkenbaar. Na m’n eerste (uitputtende) marathon, inclusief ‘man-met- hamer’, en volledig leeg qua koolhydraten had ik geen idee meer welke kant ik op moest lopen om bij de auto te komen. Geen richtingsgevoel meer, mentaal echt leeg.

    Was wel leuk om dat eens te ervaren.

    • Koen de Jong

      Haha, herkenbaar. Dat heb ik ook eens gehad.

    • Jack Horneman

      als je er zo aan toe was….onverantwoord om dan wèl auto te rijden.

      • Roald Hamer

        Nou Jack hij zal vast wel weer wat hersteld zijn voordat een bezoekje aan de A10 werd gebracht! 😂 Ik herken dat wel hoor! Na de marathon met de fiets van het Olympisch stadion naar het Amsterdamse bos waar mijn auto geparkeerd stond! De meeste energie was toen wel op! We wonen nou eenmaal niet allemaal zo mooi dichtbij de finish! 😜

      • Koen de Jong

        Wie heeft het over auto rijden? Ik zocht mijn auto om mijn tas te halen, daarna ging ik eerst douchen, wat eten, wat drinken en bijkomen.

  • Erik D

    Vorig jaar na de marathon van Valencia. Op mijn 51e liep ik voor het eerst een marathon onder de 3 uur. Mijn benen voelden nog verrassend goed, maar ik kon de tranen na afloop niet tegenhouden.

    • Koen de Jong

      Onder de drie uur is wel een vreugdetraantje waard.

  • Paul uit Amersfoort

    Dit is herkenbaar ja. Meerdere marathons gelopen en een aantal daarvan waarbij ik na afloop onverwachts emotioneel ben. Waarvan ik nu weet: ik ben goed ‘diep’ gegaan.

    Bedankt voor de uitleg. Leuk om de echte reden te weten.

    • Koen de Jong

      Dank voor je reactie Paul, heb je komende periode nog een (on-officiële) marathon in het verschiet?

  • Spinnetje

    Voor dat ik ziek werd (darmkanker met uitzaaiingen in mijn lever) heb ik 2 halve marathons gelopen. Ook toen barstte ik in tranen uit bij de finish. Heel bizar was dat ik na de 2e halve marathonwedstrijd (een pr van 5 minuten) een maand later doodziek was. Ik heb vele behandeltrajecten bewandeld van chemotherapieën en operaties. Twee jaar geleden was ik zodanig hersteld, dat ik weer een halve marathon heb gelopen. De tijd was meer dan vreselijk, maar daar ging het niet om. Het doel was om het uit te lopen. Het was heel, heel zwaar en bij de finish kon ik niet ophouden met huilen….
    Helaas (na bijna 5 jaar “schoon” te zijn geweest) is er weer een grote nieuwe metastase in mijn leven ontdekt, dus de medische rollercoaster begint weer opnieuw…..

    • Anoniem

      Heel veel sterkte toegewenst💐hoop dat ze het onder controle krijgen🙏🏻

      • Spinnetje

        Dank je wel

    • Plien

      Heftig! Ik hoop echt dat je behandeling aanslaat en dat je dan nog een keer ( al dan niet huilend) over de finish gaat.

    • Koen de Jong

      Veel kracht, geluk en wijsheid gewenst de komende periode.

  • Eddy van de Weerd

    Rotterdam
    Waar lopers duizend doden sterven
    Waar kilometers herinneringen kerven
    In lichaam en in geest
    Daar ben ik geweest

    Dat was 2000. Mijn 1e. 35 km makkelijk en
    toen 7 km vechten en winnen van mezelf.
    En inderdaad na bloed, zweet en trainen: tranen
    @d

  • Eddy van de Weerd

    Rotterdam
    Waar lopers duizend doden sterven
    Waar kilometers herinneringen kerven
    In lichaam en in geest
    Daar ben ik geweest

    Dat was 2000. Mijn 1e. 35 km makkelijk en
    toen 7 km vechten en winnen van mezelf.
    En inderdaad na bloed, zweet en trainen: tranen.
    @d

    • Koen de Jong

      Mooie dichtregels Eddy, dank voor het delen!

  • Erik

    Nooit een Marathon gelopen, boven opde Kilimanjaro in huilen uitgebarsten, kon bijna niet meer stoppen😂

    • Koen de Jong

      Was het toen ook koud Erik?

      • Erik

        Aardig koud Koen, ongeveer 10 graden onder nul op de top.

  • Luk Leyzen

    Op mijn 70ste de marathon van Eindhoven (2018) 24°,gelopen 3:49:30. aangekomen geen verzuring en geen leeg gevoel en niet stijf achteraf, ik heb wel bij het lopen op regelmatige basis sportdrank gedronken en gellekens genomen en bij aankomst recuperatiedrank genomen.

    • Plien

      Respect

    • Koen de Jong

      Diepe buiging Luk.

Reacties zijn gesloten.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer