Een verhaal uit tienduizenden Dam tot Damverhalen

Foto: Seth Profet

Khalid Choukoud zou finishen als snelste Nederlander

Een verhaal uit tienduizenden Dam tot Damverhalen

Voor het eerst sinds 2019 werd er weer een Dam tot Damloop gehouden. Het weer was niet best, maar dat mocht de pret niet drukken. Tienduizenden lopers, tienduizenden verhalen. Dit is er een. Of twee.

‘Hey, moet jij niet op adidas lopen?’, hoor ik naast me. We zijn net het 11-kilometerpunt gepasseerd tijdens de Dam tot Damloop. Hij heeft gelijk, vandaag loop ik op de Nike Alphafly. Die adidassen hou ik lekker droog voor volgende week in Berlijn. De man, Johan lees ik op zijn rugnummer en zo te zien aardig wat jaren ouder dan ik, loopt me voorbij met een andere loper in zijn kielzog. Als ze zo’n vijftig meter voor me niet verder van me weg lopen, besluit ik om aan te haken.

Pensioen, dus nu aan de bak

Na de finish spreek ik ‘m nog even. ‘Ik ben net 65 geworden en met pensioen. Nu heb ik lekker veel tijd om te trainen en – veel belangrijker nog – genoeg tijd om goed te herstellen.’ En dat komt mooi uit, want Johan doet in maart mee met de wereldkampioenschappen voor de masters in het Poolse Toruń. En daar zou hij wel eens hoge ogen kunnen gooien op de 10.000 meter. Het is zelfs niet ondenkbaar dat Johan daar de snelste 65-plusser ter wereld op die afstand wordt.

Sommige 65-plussers zien huizenhoog op tegen een leven dat niet meer in het teken staat van werk. Anderen gaan in een luie stoel zitten en vinden het wel best. En dan is er een categorie, een hele kleine categorie, die ergens wereldkampioen in wil worden. Prachtig. Wereldkampioen is best hoog gegrepen, maar het lijkt me toch heerlijk om met zoveel plezier en toewijding bezig te zijn met zoiets moois en veelomvattends als hardlopen.

Van rug naar rug

“Je laat het er niet bij zitten, hè?”, roept Johan als ik hem passeer bij het naderen van het 13-kilometerpunt. Vanaf hier is het nog een ‘rondje Vondelpark’ naar de finish.

Zo reken ik tijdens de laatste fase van wedstrijden, in behapbare stukken die ik al honderden keren heb gelopen. Zo is 5 kilometer precies ‘van het gerepareerde asfalt in de Bretten naar huis’, 4 kilometer is ‘van Café Schinkelhaven naar mijn voordeur’ en 1200 is ‘rondje Openluchttheater’. En 3,3 dus een rondje Vondelpark.

Of ik sneller ga lopen of de mannen die een eindje voor me lopen iets langzamer weet ik niet, maar bij iedere rug die ik voor me op de weg zie, denk ik ‘aanhaken’. En steeds als ik dat heb gedaan, denk ik ‘ik kan ook naar die volgende lopen’. De voetstappen die ik steeds vlak achter me hoor op het natte wegdek geven me het gevoel dat ik door moet lopen. Met nog 2 kilometer te gaan, vraag ik me niet meer af of ik aan het versnellen ben geslagen, nu weet ik het. Is dit wel slim, zo één week voor Berlijn? Ik blijf lekker op tempo en de ontspanning zoeken. Nog steeds voetstappen achter me. Iets verder weg dan daarnet? Is het Johan?

Het is rustig in Zaandam

In Zaandam is het veel rustiger dan ik me van eerdere edities herinner. Het is dan ook nat en een beetje koud en ik ben gestart in de eerste groep. De gezelligheid zal vast later op gang komen. Nog een keer rechts, omhoog de brug op, dan links en licht dalend naar de finish. Voetstappen achter me, naast me, twee van de mannen die ik een paar honderd meter geleden inhaalde, sprinten me nog voorbij. Daar ga ik geen spierkracht meer aan besteden, nu zeker geen risico meer nemen. Dan over de finish. PR op de tien Engelse mijl.

Vlak achter me komt Johan binnen. Hij wordt 152e en ik 151e van de 425 wedstrijdlopers. Niemand zal ervan wakker liggen. Voor en na hem nog krijgen nu lopers die eerst ruggen waren een gezicht. Er wordt geknikt, hier en daar een boks of een hand. Tevredenheid alom. Wat is het toch heerlijk om wedstrijden te lopen. Zelfs als het niet lekker is gegaan, is het toch altijd een genot om te finishen. Dat is aan al die koppen te zien. Volwassen mannen die blij zijn met een medaille.

Medailles, medailles, medailles

Johan kan die medailles thuis nauwelijks meer kwijt. Alleen de medailles die hij kreeg voor behaalde nationale en internationale podiumplekken – en dat zijn er aardig wat, bewaart hij. Meestal.

Aan het hele Dam tot Damweekend deden zo’n 70.000 mensen mee, wandelaars, fietsers en hardlopers. Zo’n 25.000 daarvan liepen de 16,1 kilometer van Amsterdam naar Zaandam. Kun je nagaan hoeveel verhalen er dit weekend geschreven zijn. Dit was het mijne. En een beetje dat van Johan.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

4 reacties

  • Johan Neve

    Leuk verslag Klaas, geeft goed weer waar het om draait bij dit soort wedstrijden. jezelf en elkaar een beetje uitdagen. We doen allemaal ons best. dus na de finish schouderklopjes en high fives uitwisselen en luisteren naar elkaars verhalen, met respect voor elkaars prestatie.

  • Ray

    Ik ben inmiddels weer opgewarmd..

  • José Vicente

    Niet zomaar Johan..maar de Johan Neve..altijd snel. Leuk stukkie Klaas .en succes in Berlijn

    • Johan Neve

      Ik voel me gevleid dat de grote José V. mij noemt.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer