In juli voelt het nog alsof er zeeën van tijd liggen voor de najaarsmarathons en halve marathons. Dan beginnen de schoolvakanties waarin je zo goed en zo kwaad als het gaat je kilometers maakt en ‘pats’, ineens verschijnt september aan de horizon. De maand waarin de langste duurlopen moeten gebeuren en die eindejaarswedstrijden ineens heel dichtbij komen. ‘Heb ik de afgelopen weken wel genoeg gedaan?’, flitst er door menig lopershoofd. Zo ook door het mijne.
Stilgezeten heb ik zeker niet. Ik liep geen lange duurlopen op vakantie in Zuid-Frankrijk, maar deed er wel vijf loopjes rond de 10 km. In de week na terugkomst werkte ik nog wel een lange duurloop van 27,5 kilometer af en tijdens een tweede trip naar Frankrijk volgde er nog een heerlijke trailrun van 32 kilometer met 1000 hoogtemeters. Hoewel het allemaal niet als trainen voelde, heb ik de motor wel lekker draaiende gehouden. En tegelijkertijd ook genoeg Franse patisserie gegeten, dat dan weer wel.
Terug in de routine
Nu terug in Amsterdam krijg ik weer echt zin in een wat vastere routine met elke week een intervaltraining of een duurloop met marathonblokken. Daarnaast staan er nog een paar wedstrijden op de planning en natuurlijk een paar lekkere lange duurlopen. Al met al moet het genoeg zijn om op 4 oktober tijdens de Kustmarathon sterk de finish te halen in Zoutelande.
Ik ben benieuwd hoe al die hittetraining die we de afgelopen twee maanden hebben gehad zich gaat vertalen naar de wedstrijden in september en oktober. Zou de Dam tot Damloop gewoon door kunnen gaan en zullen de deelnemers iets beter tegen de warmte bestand zijn dan in recente edities? Laten we het hopen.
Mooi, die Elzas!
Eind juli, begin augustus was ik zelf met de rest van Team ProRun in een Frans gebied dat ik nog niet kende, de Elzas. We verbleven een kleine week op een camping vanwaar we zo de onverharde paden op konden. Bergen, bossen, velden, herten en roofvogels, het was er prachtig. Ideaal trailgebied vond ik zelf. Beklimmingen en afdalingen die niet te lang duurden en die over het algemeen goed renbaar waren. Echt een aanrader, zeker omdat je de paden er goeddeels voor jezelf hebt. Van massatoerisme is geen sprake. Naast onze zelf uitgestippelde loopjes, liepen wij er een georganiseerde trail vanuit de plaats Ferrette, deze: https://www.coursesdeferrette.com.
Het lopen gaat nog altijd met plezier en bovenal pijnvrij. Hard gaat het allemaal nog niet, ik hoop dat ik daar de komende weken nog een stap in kan maken. We gaan het zien, hoe dan ook: moedig voorwaarts!
