Het is nog nooit gedaan. Maar enkele dappere mannen laten zich niet weerhouden. Op 5,6 of 7 mei is het zover: de poging om de marathon onder de twee uur te lopen. “Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan” (Pippi Langkous).
Bijna drie procent sneller lopen. Wat is hiervoor nodig? Allereerst geld… om de atleten (Eliud Kipchoge, Lelisa Desisa, Zersenay Tadese) te belonen, om onderzoek te doen, om schoenen te ontwikkelen, een goed voedingsschema. En uiteraard een goede training.
Welke benadering heeft Nike gekozen?
Ze hebben de trainingsaanpak van de drie lopers niet drastisch veranderd. Want een man als Eliud Kipchoge en zijn trainer Patrick Sang hebben al een jarenlang goedwerkend programma. Waarom dan veranderen? Desisa heeft enkele belangrijke marathons gewonnen en heeft gezien zijn 2.04.45 besttijd vast ook een werkend programma. Zersenay Tadese is de wereldrecordhouder halve marathon en traint dus, bijna per definitie, optimaal. Misschien kan hij wél een kleine programmaverandering gebruiken gezien het feit dat hij nog altijd geen snelle marathon gelopen heeft.
Je zou kunnen zeggen: Nike wil revolutie, maar kiest evolutie. Ze willen onder de twee uur en je zou dan misschien een briljante nieuwe benadering verwachten. Maar ze kiezen voor het optimaliseren van het bestaande:
– Kleine wijzigingen in het trainingsprogramma;– Schoenen die net wat beter zijn: Nike Zoom Vaporfly Elite. De drie lopers zijn de enigen ter wereld die de beschikking over deze schoenen hebben en we kunnen hier misschien een verrassing verwachten;– Kleine aanpassingen aan de voeding, vooral de voeding tijdens de poging;– Perfecte omstandigheden: 10-12 graden, geen wind, zeer gelijkmatig tempo, goed parcours, perfecte tempomakers waarachter het prettig schuilen is.
Laten we eerst kijken naar de training: wat is er anders?
Eliud Kipchoge: de gedroomde recordbreker
Kipchoge’s training bevat een mix van vrij intensieve trainingen (vooral ’s ochtends gelopen overigens, rond het starttijdstip van de marathonpoging), en rustige middagloopjes. Omdat Eliud zijn eigen lichaam goed kent laat hij het trainingstempo afhangen van hoe hij zich voelt. Onder de vrij intensieve trainingen bevindt zich ook de lange duurloop…. Interessant. De lange intensieve duurloop komt vaker voor in schema’s van toplopers. Al met al is zijn training niet anders dan anders. Zijn weekoverzicht hieronder
Zersenay Tadese: de eeuwige marathonbelofte
Tadese is sinds hij 58.21 op de halve marathon heeft gelopen onderwerp van speculatie: zou híj dan de eerste Sub-2-uur-Mensch kunnen zijn!?!? Ook Tadese zelf leek hier een tijdlang in te geloven. Hij trainde hard voor de marathon, maar op een of andere manier lukte het niet. Hij ging stuk, hij koos een te hoog tempo, of hij trainde te hard of te zacht.
Hoe dan ook, komend weekend probeert hij het weer. Zijn trainingsbenadering is anders dan die van Kipchoge. Zersenay Tadese heeft deze keer vanuit snelheid naar duur gewerkt: de eerste helft van het trainingsprogramma bevatte veel snelheidstrainingen op sub-2-uur marathontempo, waarna in de tweede helft duurvermogen is toegevoegd zodat hij mogelijk het tempo de volle twee uur kan volhouden.
Lelisa Desisa: jong en kansrijk
Desisa heeft een tijd van 2.04.45 staan en heeft twee keer Boston gewonnen. Hij is nog jong, 27 jaar, en kan zich mogelijk nog wat verder ontwikkelen. Lilesa Desisa heeft deze keer vanuit duur naar snelheid gewerkt. Hij deed vele rustige tot matig snelle duurlopen om basis te leggen. Daarna zijn baantrainingen toegevoegd om snelheid en intensiteit later in het programma te ontwikkelen.
Overige geheimen?
De warming up: deze begint erg rustig, wandeltempo, en gaat geleidelijk wat sneller. De lopers doen niet echt een cooldown. Hooguit een stukje heel langzaam uitlopen, rustiger dan 10 kilometer per uur…. Hier niets bijzonders te melden. Ze slapen en rusten veel. Uiteraard. Ze doen geen krachttraining in deze fase (wellicht wel in andere fasen in het jaar maar niet in de directe marathonvoorbereiding). Ik noteer het zinnetje “To run fast you need to run”. En “de lopers zijn vrij stijf. Stijve spieren zijn energie-efficiënt in het marathonlopen”. Zoals gezegd: in de trainingsaanpak is niet zoveel nieuws te ontdekken.
Voeding: ook hier geen revolutionaire ideeën van Nike. Ze geven een grove richtlijn van 50-75% koolhydraten, 20-30% eiwit en bieden hersteldrank voor na de zware trainingen. Wat wel wordt gedaan is meten. Meten van hartslag / snelheid, zweetverlies… analyseren van deze data met de coaches, en hier de training op aanpassen. Meten van energiebehoefte, opnamesnelheid, en hier de voeding tijdens de marathon en tijdens trainingen op aanpassen. Elk van de drie heeft zijn eigen unieke koolhydratenmix.
Verder trainen ze alle drie op hoogte. Ze trainen niet samen, maar in hun eigen trainingsgroepen met hun eigen trainers. Trainingshoogten zijn ca 2300-2700 meter… ze dalen in hun recordpoging af naar 162 meter op Monza en hopen dan dat daar alles samenvalt.
Een voorspelling? Ik zeg een krappe 2.01
Omdat er in de training zelf niet zoveel nieuws zit, moet het eventuele record komen van voeding, omstandigheden, schoenen (in volgorde van toenemend effect.
– Voeding: een perfecte koolhydratenmix elke zeven minuten… misschien 30 seconden winst.– Omstandigheden: er is het perfecte haaswerk en het hierdoor ontstaande windvoordeel en energiebesparing. Er is het perfecte parcours: mooi asfalt, geen wind, 12 graden, de ideale lijn. Laten we zeggen dat dit een minuut oplevert.– Schoenen: volgens de geruchten zou er 4% winst in zitten. Dan zijn we er al…. Maar Ik geloof niet dat er zoveel effect is. Misschien dat er één minuut winst in zit.
Dan zijn we er bijna. Nog 27 seconden te gaan. Eindconclusie is dan ook: het gaat krap worden. Ik denk dat Desisa het zo’n 20 kilometer volhoudt, dat Tadese er bij 30 af moet en dat bij 38 of 39 kilometer Kipchoge zich gewonnen moet geven. Hij zal hem uitlopen en tot een krappe 2.01 komen. Maar misschien heb ik het mis….
