Gerben roept op om te leven

Om mij heen zie ik paniek, angst, maar ik ben blij, hoopvol. Blij en hoopvol omdat ik twee benen heb die me buiten de deur brengen, ver weg van waar een virus rondwaart.

Deel dit artikel:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Gerben roept op om te leven

Gelukkig zijn er meer mensen die dat gaandeweg begrijpen: het nut en de functie van het hebben van twee benen. Ik zie links en rechts wandelclubjes ontstaan. Uit pure noodzaak gaan we iets heel primitiefs doen, iets waar mensen zo goed in zijn, namelijk de benen gebruiken.

Ik was van de week weer eens in mijn geliefde bos op de Brabantse Wal, met de benenwagen. Ik ervoer iets.

We proberen in deze tijden van crisis zoveel dingen als mogelijk in woorden te vatten. We willen aantallen besmettingen weten, regels en richtlijnen hebben, liveblogs volgen en nog veel meer nieuws waar en wanneer maar te vinden, noem maar op. Wat ik in het bos ervoer is, in tegenstelling tot voornoemde, niet in woorden te vatten.

Wat dan? Ervaar het zelf.

De lente hangt in de lucht, de zon drukt zijn vroege voorjaarswarmte steeds vaker op mijn lichaam. Vogels fluiten, knoppen van bladeren springen open, een bij zoemt rond een bloem. Ik ontdek een familie pissebedden onder de schors van een boom. Leven.

Ik leef.

Eenmaal thuis, waar woorden alles weer moeten kunnen vatten, vier muren me binnen houden uit angst, uit vrees voor… Daar is minder leven, daar heerst angst.

Daarom een een tip voor al die hardlopers die zo fervent bezig waren om te trainen voor een wedstrijd in het voorjaar en die nu allemaal tegen een afgelasting zijn aangelopen: werp je trainingsschema eens een paar weken, in elk geval voor de virus time being, overboord, ga rondstruinen in het bos en leef.

Want zonder schema geniet je veel meer van al het moois dat de natuur te bieden heeft. Daarnaast vergeet je alle zorgen die het ‘gewone’ leven met zich mee brengen (voor even).

En o ja, nog een tip die ik in de schoot geworpen kreeg van iemand die teleurgesteld haar debuut aan de marathon aan zich voorbij zag gaan. Ze stuurde me dat ze nu in de herkansing kan gaan met haar trainingsprogramma. En dat is nodig, vertelde ze me, want ze had een zwakke plek ontdekt.

Misschien heb jij die ook wel.

Dus kijk eens kritisch: hoe gingen die marathonvoorbereidingen eigenlijk? Liep het allemaal lekker, vlotjes, van een leien dak, of was er iets, miste iets? Dat kun je dan nu mooi aanpassen.

En vergeet ondertussen niet… te leven.

Deel dit artikel:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
STRYD V3: De ultieme footpod (vermogensmeter)

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Stryd V3: de ultieme footpod - Hardlopen op vermogen

Meer uit Born Runners