Hardloopjunkies, recreatieve genieters of wedstrijdlopers. We zijn allemaal verschillend, maar de hardloopconnectie is er. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. In deze serie interviews vertellen lopers waarom het hardloopvuurtje in hen nooit dooft.
Steeds meer mensen plaatsen hun renavonturen op sociale media. Via de #running vind je in één klik de hardloopselfies, blogs en havermoutrecepten van medelopers van over heel de wereld. Met zo’n 1450 volgers is Leona Olree (36) een actieve gebruiker op Instagram. ‘Het is een perfect platform voor mensen die dezelfde passie delen.’
@leetjeleona
Precies 123 weken geleden plaatste ze haar eerste hardloopfoto. Op Instagram noemt ze zichzelf @leetjeleona. Leetje is een koosnaampje van haar echtgenoot. In haar biografie staat: running, healthy, Zeeland, finisher Marathon Rotterdam 2015. Dat is in een notendoop het leven van Leona Olree. Ze bestempelt zichzelf als compleet hardloopverslaafd. De liefde voor het rennen zit in haar hoofd, haar lijf en haar hart. ‘Ik ben er veel mee bezig’, bekent ze. ‘Onbewust scan ik het hardlopen, overal waar ik ben. Soms zit ik in de auto en zie dan een mooi rondje van bijvoorbeeld 10 kilometer. Dat wil ik de volgende dag meteen rennen.’
Zeeuws meisje
Leona is geboren en getogen in Zeeland. Naar eigen zeggen is ze een echt Zeeuws meisje. Samen met haar man en 2 kinderen woont de blonde loopster in Bruinisse, een dorpje op Schouwen-Duivenland. Heel idyllisch aan het water, vlakbij de Grevelingen en de Oosterschelde. Ze noemt het een ideale omgeving om buiten de gebaande paden te treden. ‘Als loper kun je hier prachtige rondjes rennen’, roept ze enthousiast. ‘Ik hol veel door de polder, langs het water en over het strand. Bij ons waait het bovendien altijd. Met tegenwind lopen, maakt je sterker.’
Hardloopconnectie
De loopster voelt zich thuis aan de Zeeuwse kust. Een voordeel van een klein dorp is volgens haar dat iedereen elkaar kent. De hardloopconnectie in Bruinisse zit diep geworteld. ‘Er is altijd wel iemand om een rondje mee te rennen’, aldus Leona. ‘Soms loop ik met mijn man, maar ook weleens alleen. Daarnaast hebben we ook ons eigen loopgroepje: hij met de mannen, ik met de vrouwen. We hebben shirts met het logo van het dorp erop geprint. Geel voor de heren en roze voor de dames.’
Liefde op het eerste gezicht
Hoewel ze nu besmet is met het hardloopvirus, was het beslist geen liefde op het eerste gezicht. Leona vond hardlopen lange tijd een stomme sport. Haar man was toen al wel een fanatiek loper. ‘Ik snapte niet wat hij daar zo leuk aan vond’, blikt ze terug. ‘Elke keer als hij de deur uit ging om te trainen, zei ik dat het niks voorstelde. Twee jaar geleden duwde hij opeens een paar renschoenen onder mijn neus en riep: “probeer maar eens!” Ik wilde me niet laten kennen en liep een rondje van 5 kilometer. Toen was ik verkocht en ben nooit meer gestopt met rennen.’
Havermoutkoekjes
Inmiddels trekt Leona 4 keer per week haar hardloopschoenen aan. Sinds ze rent, merkt de Zeeuwse dat ze meer trek krijgt in eten. Dat betekent bij haar niet dat ze automatisch naar de zakken snoep en bitterballen grijpt. Ze voelt zich juist prettig bij een bewuste levensstijl. Dat is ze gewend. Vroeger kookte haar moeder elke dag vers en gezond, omdat er veel hartziektes in de familie voorkwamen. ‘Inspiratie voor lekkere en gezonde recepten vind ik online’, vertelt ze. ‘Ik zie recepten staan op Instagram of haal inspiratie bij foodbloggers. Zo ben ik dol op granola, smoothies, salades en havermoutkoekjes. Mijn zoontje van 6 is fan van mijn bananenpannenkoeken.’
Hardloopselfie
Niet alleen haalt Leona hardlooprecepten van Instagram, maar ze staat via dit sociale medium ook in contact met andere hardlopers. Het leuke aan Instagram vindt ze dat het visueel is ingesteld. In tegenstelling tot Facebook of Twitter gaat het hier vooral om het delen van foto’s. Ze plaatst zelf ook regelmatig een hardloopselfie of snapshot van een eiwitshake na een intensieve training. ‘Het is een perfect platform voor mensen die dezelfde passie delen’, stelt ze. ‘Hardlopen is universeel. Ik volg ook graag hardlopers van over heel de wereld. Het maakt niet uit waar je woont. Een 10 kilometer wedstrijd blijft overal hetzelfde.’
