Marathon overpeinzingen van een ervaren loper

Paul heeft al zes keer Rotterdam gelopen. Hij heeft een opmerkelijk advies: Als je een pr wilt lopen durf dan eens agressief te lopen

De Rotterdam Marathon… vele herinneringen heb ik, vanaf begin jaren ’90, met mislukkingen maar ook perfecte marathons. Ik was er live bij toen Vincent Rousseau niet wilde starten wegens te warm weer, ik zag een Dinsamo zijn vierde marathon winnen. Heb hem zelf een keer of zes gelopen en het mooie vlakke asfalt liep altijd erg prettig.  

Meestal kon ik “iets extra” op de dag van de Marathon Rotterdam. Ja, zelfs als de training erg slecht ging, dan nog begonnen mijn benen in de dagen voor Rotterdam goed te voelen en raakte ik “in vorm”. Allemaal mentaal.

De overlevingsreserve

Wie kent niet de anekdote van de vrouw die de auto optilt om haar kind te redden. Het schijnt (of laat ik zeggen: het is gewoon zo) dat De Mensch altijd een overlevingsreserve achter de hand houdt. We kunnen niet meer dan 75% van ons vermogen aanspreken, tenzij, tenzij…

Tenzij het heel erg belangrijk is. En wat is er nu belangrijker dan goed lopen tijdens de Rotterdam marathon? Er zijn natuurlijk belangrijker dingen, maar je kunt jezelf in de situatie manoeuvreren dat de marathon ook erg belangrijk wordt. Verkondig luid je hoge doelen, sluit weddenschappen af. 

Echter: dit is niet genoeg. Diep in die extra 25% tasten lukt alleen maar als de marathon voor jou persoonlijk erg belangrijk is. In mijn geval: sinds mijn 18e jaar was ik gefascineerd door een zinnetje in een oud, maar nog steeds uitstekend, boekje van Bruce Tulloh over marathontraining:  “elke jonge gezonde man kan 2.35 op de marathon lopen”. Ik geloofde dit eerst niet, maar gedurende mijn hele loop “carrière” speelde deze zin continu in mijn achterhoofd. Kon het echt? Maar hoe dan? Sindsdien was elke marathonpoging bezield en kon ik altijd die extra procenten aanspreken (overigens blijkt bovenstaand zinnetje slechts waar voor een aantal gelukkigen/getalenteerden dus laat je niet ontmoedigen, maar weet wel dat limieten veel verder liggen dan je misschien denkt).

Marathon is soms ook teleurstelling
Ondanks alle bezieling lukt het niet altijd. Zelf meegemaakt: o.a. op de ochtend van de marathon moeten afzeggen wegens opkomende verkoudheid/griep, na een drie maanden vlekkeloze voorbereiding. Een jaar later exact dezelfde voorbereiding, te warm weer (zie Rousseau), opnieuw mislukt, dan weer eenzelfde voorbereiding en ein-de-lijk daar istie dan, het PR. Dat is ook de heroïek. 

Concrete adviezen
De standaard adviezen voor een goede marathon weten we allemaal (laatste 3 dagen weinig lopen; voldoende koolhydraten eten, etc), daarom hierbij enkele minder vaak gehoorde adviezen:

Mentale benadering, onrust. Ik zie lopers vaak enorm zenuwachtig zijn in de laatste dagen. Maar: weet dat het beter is om alles tot en met de eerste 25 kilometer van de marathon in een soort “serene rust”  te laten verlopen. Als je eenmaal de 25k voorbij bent, DAN PAS wordt het interessant: zal het goed blijven gaan, wanneer komt de klap. Al het eerdere is slechts aanloop, slechts energie sparen.

Wil je een PR en/of een supertijd lopen? Soms zijn de adviezen te voorzichtig. Daarom een keer een ander geluid: Loop agressief! Zet alles op het spel, sleep je tijd voor de poorten van de hel weg. Bereken je snelst haalbare tijd en ga gewoon op dat schema weg. Doe de voorbereiding de laatste dagen zo goed mogelijk: neem alle ruimte voor jezelf (rust, voeding etc). Doe geen enkele concessie maar ga er VOL voor, in alle opzichten. 

Een laatste opmerking, vooral bedoeld voor debutanten die van alle kanten adviezen opgedrongen krijgen en allemaal moeilijke schema’s en richtlijnen meekrijgen: weet dat, des te minder strak ingekaderd je race is, des te losser en ontspannener je de loop benadert, des te meer je leert. Want als alles helemaal vastgetimmerd is ga je te veel op details focussen (bijvoorbeeld: denken dat iets te weinig bietensap of dat je 3 hartslagen te hoog zat je heeft genekt). Maar juist vanuit ontspanning worden de grote lijnen en belangrijke achterliggende redenen van “falen” en “slagen” zichtbaar. 

Paul Oude Vrielink
Paul Oude Vrielink is looptrainer bij Groningen Atletiek/loopgroep Roden. In het dagelijks leven technisch specialist bij een groot softwarebedrijf. Vanuit zijn achtergrond als trainer (sinds 1988) en marathonloper (sinds 1983) schrijft hij schema’s, artikelen, en levert hij adviezen. Hierbij combineert hij recente (wetenschappelijke) inzichten met eigen ervaring. 

De beste looptips en inspirerende artikelen elk vrijdag in je mailbox?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Ha loper, graag even je aandacht. Op ProRun doen we dagelijks ons best om je te informeren, motiveren en inspireren. We bieden je handige tools, zoals de hardloopkalender, runlog en calculator.

Dit vraagt tijd en geld. Trakteer ons op een kop koffie en € 2,50. Iets meer mag natuurlijk ook.

Dan schrijven en bouwen (en lopen) wij verder.

Alvast bedankt!

Meer uit Training