Gerben verhuisde voor het hardlopen

Van asfalt, uitlaatgassen en hoge gebouwen naar rust, ruimte en bos. Hoeveel is een fijne hardloopomgeving jou waard?

Deel dit artikel:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Gerben verhuisde voor het hardlopen

Wij, mijn vriendin en ik, zijn een nooit officieel vastgelegde challenge begonnen: wie spot de meeste reeën. Wat de tussenstand is weet ik niet, maar ik sta voor.

Ik neem je mee naar een rondje hardlopen pas geleden:

“De gele kleur van mijn trailschoenen is met modder bedekt. De winter heeft mijn sokken als een slechte regenjas gevuld met water. Ik moet mijn benen geregeld hoog optillen om me een weg te banen door afgewaaide takken en overwoekerd gras. De bomen hadden plaatsgemaakt voor meer open terrein. Wat vertrapte grasstengels deden het lijken of er een pad lag. En als iets alleen maar lijkt op een pad, sla ik het in. Na een kleine twee minuten hoor ik ineens een stevig geritsel op niet meer dan 20 meter. In de milliseconde die volgt, voordat ik zie wat het is, tovert zich reeds een voorbereidende glimlach op mijn gezicht. Met reuzensprongen schiet de ree weg, over opgestapelde takken, ondoorwaadbaar struikgewas en diepe kuilen alsof het niks is. Plus 1, schiet door mij heen, terwijl ik denk aan mijn vriendin.”

Iedere keer wanneer ik naar het bos ga, start ik een minisafari, een weg door Klein Afrika, alsof ik vanuit Kampala rechtstreeks de Oegandese savanne op ren.

Mijn vriendin en ik gaan ook wel eens samen ‘op safari’, maar op de een of andere manier spot ik meer hertachtigen tijdens mijn hardlooprondjes dan wij tijdens onze wandelavonturen. Misschien ligt het aan de idiote tijdstippen waarop ik soms het bos verken.

Een jaar geleden kregen wij de sleutel van ons nieuwe huis in Bergen op Zoom. Het was een bewuste keuze om de stad die ons zo lief is, Rotterdam, te verlaten.

Rust, ruimte en bos.

Vrijwel iedere hardloper tegen wie ik dit vertel, vertoont een vorm van jaloezie.

Ik had daar ook jarenlang last van. Dan liet ik de stad soms achter me en ging voor een lange duurloop naar ‘savanne’gebied. Dolenthousiast kwam ik terug thuis en hield mezelf voor: dit ga ik vaker doen. Nog geen dag later hadden de grillen van de stad mijn trainingen weer overgenomen.

Asfalt, uitlaatgassen en hoge gebouwen.

De radicale keuze van verhuizen naar een onbekende plek bracht verandering, want nu ligt een uitgestrekt natuurgebied op een steenworp afstand.

Dat heeft voordelen: minder randstedelijke prikkels die me soms horendol maakten, veel meer afwisseling in mijn trainingen en, last but not least, een toffe reeënchallenge.

Hoeveel is een fijne hardloopomgeving jou waard? Ik ben benieuwd.

Deel dit artikel:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Stryd V3: de ultieme footpod - Hardlopen op vermogen

Meer uit Born Runners