Lopen op gevoel

Hardlopen is geen virus, hardlopen is geen medicijn of therapie. Hardlopen is een passie, een levenswijze, op ieder niveau. Als hardlopen wel een virus is, of een middel om je beter te voelen, dan is het slechts kortstondig. 

Zodra hardlopen je levenswijze wordt, is het onomkeerbaar. Het maakt dan niks meer uit of je 3 km. loopt, of 40 km. Je voelt gewoon wanneer je even een rondje moet maken.

Zoals iedere hardloper leg ik me ieder jaar een aantal doelen op.

Voor mij zijn dat:Halve Marathon, Marathon, Alpe d’Huzes. Deze laatste heeft afhankelijk van het aantal keer dat je hem loopt,  de impact van een halve marathon, halve marathon plus, of een marathon. Dan heb ik het over maximaal 3x de berg op. Er zijn lopers die 4x of zelfs 5x de Alpe d’Huez oplopen binnen 1 dag. Die doelen wil ik dan gespreid over dat jaar bereiken en daar pas ik mijn trainingen enigszins in. Echter werk ik niet met een vast schema.

Ik loop op gevoel, maar weet wel wat bij een bepaald doel past. Uiteindelijk is het principe van de trainingen altijd hetzelfde. In een periode van ca. 8 tot 13 weken ga ik van minimaal aantal kilometers, naar een maximum, waarin ik gevarieerd: duurloop, interval binnen duurloop of een climax loop, c.q. wisselduurloop doe. Ik kies afhankelijk van hoe ik me voel, voor het type training en op een gegeven moment heb je uiteindelijk toch alle variaties wel een keer gedaan. Ik ben namelijk geen robot, dus hou van variatie.

Lopen op een monotoon ritme, wordt je moe van en raakt je geest van uitgeput. Toch hou ik ook wel van lopen in een bepaalde kadans,  om zo de omgeving te verkennen. Dit doe ik dus minimaal 1x in de week, maar soms ook wel vaker, afhankelijk of ik een extra training meepak.

Zelf loop ik niet op hartslagfrequentie en hang geen groot belang aan trainingstijden. Aangezien ik geen begeleidend team heb van, medici en/of mentaal (coaching) zal het analyseren van gegevens, die dergelijke manier van trainen opleveren in zijn geheel niet onderbouwt zijn.

Wel leg ik mezelf op dat ik zeker ook interval doe, omdat ik weet dat interval goed is voor je kracht, snelheid, maar juist ook voor je uithoudingsvermogen en om je koppie leeg te maken. Dit soort werk doe ik afwisselend op de atletiekbaan of op de weg, in het bos, of anders onverhard. Het voordeel van de baan is dat er geen twijfel is over de te lopen afstand en heel makkelijk combinaties van afstanden kan worden gemaakt, echter aangezien ik geen belang hecht aan trainingstijden, kan ik ook heel goed een rondje op mijn route op de weg of in het bos herhalen. 

Wel meet ik dan de tijden op van mijn tempo en mijn rust, maar slechts alleen om te meten of het verschil wel groot genoeg is. Dit kunnen korte tempo’s zijn of langere. Kom ik een viaduct tegen, dan loop ik tijdens mijn tien kilometer, bijvoorbeeld aantal keer dat viaduct op en neer, versnelling omhoog, of juist naar beneden. Hierdoor verleng ik direct het rondje naar 13 km. Op het moment dat een dergelijke variatie in mijn hoofd opkomt zijn dat mijn beste trainingen. Tijdens die trainingen heb ik de meeste inspiratie. Dan voel ik me goed.

Verder wissel ik mijn duurlopen af door bijvoorbeeld tijdens mijn duurloop iedere kilometer te versnellen of afwisselend tempo te lopen. Soms doe ik een hele andere variatie, dan loop ik bijvoorbeeld een rondje van 3 km. en doe een half uur later nog een rondje. Dit soort loopjes kun je eindeloos combineren.

Voor een halve marathon hoef ik niet altijd duurloopjes van anderhalf uur te doen. Wel bouw ik altijd wel een aantal van dat soort loopjes in. Ik start met 20 km. in de week, maar eindig met twee weken voor de start met een week van 60 – 70 km.Daarin doe ik dan wel een langere duurloop van ca. 18 km. 

Tot nu toe is mijn langste duurloop voor een marathon 3 uur. Ik moet eerlijk bekennen dat ik wel het gevoel heb dat ik er wel 1 meer had mogen doen, al is mijn marathon uiteindelijk wel goed gegaan. Met behulp van mijn maatjes, die voor mij het tempo hebben aangegeven. Toch weet ik, dat ook ik, hem onderschat heb. Ik zal dat toewijzen aan gebrek aan ervaring. Als ik hem alleen had gedaan, was het niet goed gegaan.

Wat ik wel goed heb gedaan is dat ik veel halve marathon ervaring heb opgedaan, echter een marathon is niet gewoon 2x een halve marathon. Bij een inspanning van meer dan jouw halve marathon inspanning ga je dat voelen. Ik zal dus altijd adviseren om toch altijd nog even langer te trainen.

Ik zal dat altijd doen op gevoel. Voel aan hoe je in de training zit. Maak je niet druk om trainingstijden, maar luister vooral naar je lichaam. Voel aan of je een pijntje heb, of gestrest bent. Dat zegt meer over jou, dan jouw tijden. Vanzelfsprekend zal je vooraf moeten weten hoe een lichaam werkt om te trainen voor een bepaalde inspanning, toch heb je binnen dat kader behoorlijk wat mogelijkheden, laat je daarin niet beperken.

Lopen is een passie, levenswijze. Geen virus, therapie of medicijn. Je loopt omdat jouw lichaam en geest het willen, niet uit verslaving, gewenning of gewoonte, maar omdat het je inspireert en echt iets met je doet. Iedere wetenschappelijke benadering van een trainingschema doet tekort aan dat gevoel.