Training

Trailrun techniek armen

Door
Ingrid Achterberg
11 mei 2019
Trailrun techniek armen
Foto Rob Pauel
Een paar jaar geleden was ik als looptrainer nog verbonden aan een atletiekvereniging. Het was goed gebruik om tenminste 1 x per week tijd te besteden aan loopscholing. Meestal vond dit op de baan plaats. Ik haalde vaak van alles van stal om lopers te leren om hun voeten op te tillen, om te oefenen met kort grondcontact, om hun armen juist te gebruiken en vooral ook om niet te struikelen over elkaar of andere zaken die je zoal als hardloper tegen kunt komen.
Dus maakte ik vaak een parcoursje met hoepeltjes, speedladdertjes, loophekjes en hoedjes. Het gebruik van springtouwen leverde hilarische situaties op als lopers aan het kantklossen gingen en in de knoop raakten. Mijn lopers keken mij vaak wat meewarig en toegeeflijk aan als ik met al dat materiaal op de proppen kwam.  De grap is dat we elke zaterdag in de duinen en door het bos gingen lopen. En dan werden die voeten vanzelf wel opgetild. Daar kwam geen loophekje aan te pas.

In een serie van een aantal artikelen over looptechniek wil ik jullie mee nemen in wat volgens mij de overeenkomsten èn verschillen zijn met roadrunning en trailrunning. 

Vandaag: de armen. 

De basistechniek wat betreft de armen is als volgt;

De armen gebogen in een hoek van ongeveer 90° . Het idee hierbij is dat wat jouw armen doen, jouw benen volgen. Probeer het maar eens; als je jouw armen laat hangen dan zal je minder snel lopen dan wanneer je jouw armen buigt en beweegt. Handig als je te snel van start gaat, dan rem je op deze manier wat af. 
Te hoog zwaaien met de handen wil je ook niet; je zal de eerste niet zijn die zichzelf in het oog prikt. En niet verder naar achter met de handen dan tot de heup.

De handen los en ontspannen. Loop maar eens met gebalde vuisten, je voelt de spanning optrekken naar de schouders. Spierpijn en/of hoofdpijn is het resultaat.

De bloemkool vast houden. Ook wel: de handen komen niet voorbij het denkbeeldige ritsje. Je ziet ze veel lopen; de mensen die tijdens het hardlopen de handen naar links en rechts zwiepen. Voor alle duidelijkheid: de linkerhand te veel naar rechts en andersom. Bij het hardlopen wil je de beweging zoveel mogelijk naar voren, in de looprichting, hebben. Te ver naar links en rechts met de handen zorgt voor een zogenaamde romprotatie. Te veel draaien met het bovenlichaam en toch de benen recht naar voor bewegen; je moet wel heel soepele heupen hebben om dat nog voor elkaar te krijgen.

Ontspan! Sommige lopers bewegen de armen bijna helemaal niet. Zij houden ze voor de borstkas als een bokser die zichzelf aan het verdedigen is. Niet handig: te veel spanning in het bovenlichaam en bovendien wil je jouw longen de ruimte geven om zich te kunnen vullen met zuurstof.

Tot zover de basis. Hoe zit het nu bij trailrunnen met die armen? Eigenlijk is het precies het zelfde als bij roadrunning maar er komt nog meer bij!

Als een vliegtuig. Kinderen die een heuvel afrennen hebben het goed begrepen en  houden de armen wijd om een vliegtuig na te doen. Nee, uiteraard bedoel ik niet dat jij een vliegtuig na moet doen als je naar beneden rent (het is wel leuk natuurlijk!), maar je gebruikt jouw armen óók voor balans tijdens het trailrunnen. Speel met het armgebruik al naar gelang de omgeving daar om vraagt. De basis is de basis, maar soms wijk je daar van af.

Handen hoog. Als je een steile helling op rent (dribbelt) dan helpt het om de handen hoog op te zwaaien. Richting de neus dus. Zoals gezegd: de benen volgen de armen.

De methode aap. Ofwel boom slingeren voor gevorderden. De armen zijn je beste maatjes op een kamikaze helling naar beneden. Je kunt je aan alles vast klampen als je je per ongeluk  dreigt te lanceren en uit balans raakt. De Ardeense hellingen zijn hierom berucht en gelukkig vol met bomen om je aan vast te grijpen.

And last but not least: mocht je onverhoopt toch jouw balans verliezen op de trail met een superman (lang uit op je snufferd) als gevolg, dan zijn jouw armen jouw best vriendjes om je op te vangen!

Meer weten trailrun techniek en het zelf ervaren?

Op 16 juli kun je meedoen met een trailclinic welke o.a. door Ingrid wordt gegeven.

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Ingrid
Ingrid Achterberg
Ingrid  Achterberg

Ingrid Achterberg

redacteur

Ingrid is fulltime looptrainer, runningtherapeut en gepassioneerd (ultra)trailloopster. Met finishes op trailruns in binnen- en buitenland op afstanden van 10 tot 110 km. Ingrid runt een praktijk voor runningtherapie & outdoorcoaching: De Vrolijke Loper. De loopgroep De Vrolijke Lopers bestaat uit een 40-tal atleten die trainen voor trailruns van 5 tot 50 km. Trailrunning is wat zij het liefste doet en dit enthousiasme deelt zij graag met anderen!
Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

Loopkalender

19
september