Om ergens te komen waar ik wat vlakke meters kon maken, moest ik 4,5 kilometer lang dalen, klimmen en weer dalen. Daar lag een prachtig, klassiek sintelbaantje van 200 meter. Daar zou ik in theorie een intervaltraining hebben kunnen doen. Maar met het vooruitzicht van diezelfde heuvelachtige terugtocht en een temperatuur van rond de 30 graden, vond ik het wel best. Die intervallen zouden in Amsterdam wel weer komen. Hardlopen op vakantie gaat in eerste instantie toch vooral om het loopplezier.
Prachtig sintelbaantje
Uiteraard liep ik wel een paar rondjes op die sintelbaan, dus toen ik terug op de camping mijn loopje nog even bekeek op Strava, checkte ik ook de records op het segment Piste 200. Het course record stond op naam van een Fransman die de 200 meter had afgelegd op een snelheid van 2 minuut 10 per kilometer. Daar zou ik nooit bij in de buurt komen, maar Strava komt mensen van mijn leeftijd tegemoet met leeftijdscategorieën. In de categorie mannen 45 tot en met 54 stond ene Guillaume Chambonneau bovenaan met een tempo van 3 minuut 22 seconden. Ha, die kon ik hebben! Dus ik nam me voor nog een keer naar het baantje te gaan voordat ik naar Nederland zou terugkeren.
Schema op vakantie: theorie versus praktijk
Verschillende van de lopers die ik 1-op-1 begeleid kampten ook met vakantie-uitdagingen. Een schema volgen op vakantie is niet zo makkelijk als het soms vooraf lijkt. ‘Ik kan ’s ochtends vroeg gaan lopen, voordat we met het gezin op pad gaan’ of ‘als ik heel vroeg ga, is het nog niet zo warm’ of ‘er zal toch heus wel een vlak, geasfalteerd stuk te vinden zijn voor die intervaltraining?’; het zijn wat van de overwegingen die steevast in het overleg voor de vakanties voorbijkomen. Maar altijd weer is de praktijk weerbarstig. Partners die het hoogst ongezellig vinden dat jij al om 6:30 de tent uit glipt om voor het geplande uitstapje te gaan lopen. Het blijkt ’s ochtends om 7 uur toch ook al 25 graden te zijn en wat er op de kaart uitzag als vlak, is toch behoorlijk heuvelachtig.
Ik laat zelf het schema los op vakantie. Ik probeer lekker te lopen, maar laat wat ik doe volledig afhangen van de omstandigheden; het weer, het terrein, de wensen van reisgenoten. Als de motor af en toe eens een uurtje draait is het ook goed. Je kunt ook je meters maken met wat meer korte loopjes en zolang je niet wekenlang helemaal niets aan hardlopen doet en heel ongezond leeft, zul je niet veel fitheid verliezen.
Oudemannenrecord
Zelf merkte ik dat de hitte toch ook best snel went en dat na anderhalve week in temperaturen tussen de 32 en 37 graden, een temperatuur van 24 graden ineens heel aangenaam is. In die temperatuur ging ik een dag voor mijn vertrek uit Saint-Jean-du-Gard in de Franse Cevennen terug naar het sintelbaantje om de kroon te stelen van de heer Chambonneau. Eerst 700 meter lang dalen, dan 1,4 kilometer klimmen om vervolgens weer een kleine 2,5 kilometer lang af te dalen naar het dorp en de sintelbaan. Ruim voldoende opgewarmd kon ik aan mijn missie beginnen. Nog twee rondjes inlopen en toen één keer gas geven. Gelukt. Het afleggen van 200 meter op een snelheid van 3:10 per km betekende dat het oudemannenrecord op Piste 200 nu van mij is. Mocht je in de buurt zijn, pak ‘m dan gerust van me af, want ik kom er graag voor terug.
Mijn eerstvolgende snelle race laat nog even op zich wachten. Op zondag 23 augustus loop ik een 5 km-race, Noord Gestoord. Eens kijken wat er in het vat zit. In ieder geval lukt het nog altijd om heel te blijven en met plezier mijn rondjes te lopen. Op naar het najaar!
