Van zonsopkomst tot zonsondergang samen met je teamgenoot zoveel mogelijk rondjes van 10 km lopen. Dat is de opdracht die hoort bij The Longest Day, een hardloopevenement georganiseerd door IndieRunner. Deze malle estafette keert dit weekend terug naar de Drentse bossen en doet dat met nog meer deelnemers dan vorige edities: honderd lopers gaan zaterdag de strijd aan met elkaar, de warmte en vooral met zichzelf.
Lopen, drinken, eten, rusten
Rond 5:15 uur klinkt het startschot en beginnen de eerste lopers van alle 50 deelnemende duo’s aan hun eerste 10 km-ronde. Loopt de een, dan heeft de ander rust. Een groot deel van je succes op de (net niet meer) Longest Day zit ‘m erin hoe slim je die rustpauzes van 50 minuten tot een uur invult. Die invulling bestaat in ieder geval uit eten, drinken en rusten en het is aan jou om te bepalen hoe je die drie onderdelen timet. Niet te kort op de start eten. Je wilt veel drinken – want het wordt heel erg warm – maar ook niet zoveel dat je met een klotsende pens op stap gaat. Je wilt goed rusten, maar ook weer op tijd in de benen, zodat je niet zo stijf als een plank aan je volgende ronde begint. Mooie puzzel, toch?
Een ander interessant vraagstuk voor een wedstrijd waarin je meerdere rondes van 10 km loopt, is hoe je ervoor traint. Benader je het als een ultramarathon? Je loopt tenslotte toch minstens 50 km op een dag. Maar met die relatief lange rustpauzes is het toch echt minder zwaar dan een ultramarathon. Daarbij geldt voor mij en voor de meeste andere deelnemers dat The Longest Day niet het hoofddoel is deze zomer en dat de trajecten naar de najaarsmarathons of net zijn begonnen of op het punt staan te beginnen. De maanden april, mei en juni zijn er voor veel lopers juist om even te focussen op snelheid en wat minder op het lange, langzame werk.
Geen focus op lange duurlopen
Zelf heb ik dan ook weinig echt lange duurlopen gedaan sinds de voorjaarsmarathons. Volop gelopen, maar veelal duurloopjes van pakweg een uur naast wekelijkse interval- en tempotrainingen. Zorgen dat je fit (uiteraard), maar bovenal fris aan die langste dag kunt beginnen, lijkt belangrijker dan in de maanden voorafgaand aan de race heel veel kilometers te maken. Wat ik nog wel heb gedaan is verspreid over een hele dag de marathonafstand lopen. Steeds een blokje van pakweg 7 kilometer lopen met best wat tijd tussen de blokken. Even voelen hoe het is om na zo’n relatief lange pauze weer op te starten. Stijf als een plank was ik aan het begin van die laatste blokjes, maar gelukkig was dat er wel uit te lopen.
Waar blijft die snelheid?
We gaan het zien komend weekend! Nog altijd ben ik heel, doe ik redelijk braaf mijn kracht- en stabiliteitsoefeningen (kan braver, dat wel) en loop ik rustige duurlopen op neusademhaling. Vooral met dat laatste boek ik mooie progressie. Ook zie ik aan mijn rusthartslag en hartslagvariabiliteit gedurende de nacht dat het met de algehele conditie de goede kant op gaat. Wat nog wel wat te wensen over laat, is mijn snelheid. Ik had gehoopt dat ik inmiddels wel weer in de vorm zou zijn, waarin ik een 10 km binnen 40 minuten kan lopen, maar daar heb ik op dit moment een hard hoofd in. Ach ja, ik blijf steady de wekelijkse trainingen doen en dan komt het vast goed. Moedig voorwaarts!
