Na heel wat jaren gewoon maar wat doen, en vooral (heel) veel (langzame) kilometers, zit ik sinds een aantal maanden ‘op een schema’. Op weg naar niet mijn eerste maar wel mijn snelste marathon ooit. Elke week werk ik braaf de loopjes af die m’n looptrainer me voorschotelt. Polair trainen, Yasso 800’s, wisselduurloop, interval, tempoblokken; het is me allemaal niet meer vreemd. En het bevalt me goed. Ik merk aan alles dat ik nu écht train, en voortgang boek. En daar weer voldoening uit haal. Maar soms kriebelt het. Weg met het schema, weg met dat doel. Gewoon weer doen waar ik zin in heb. Lekker lopen. Lang(zaam) en ver.
Vrijdagavond nam ik samen met mijn co-host Tim een nieuwe aflevering van LoopPraat op. In LoopPraat spreken we vaak met ultralopers, al is het maar omdat Tim en ik zelf ook de meeste lol en inspiratie halen uit de verhalen en uitdagingen van ultralopers. Vrijdagavond waren ultra-cracks Maarten Schön en Marek Vis te gast. Bijna twee uur lang hadden we het over hun mooie ultra-avonturen, het opzoeken van grenzen, het gevoel van vrijheid en over hoe belangrijk het is om plezier te halen uit elk loopje.
Nog tijdens het gesprek kreeg ik onwijze kilometerhonger. En de behoefte om die kilometerhonger meteen de volgende dag te gaan stillen. Ik besloot om niet de ‘13km easy’ uit m’n schema te gaan lopen. Maar wat dan wel? Een paar uur struinen door de duinen? Een kleine ultra op de Veluwe? Of liever iets dichter bij huis? Ineens vloog daar de ‘Vogels kijken’-marathon door m’n hoofd. De fraaie route die Runbrandt maakte voor Koen de Jong. Dat moest ‘m worden. Hup naar bed, nog net genoeg slaap voordat de wekker vroeg gaat en de kilometerhonger gestild kon worden.
De volgende ochtend zag ik op de Omdenken-scheurkalender dat het Nationale Tuinvogeltelling-dag was. Er stond een fraaie spreuk van Harun Yahya bij.
“Ik vraag me altijd af waarom vogels op één plek blijven, als ze over de hele wereld kunnen vliegen. Vervolgens stel ik mezelf dezelfde vraag”.
Toen wist ik dat ik de juiste keuze had gemaakt. De keuze om uitgerekend op Nationale Tuinvogeltelling-dag een marathon in de vorm van een vogel te lopen. En de keuze om de vrijheid te nemen om het schema even aan de kant te gooien en iets te doen waar ik vooral heel veel zin in had.
Het spreekt voor zich dat ik tijdens het lopen alle vogels heb geteld. Het lopen ging me eenvoudig af. Het voelde bijna alsof ik zweefde. Als een vrije vogel met kilometerhonger. Die nu weer even gestild is. Terug naar m’n fijne schema-volière. Totdat het weer gaat kriebelen…
Maarte Schön
Lopers die genieten van het lopen en de avonturen die ermee gepaard gaan lopen niet met loopschema’s. Dat is enkel voor lopers die een paar seconden sneller willen kunnen lopen of die een stok achter de deur nodig hebben om te gaan hardlopen. Lopers die plezier halen uit het lopen hebben geen schema’s nodig om de deur uit te gaan om met hun passie/hobby bezig te zijn.
De meeste lopers denken dat de uitdaging altijd maar zit in het verbeteren van hun snelheid… maar er zijn meer uitdagingen zoals het terrein waarin je loopt, afstanden loslaten, andere weersomstandigheden en seizoenen, etc. Wie bezig is met wattages, vo2max en dat soort dingen blijft hangen op die ‘ene plek’ en haalt over het algemeen niet het plezier uit hardlopen wat de mensen doen die los kunnen laten en gewoon eens de wereld over vliegen zoals de spreuk van Harun Yahya.
Zoek het avontuur op en stap eens af van de gebaande paden… letterlijk en figuurlijk…