Training

Trailrunner versus trashrunner

Door
Andrea van Lieshout
19 maart 2019 00:00
Trailrunner versus trashrunner
Dat trailrunning steeds populairder wordt is een feit. Er worden steeds meer trailruns georganiseerd en vele zijn al ruim voor de datum volledig vol geboekt. In tegenstelling tot veel ‘normale’ wedstrijden zijn organisaties vaak gebonden aan een maximaal deelnemersaantal. Dit heeft als voordeel dat veel trailruns lekker kleinschalig en gemoedelijk zijn en niet van die massale evenementen. 

Onze verantwoordelijkheid?

Maar een maximaal deelnemersaantal is er vaak niet voor niets. Veel trailruns gaan door natuurgebied en om het wild niet te veel te verstoren dienen organisaties aan strenge regels te voldoen, zoals een maximum aantal deelnemers. Maar er is ook een regel, waar wij trailrunners, de verantwoordelijkheid voor dragen. Een regel die in mijn ogen veel te vaak geschonden wordt. Door onwetendheid? Door gemakzucht? Door de macht der gewoonte? Door a-socialiteit? Als wij die verantwoordelijkheid niet dragen, draait de organisatie daar ongewild voor op.

Loeizware gelletjes

Afval op de trail. Ik kan er boeken over schrijven! Het meest voorkomende afval dat ik tijdens trailruns tegen kom zijn de verpakkingen van gelletjes, op een tweede plek gevolgd door de verpakking van reepjes. Al of niet met inhoud, maar meestal zonder. Het is dat ik me vooral erger aan de lege verpakkingen. Volle zijn namelijk meestal ‘verloren goed’ en de trailrunner in kwestie zal pas kilometers verder ontdekken dat zijn broodnodige koolhydraten niet meer op de plek zitten waar ze zo zorgvuldig waren opgeborgen. Maar die lege he… oooeeee. Ik kan me er boos om maken. Je loopt hier geen wegwedstrijd, waar na afloop de gemeentewagens de straten helemaal schoonvegen ?en -spuiten. Je loopt hier midden in de natuur en dat betekent dat die veegwagen hier niet rond rijd. Sterker nog, je bevindt je waarschijnlijk in natuurgebied, waarvoor de organisatie strenge afspraken moet maken om hier gebruik van te kunnen maken. Met andere woorden: het bevuilen van de natuur kan de organisatie zijn vergunning kosten! Dag leuke trailrun waar je zo van genoten hebt. En ik ook. En heel veel andere trailrunners ook.

Met dank aan?

Organisaties willen het natuurlijk niet zo ver laten komen en nemen dan de verantwoordelijkheid van deze trashrunners over. Na afloop van de trailrun zijn het vaak de vrijwilligers die de bewegwijzering weghalen, die ook al het afval van de paden mee kunnen nemen. Niet alleen bezorgt dit de vrijwilliger extra werk en kan dit doorgaan tot in de late, donkere uurtjes, maar hij of zij sjouwt zich ook nog eens een breuk aan het afval wat een collega-trailrunner heeft achtergelaten. En bedankt!
 
Oproep

Is het nou zo moeilijk om je eigen rommel mee uit de natuur te nemen? Je hebt het kilometers lang met je meegezeuld (een gelletje is met zijn 50 gram natuurlijk ook heel zwaar), vervolgens leeggezogen en is de verpakking dan in eens nog zwaarder geworden dat het je echt te veel is om het nog langer te kunnen dragen en dat je het maar op de grond gooit? Of per ongeluk laat vallen? Wat is er mis met je dan even omdraaien (pas op voor lopers achter je!) en het op te rapen en terug te stoppen waar je het vandaan haalde (je zak, of rugzak)? Je wil toch ook geen afval in je eigen tuin terug vinden? Alsjeblieft, houd het voor je mede trailrunner én de organisatie leuk en zorg dat alles wat je meeneemt op de trail ook weer mee terugkomt.

Tips

In het kort een paar tips om het voor jezelf en vooral voor je medetrailer wel zo leuk te houden:

- 1. Alles wat je mee de trail op neemt, neem je ook mee terug. Afval achterlaten is NOT DONE!

- 2. Tegen die vieze plakkerige verpakkingen bestaat een heel goed middel: water en zeep. Vaak te vinden nabij de finish van een trail en anders kun je altijd nog een nat washandje meenemen om na afloop je handen schoon te maken.?

- 3. Zie je iemand zijn gelletje verliezen? Spreek de trailrunner hier dan op aan. Als het een vol gelletje is zal de trailrunner je dankbaar zijn. Is het een lege verpakking, dan mag je hem/haar best even wijzen op het gedrag. Krijg je vervolgens een nare opmerking naar je hoofd? Onthoud het startnummer van deze trashrunner en rapporteer gerust bij de organisatie.?

- 4. Er is niets mis met een helpende hand. Zie je afval op de trails, neem het mee. 

See you at the trails!


  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Andrea
Andrea van Lieshout
Andrea   van Lieshout

Andrea van Lieshout

redacteur

Is blogger (RunAndreaRun.nl, looptrainer en bovenal sporter. Haar voorliefde ligt vooral bij trailrunning en obstaclerunning en ze nam in 2014 en 2015 deel aan het WK OCR en WK Spartan Race in de Verenigde Staten. Met haar brede interesse, haar passie voor hardlopen en jarenlange ervaring in de loopschoenen werpt ze een kritische en objectieve blik op alles wat er op de hardloopmarkt verkrijgbaar is. 

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Bertus van Elburg
    Beste Andrea. Al 8 jaar lang organiseer ik één van de eerste en populairste trails in Nederland: de SallandTrail. Daar is enkele jaren geleden de VechtdalTrail bijgekomen. Ik herken me he-le-maal niet in dit verhaal. In mijn ogen zwaar overdreven en aangedik; of jij loopt andere trails dan ik! Ik snap wel wat je bedoelt, en wilt bereiken, maar ik wil opkomen voor de trailrunners zelf! In elk geval de trailrunners waar ik in dit geval over kan oordelen: zij die hier in het oosten van het land deelnemen aan de genoemde trails. Natuurlijk doen wij bij elke aflevering een dringend beroep op de deelnemers om het bos, de natuur niet te vervuilen. Daar wordt massaal gehoor aan gegeven want wat wij na afloop op het 80 km. lange parcours terugvinden aan achtergelaten rommel is echt minimaal! Quote: "Is het nou zo moeilijk om je eigen rommel mee uit de natuur te nemen?" Nee, blijkbaar niet, maar het helpt natuurlijk al enorm wanneer je als organisatie op regelmatige afstanden een verzorgingspost hebt, waar deelnemers hun rommel kwijt kunnen die ze een aantal kilometers bij zich hebben gehouden. Direct na de post één of twee grote vuilcontainers/afvalbakken voor restanten, lege bekertjes, lege gelzakjes e.d. geven de deelnemers de kans om zelf mee te werken aan een schoon parcours. Motto vermeld op de achterkant van de SallandTrail runningshirts: Proud finisher; left nothing but footprints! (-; En als organisator ben ik er trots op dat de deelnemers dit met recht op hun shirt kunnen uitdragen. (-;
    Reactie geplaatst op 20/03/19 om 12:48 uur
  • Gertjan
    Ik vind het puberaal gedrag. Net van die fietsende scholieren die van alles en nog wat in de bosjes flikkeren. Ooooo...daar erger ik me ook aan. Zo nonchalant . Dat past toch niet bij een trailrunner, jullie zijn toch geen asfaltrenners meer? Nee jullie zijn geëvolueerd. Jullie mogen vrij rennen in de natuur. Geniet daarvan. Geniet van een schone natuur. Denk er voortaan om! Iedereen blij.
    Reactie geplaatst op 20/03/17 om 08:35 uur
  • Willy
    Goed verhaal. Hetzelfde geldt volgens mij voor een wegwedstrijd; wat je vol kunt meenemen, kan je ook bij je houden als het leeg is. Tenminste even bewaren tot een verzorgingspost; dan kan je het daar weggooien! Scheelt de organisatie ook veel werk.
    Reactie geplaatst op 10/03/16 om 10:39 uur
  • RunShoto
    Nog een tip. Wil je echt wat kwijt, laat het dan achter bij mensen van de organisatie die weg staan te wijzen. Die hebben vaak een zak bij zich.
    Reactie geplaatst op 07/03/16 om 18:29 uur

Loopkalender

23
juli