Eerst wordt de teennagel zwart, na verloop van tijd komt ’ie eraf. Pijnloos. Meestal. Teennagelverlies, het is zo’n dingetje waar ‘ze’ je niks over vertellen als je begint met hardlopen. Weinig glamoureus. Maar wie veel loopt, ontkomt er niet aan. Dus: wil jij je ongeschonden, full on gepedicuurde voeten showen in de zomer, dan doe je er verstandig aan je niet in te schrijven voor een najaarsmarathon. Sorry dat ik hier vlak voor september mee kom.
Alles eraf
Wielrenners scheren hun benen, zwemmers gaan helemaal kaal en er zijn hardlopers – I shit you not – die hun teennagels preventief laten verwijderen. Let wel, dit zijn ultralopers voor wie een marathon een opwarmrondje is. Een loszittende nagel kan tijdens een race over meer dan 100 kilometer zoveel ongemak en uiteindelijk verschrikkelijke pijn veroorzaken, dat de meest hardcore kilometervreters voor een rigoureuze oplossing kiezen: eraf met die handel.
‘Hoe dan!?’, vraag je je dan af. Met een chemisch spulletje genaamd fenol. Dit wordt aangebracht op de wortel van de nagel, die vervolgens niet meer aangroeit. Tot zover de wetenschap.
Geknipt voor het lange werk
Je kunt als je veel kilometers maakt ook gewoon zorgen dat je teennagels altijd netjes geknipt en anderszins verzorgd zijn. Een te lange nagel beukt tegen de voorkant van je schoen en kan na enige tijd sterven. Knip die nagels ook vooral rond af, want als er iets bloedirritant en heel pijnlijk is een puntje aan de zijkant van je nagel dat prikt in de buurteen.
Het schuurt
Nu ik toch al geen reclame aan het maken ben, moet ik het ook nog even hebben over schuren, ‘chafing’, schaafplekken. Tepels, liezen, onderkant rug en – heren – onderkant balzak. Really. Je ontdekt precies waar de gevarenzones zitten als je na een lange run of na een marathon onder de douche stapt. De oplossing: smeren! Je hebt daarvoor speciale antischuursmeersels zoals Run Guard of Squirrel’s Nut Butter (die Nut slaat op de ingrediënten). In ruime mate aanbrengen op genoemde plekken en ‘instead of chafing your dreams, you’ll be chasing ‘em’. En natuurlijk niet gaan hardlopen in katoenen kleding, dat is namelijk vragen om problemen.
Ach ja, het is misschien niet zo mooi, maar blauwe of compleet afstervende teennagels en af en toe eens een schaafplek horen ook bij het hardlopen. Natuurlijk, liever voorkom je het, maar mocht het toch gebeuren, draag het dan net zo trots als die medaille die bij de finish om je nek wordt gehangen.
Happy runnings!
Pauline
Ooit van een (sport) pedicure gehoord? Nagels (preventief) weghalen kan weer hele andere problemen opleveren die het hardlopen ook niet prettiger maken.
Annemieke
Ik was maar wat blij met mijn eerste blauwe teennagel, voelde inderdaad als een ‘welkom bij de club’!
christel
geweldig
Hans Jurriaans
De op het gebied van voetverzorging en (ultra) lopen zeer deskundige John Vonhof adviseert in zijn boek ‘Fixing your feet’ de teennagels kort te houden, maar recht af te knippen om ingroeien te voorkomen. Vervolgens ook controleren op scherpe randjes, puntjes en haakjes e.d. en deze met een vijl te verwijderen.
Geert Dekker
Fijn, ook eens aandacht voor de harde praktijk. In aanvulling daarop: je hoeft niet te overdrijven met dit zelfgekozen leed. Kies qua teennagels schoenen met een brede(re) voorkant. In ieder geval is dat bij ‘barefoot schoenen’ (hele rare term) in negen van de tien gevallen goed geregeld. Op sandaaltjes of inderdaad op blote voeten rennen is natuurlijk de ultieme oplossing, maar op stenig terrein geeft dat weer andere problemen. En qua schaven: er zijn fijne plakkertjes in de handel – een second skin – die je ook op maat kunt knippen en meerdere keren kunt gebruiken.
Egon
En de schoenen een halve of zelfs hele maat groter nemen dan normaal want de voeten zetten aan alle kanten uit, vooral in de lengte.
RunHanRun.nl
Proud member of the Blue Toenails Running Club.