Dik vijf maanden geleden begon ik hier aan een reeks artikelen waarin ik de ProRun-bezoeker op de hoogte zou houden van mijn opbouw naar een najaarsmarathon. Die marathon, de Kustmarathon in Zeeland, gaat dit weekend plaatsvinden. Nu had ik voor deze marathon, die deels over het zand en door de duinen gaat, geen tijdsdoel gesteld. De doelen voor deze opbouw waren wat ruimer gesteld, namelijk ‘focus, gericht trainen, fit worden én heel blijven’. Heel blijven moest gebeuren door goed naar het lichaam luisteren en oefeningen doen – hoe dat ging lees je hier – om het lijf sterker te maken. Gericht trainen betekende verantwoord opbouwen naar de marathonafstand en met die focus bedoelde ik dat ik wekelijks een intensieve training wilde doen op het vermogen dat volgens Stryd paste bij mijn huidige niveau.
Wat gelukt is
Het is voor een groot deel gelukt. Ik ben sinds april helemaal heel gebleven, er zijn nauwelijks weken voorbijgegaan waarin ik geen interval- of tempotraining heb gedaan en ik ben fit genoeg om op 3 oktober een marathon te lopen. Dat is allemaal grote winst, want lekker kunnen blijven lopen is toch wel het grootste goed nu de tijdsdoelen steeds minder belangrijk zijn geworden. Iets wat je nog eens extra waardeert als periodes waarin pijntjes en blessures speelden, nog vrij vers in het geheugen liggen.
In dat relaas van 22 april noemde ik trouwens nog twee meer concrete doelen. Namelijk dat ik dit kalenderjaar wel weer een halve marathon onder de 1:30 en een 10 km onder de 40 wil lopen. Dat is nog niet gelukt. Ik ben sinds april nog niet in de vorm geweest om voor een van die twee doelen een serieuze poging te wagen. Opgeven doe ik zeker niet, ik heb nog een paar maanden.
Hoe de Dam tot Damloop ging
Mijn laatste update in deze serie schreef ik vlak voor de Dam tot Damloop. Daar gaf Stryd me de opdracht mee om die tien Engelse mijl tussen Amsterdam en Zaandam op een vermogen van 340 watt te lopen. Geen rekening houdend met wind en hoogteverschillen zou ik dan uitkomen op een tijd van 1:06:18. Daar geeft Stryd een marge bij van twee minuten sneller of langzamer dan die tijd als wind, temperatuur of hoogteverschillen wel een rol spelen. De temperatuur was dit jaar uitstekend tijdens de loop, ook wel eens lekker voor deelnemers en organisatie. De wind was minder gunstig, die stond op paar stukken van de route flink tegen. Zo kwam ik uit aan de bovenkant van die marge op 1:08:26. Ik bleek achteraf wel precies dat vermogen van 340 watt te hebben gelopen, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik tussen 10 en 14 km niet op mijn horloge heb gekeken, omdat ik het best zwaar had en toch geen gas bij kon geven. Al met al dik tevreden met die 16,1 km op 340 watt. En een leuke ochtend gehad!
Een zachte Kustmarathon?
Doorgewinterde Kustmarathonlopers vinden dat je deze Zeeuwse klassieker pas echt hebt meegemaakt als het weer herfstig guur is en de wind toch wel met minstens 5 Beaufort in je gezicht heeft geblazen. Ik geloof zeker dat dit achteraf mooie verhalen oplevert, maar het zachte nazomerweer met windkracht 2 dat nu wordt voorspeld, neem ik graag in ontvangst. Op naar Zeeland, moedig voorwaarts.
