De 24-jarige Rinus Pauel begeleidt – als fysiotherapeut – de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang 80 kilometer per dag gaat hardlopen. Via ProRun vertelt hij wekelijks over zijn avonturen. Eerder las je deel 14.
Vrijdag 5 mei,
We rijden vroeg in de ochtend weg uit het bergdorpje. Achter ons zien we de vallei verscholen in de mist terwijl we nog wat hoger klimmen. De weg wordt nu echt een droge bergachtige omgeving met enkel de wit-gele muren om ons heen en veel stenen langs de weg. Ik heb of misschien iets verkeerds gegeten of iets onder de leden, want heb heel de dag al last van mijn buik. Gisteravond voelde ik het al opkomen. Ik neem een pilletje tegen reisziekte maar vergeet dat deze je ook behoorlijk lam maakt. Slaap overmeestert mij dus vooral die dag.
Zaterdag 6 mei,
Nog altijd voel ik mij niet helemaal goed. Ben die dag dus om wat uit te rusten. Drie maanden dag in dag uit in de auto en/of meelopen gaat me niet in de koude kleren zitten. Ik besluit in ieder geval om niet meer tegen mijn zin het vette en ongezonde eten te eten, maar vanaf nu zelf te zorgen voor extra groenten en andere gezondere alternatieven.
Maandag 7 mei,
Vandaag ben ik weer helemaal hersteld en rijd samen met Li achter BaiBin. Nu komen we echt in het woestijngebied aan. Bijna prehistorisch lijkt de omgeving. Enkel grote bruine heuvels zijn te zien onder de klaarblauwe lucht. In de wijde omgeving is er geen schaduw te vinden behalve een groot bord waaronder we dan ook onze lunch nuttigen.
De schoenen blijven een probleem voor Baibin. Hij gebruikt momenteel nog steeds een oud paar die eigenlijk al te versleten zolen hebben, maar nog altijd prettiger lopen dan eender welk ander paar we hem kunnen aanbieden. Ik vraag Li waarom hij geen van te voren niet genoeg schoenen van zijn sponsor heeft mee gekregen. Deze bleek hij te hebben gehad maar die waren niet goed. Bovendien waren er daarna moeilijkheden om andere schoenen te bemachtigen.
Nadat ik met Baibin weer zon 8 km heb meegelopen wil Li fanatiek mee oefeningen doen. We voelen beide de tol van de toch wel redelijk ongezonde levensstijl die we noodgedwongen moeten leven. Veel te veel zitten in de auto en hoog calorierijke voedsel. Voor Baibin zijn alle calorieën meer dan welkom natuurlijk, bij ons echter iets minder. Overigens begint Baibin te verbeteren in zijn eetgedrag. Hij eet meer van wat we hem voorschotelen, omdat hij weet dat hij het nodig heeft. Hij blijft echter behoorlijk kieskeurig. We rijden tot laat in de nacht door om de volgende stad te bereiken. De horizon wordt fel gekleurd in alle kleuren van het spectrum bij het ondergaan van de zon in de kraakheldere lucht boven de woestijn. Zelden zo’n zonsondergang gezien.
