Hardloopjunkies, recreatieve genieters of wedstrijdlopers. We zijn allemaal verschillend, maar de hardloopconnectie is er. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. In deze serie interviews vertellen lopers waarom het hardloopvuurtje in hen nooit dooft.
Het avontuur trok haar destijds naar Guatemala, maar ze bleef voor de liefde. Tessa de Goede (32) woont inmiddels al jaren in het land van de salsa. Hardlopen raakt daar steeds meer in zwang, maar vergt de nodige aanpassing. ‘Je kunt hier als vrouw niet alleen in het donker over straat.’
Eeuwige lente
Veel lopers zijn stiekem een beetje opgelucht dat de zomer zijn einde nadert. Rennen in de hitte vinden we hier in Nederland vaak lastig. Dat geldt niet voor Tessa de Goede. Ze woont sinds 8 jaar in Guatemala, het land van de eeuwige lente. Daar heeft ze zich samen met haar Guatemalteekse man gevestigd in een klein dorp. De temperatuur komt overdag nooit onder de 25 graden. Hardlopen is prima te doen, maar dat vergt wel de nodige aanpassing. ‘De zon komt hier al om 6:15 uur op en het wordt snel warm’, vertelt ze. ‘Daarom sta ik extra vroeg op om nog 45 minuten onder draaglijke omstandigheden te kunnen lopen. Dan zie ik er bij terugkomst tenminste niet uit als een rode tomaat.’
Heuvelachtig
Guatemala biedt nog meer uitdagingen voor hardlopers. Zo heb je in het Zuid-Amerikaanse land te maken met hoogteverschillen. Tessa is dat inmiddels gewend. In haar woonplaats zit ze op een hoogte van zo’n 1500 meter. ‘Alles is er vulkanisch en heuvelachtig’, aldus de renster. ‘Tijdens een loopje ga je altijd naar boven of naar beneden. Je rent hier nooit vlak, alleen op de loopband.’ Het trainen in de hitte en de bergen hebben van Tessa een sterkere loper gemaakt. Dat merkt ze aan haar ademhaling en longcapaciteit.
Slak
Tijdens de Dam tot Dam loop van vorig jaar blijkt dat Tessa een voorsprong heeft op veel andere lopers. ‘Ik hoorde iedereen om me heen klagen over het warme weer’, blikt ze terug. Zelf dacht ik: “tralala, wat fijn deze temperatuur.” Alles voelde goed en ik ging als een speer. Alsof ik te veel zuurstof in mijn longen had zitten. Toen ik over de finish kwam, dacht ik dat er iets mis was met mijn wedstrijdchip. Ik kon het gewoon niet geloven. Mijn loopvrienden in Guatemala noemen me juist altijd de slak. Voor het eerst geloofde ik in mijn eigen hardlopen.’
Boer Zoekt Vrouw
Als Tessa weer thuis is, heeft ze smaak goed te pakken. De loopster wil haar grenzen verleggen en schrijft zich in voor haar allereerste marathon, in New York. Samen met duizenden andere lopers staat ze op 1 november aan de start op Staten Island. Op dit moment kan ze niet altijd trainen. In Guatemala zitten ze midden in het regenseizoen. Die stortbuien zijn volgens Tessa soms best heftig. Buiten een rondje hollen is dan onmogelijk. Dan werkt ze in de woonkamer een sessie op haar loopband af. ‘Veel lopers vinden dat oersaai’, roept ze. ‘Het geeft mij juist ontspanning. Tijdens het lopen kijk ik via uitzending gemist naar mijn favoriete Nederlandse tv-programma’s. Zo hoef ik geen aflevering van Boer Zoekt Vrouw te missen.’
Privilege
Sinds 2 jaar is rennen erg hip in Guatemala. Steeds meer mensen krijgen de smaak van het hardlopen te pakken. Toch is nog niet iedereen het gewend om een buitenlandse blondine voorbij te zien hollen. ‘Je kunt hier als vrouw niet alleen in het donker over straat’, zegt ze. ‘Helaas zijn geweld en verkrachtingen nog aan de orde van de dag. Daarom loop ik altijd met mijn vaste hardloopgroepje. De meerderheid bestaat uit mannen. Het is voor mij ondenkbaar om in mijn eentje een rondje te rennen. Dat gevoel van vrijheid mis ik wel. In Nederland trek je je hardloopschoenen aan en stapt de deur uit. Als je aan de andere kant van de wereld woont, besef je pas goed wat een privilege dat is.’
