De 24-jarige Rinus Pauel begeleidt – als fysiotherapeut – de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang 80 kilometer per dag gaat hardlopen. Via ProRun vertelt hij wekelijks over zijn avonturen. Eerder las je deel 19.
Dinsdag 22 mei
Omdat wij i.v.m. de verkenning van de route een dag vooruit zijn gereden komen de anderen met Bai Bin pas aan het einde van de bij ons in het dorpje Huara (Chili) aan. Wij gebruiken deze zeldzame ‘vrije’ dag om richting de Boliviaanse grens te rijden waar een natuurlijke hotspring te vinden is. Het blijkt één van de mooiste routes die we tot nu toe gedaan hebben. We bevinden ons nu op zo’n 4500 meter hoog en beginnen dit toch best te voelen. We rijden langs prachtige bergen, diepe ravijnen, eindeloze vergezichten en heel veel lamas. Helaas ook prachtige maar verlaten dorpen liggend aan een inmiddels vrijwel opgedroogd meer. Als we bij de hotspring aankomen komen er toevallig twee mensen aan uit een nabijgelegen dorp. Zij hebben daar geen warm water dus dit is hun plek om hun was te doen. Ze vertellen dat nog in 20 jaar tijd de dorpen volledig leeg zijn gelopen omdat het gebied droog en onbewoonbaarder is geworden.
Woensdag 23 mei
Het is een erg hete dag met een brandende zon en nergens beschutting. Bai Bin blijft maagproblemen houden en moet tijdens het lopen regelmatig overgeven Vermoedelijk een combinatie van grote hoeveelheid eten en te snel lopen. Omdat de weinige oplossingen die ik kan bedenken voor dit probleem door Bai Bin worden afgewezen kan ik weinig voor hem doen. Het was erg moeizame dag.
Donderdag 24 mei
Wederom weer erg heet in de woestijn, we missen de koelte van de oceaan. Er staat een hele droge wind en nu voel je pas goed dat dit de droogste regio in de wereld is. Op de weg door de woestijn is er gelukkig een klein een restaurantje waar we onze lunch moeten halen. Er is slecht één gerecht beschikbaar, Gazuela. Een soep met wat groente, pasta, aardappel en vlees. Tot onze verbazing vind Bai Bin het enorm lekker. Dit is een van de eerste keren dat hij het eten echt lekker vindt en hij een dubbelmarathon waardige portie eet. Wij zijn blij, hij is blij. De namiddag loopt hij een stuk sneller door.
Vrijdag 25 mei
Gisteren zijn we veel gedaald en vandaag moeten we veel stijgen. De dag begint gelijk met een stuk weg die zo’n 21 km lang vrij stijl stijgt en zware opgave voor Bai Bin. Li en ik gaan snel een lunch voor Bai Bin halen maar op de terugweg worden we door een agent aangehouden. Omdat Li een kopie van zijn rijbewijs heeft wordt Li gearresteerd. We staan vol ongeloof aan de grond genageld. De agent blijft volhouden dat hij er niet onderuit komt. Hij heeft het blijkbaar niet zo op Chinezen. Hij behandelt hem als straatvuil maar mij behandelt hij alsof er niks aan de hand is. Na een tiental minuten vol beledigingen zegt hij plotseling dat het een grapje was en we verder mogen gaan als ik achter het stuur kruip. Ik ben nog even verbaasd dat iemand zo’n ziekelijk grapje uit kan halen waardoor we ons moeten haasten om Bai Bin op tijd zijn lunch te bezorgen. Gelukkig vroeg hij niet naar mijn rijbewijs, ik heb er geen…
