Hoe Jeffrey groot verdriet omzette in een grootse prestatie

Op een zeker moment in de film Forrest Gump krijgt de hoofdrolspeler met zulk hevig verdriet te maken dat hij ineens denkt; ik moet rennen. Hij loopt en loopt en loopt. Van de ene kant van de Verenigde Staten en weer terug en ik geloof zelfs nog een keer terug. Zijn tocht krijgt steeds meer aandacht en meer en meer hardlopers sluiten zich aan bij de mystieke loper op zoek naar… Tja, op zoek naar wat eigenlijk?

Forrest Gump

Toen ik op zondag 30 april Jeffrey Duyvestein zag rennen met in zijn kielzog een groep hardlopers moest ik aan die scenes uit Forrest Gump denken. Jeffrey is ook een loper voor wie een verdrietige gebeurtenis aanleiding vormde om een eind te gaan rennen. Ook een ongelofelijk eind, 105 kilometer. Alleen de lopers die achter Jeffrey aanliepen, wisten wel waar ze naar op zoek waren. Namelijk naar een manier om de hoofdrolspeler met hun gezelschap te steunen.

Jeffrey liep zijn 105 kilometer omdat hij en zijn vrouw Dammika op 01-05-2016 de zwartste dag uit hun leven beleefden. Dat had de dag moeten zijn waarop ze hun tweede kind, een tweede jongetje, in hun gezin verwelkomden. Maar het ging mis. Op 30 april werd vastgesteld dat het hartje van de baby niet meer klopte en een dag later werd Glenn dood geboren.

Make A Memory

In het ziekenhuis werden Dammika en Jeffrey gewezen op de mogelijkheid om Glenn te laten vastleggen door een professionele fotograaf. Er bleek een organisatie te zijn, Stichting Make A Memory, die dat voor ouders van een stilgeboren kindje mogelijk maakt. Zo is er een mooi aandenken en het is een manier om vorm te geven aan het verdriet, aan het verlies.

Voor die stichting wilde Jeffrey graag iets terug doen. Door op de dag dat ze destijds hoorden dat Glenns hartje niet meer klopte een monumentale prestatie neer te zetten. En op die manier geld op te halen voor Stichting Make A Memory.

In januari maakte Jeffrey zijn plan wereldkundig en dat bleek te resoneren. Sponsors haakten aan, het AD, Runners World en lokale media besteedden er aandacht aan en heel veel lopers steunden het project en wilden op een of andere manier iets betekenen.

Teamwork

Zo stond Jeffrey op zondag 30 april om 04:00 uur ’s ochtends klaar onderaan het Klimduin in Schoorl. Zijn hele reis zou hij begeleid worden door fietsers (vrienden Jelle en Sjoerd en zijn vader) en worden ondersteund vanuit een camper die hem om de 20 kilometer opwachtte. Cameraman Matthijs legde het allemaal vast. Ook zou hij uiteindelijk geen kilometer alleen lopen. Het eerste stuk liep Joost met hem mee. In Castricum haakte Runners World-redacteur Ramiro aan. In IJmuiden nog eens drie lopers die in dat blad over Jeffrey’s tocht hadden gelezen. In Haarlem haakten zeven teamgenoten van KBoom Running aan. Drie lopers van de Half Crazy Runners Crew liepen beurtelings mee tot ver in Zuid-Holland en de laatste kilometers vergezelden lopers van de Maassluise atletiekvereniging Waterweg hun plaatsgenoot naar de finish.

Goed voorbeeld doet goed volgen

Jeffrey’s loopmissie bleek ook anderen te inspireren om net iets verder te gaan. Zo was Joost oorspronkelijk van plan om tot Castricum of hooguit Beverwijk mee te lopen. Hij liep toch mee tot de pont bij Zaandam en besloot de oversteek te maken naar IJmuiden en tja, toen hij daar was lonkte de marathonafstand en dus liep hij die vol. Roos van Team KBoom ging eigenlijk ook wel lekker en had nog nooit verder dan een marathon gelopen, dus toen de benen goed genoeg bleken, maakte zij 44 kilometer vol. En dan was er nog KBoomer Nicky, die instapte bij Haarlem en gewoon 65 kilometer bij Jeffrey bleef tot en met de finish in Maassluis. Het kan verkeren.

En Jeffrey? Die liep als een machine. Ongelooflijk hoe steady hij heeft gelopen voor iemand die, voor hij aan dit traject begon, nooit verder dan de marathon had gelopen. We zagen in zijn training al dat hij best goed bleek te zijn in die lange afstanden. Hij liep een keer vijftig, twee keer zestig en nog eens tachtig kilometer en dat ging hartstikke goed. Maar goed, 105 is toch nog weer een ander verhaal. Maar net als in zijn training deed Jeff wat hij altijd doet; zich niet van het doel laten afleiden, blijven eten en drinken, een paar woorden wisselen als hij er zin in heeft en in volle focus gaan als dat nodig is. Hij ging een paar keer door een stevig dal, maar klauterde er steeds weer uit. Soms is hardlopen net als de rest van het leven. Best vaak eigenlijk.

Voor Glenn

Jeffrey haalde 18.000 euro op voor Stichting Make A Memory. Daar deed AV Waterweg nog eens een goede 1000 euro bij. Wat een mooi bedrag, wat een sportieve prestatie en wat een prachtig monument voor Glenn Duyvestein.

Doneren kan nog.