Na een mooie reis van vijf weken met de camper, ben ik vanuit ons clubhuis in Amsterdam weer aan de slag op de redactie van ProRun. Zondag is de 30 van Amsterdam Noord, nu even een terugblik op de bijzondere reis. En een vraag: wat is je favoriete land om te lopen?
In augustus heb ik in verschillende landen gelopen en het was allemaal even prachtig. Eind juli vertrok ik met de camper. Reizen zonder plan kan ultieme vrijheid zijn. Maar dan moet je wel doorlopend kiezen wat je doet: blijven we hier? Verkassen we naar een nieuwe stek? Waar gaan we dan heen?
Om niet de hele tijd opnieuw te hoeven beslissen, hadden we wel wat piketpaaltjes geslagen.
Vier paaltjes om precies te zijn.
Vier trails in vier landen.
25 juli: Trail de la Louve, 38 kilometer in de Ardennen.
2 augustus: Les Courses du Jura Alscacien Ferrette, 32 kilometer in de Elzas
8 augustus: Grenzganger Wandermarathon Mauthen, 29 kilometer op de grens tussen Oostenrijk en Italië
22 augustus: Sardon Ultra, 50 kilometer in Italië met een groot deel door Slovenië.
Zo hadden we vrijheid genoeg voor een ontspannen vakantie en we hadden een richting om op af te koersen. Het was een avontuur.
Overeenkomst: schitterende natuur, maar ook verschillen
Ik ben dol op kleinschalige evenementen. Na dagen van stilte is het verrukkelijk om onder enthousiaste lopers te zijn en samen aan de start te staan voor een fysieke uitdaging. Het lopen van trails is niet te vergelijken met trainen voor een marathon op de weg. Je bent langer onderweg, maar voor spieren, pezen, banden, gewrichten en brandstof is het minder belastend. Bij een georganiseerde trail weet je zeker dat je over schitterende paden loopt en dat je mooie plekken te zien krijgt, maar er waren ook verschillen.
In de Ardennen was de start en de finish bij een dorpsfeest met kermis en er waren bij de trail meer vrijwilligers dan deelnemers (letterlijk). Eline liep ontspannen naar de eerste plaats bij de dames en kreeg voor een paar dagen eten mee en een maquette van de route inclusief hoogtemeters. Wij – de gewone lopers – kregen geen medaille na afloop, de krassen van de bramenstruiken waren het enige aandenken.
In Frankrijk haakten Mark en Klaas aan en was de start op een atletiekbaan. Dit evenement was duidelijk groter, je kon een dag voor de race al je nummer ophalen. Goed voor de voorpret en de pret zette zich voort op de trail: een schitterende route door beukenbossen, langs de bron van een rivier en door een oud kasteel. Ook hier geen medaille, wel een mooi shirt bij de finish.
Op de grens van Oostenrijk en Italië was de organisatie in handen van de lokale bergsport vereniging. De week voor de trail hadden 12 vrijwilligers de paden nog begaanbaar gemaakt en de hitte werd grotendeels omzeild door een vroege start om 6:00 uur. Startnummers werden uitgedeeld in het clubhuis van de wandelvereniging en dat deed meer denken aan een museum met landschapsschilderijen dan een kantine. De zonsopkomst na 15 zware kilometers was weergaloos. En de houten medaille een mooie herinnering.
De trail in Italië was nog wat langer en ook hier werden de deelnemers die niet van hitte houden op hun wenken bediend: de start was om 5:00 uur. Qua organisatie en website was dit de meest professionele, je kon je nummer al een week van te voren halen en na 50 afwisselende, zware kilometers met meer dan 1300 hoogtemeters, kregen de finishers een medaille in de vorm van een sardientje.
Helemaal opgeladen gaan we een mooi najaar tegemoet. Eten tot je erbij afvalt van de drukker. Nieuwe opleidingen. Webinars. Lezingen. Blogs en een nieuw boekidee (maar daar zal ik je nog niet mee lastig vallen).
Wat was het mooist van de vakantie?
Het is moeilijk om één mooiste moment te kiezen van de reis. Maar het fijnste van trekken met een camper is dat je de hele dag buiten bent. Met 10 uur sporten blijven er in een week nog 158 uur over. Het is heerlijk om in een hangmat te lezen, met je voeten in een beek te zitten en een uur bezig te zijn met een bakkie koffie zetten en wachten of de rode wouw nog eens langs vliegt. Om 21:00 was het donker en als vanzelf wordt je ritme bepaalt door de natuur en val je vroeg in slaap.
Met de herfst in aantocht breekt een ander seizoen aan.
De Dam tot Damloop komt eraan (nogal wat anders dan een kleinschalige trail) en de najaarsmarathons.
Maar voor we weer in de favoriete looprondjes stappen vanuit huis, ben ik benieuwd wat je favoriete land is om te lopen.
Waar ben jij geweest en is dat een aanrader?
Mark
Erg leuk om te lezen! Gezellig dat ik er een weekje bij mocht zijn in de Elzas. Volop genoten van het lopen en luieren.
Favoriet blijft toch de Westerheide dicht bij huis 😉