Het is niet moeilijk om goede hardloopmuziek te vinden. Menig artiest verwerkte het woordje ‘run’ in zijn of haar songtekst. Born To Run, Running Up That Hill, Runaway, Run To You. Allen met een opzwepend refrein, voor als het even tegenzit. Een schepje bovenop de al kolkende adrenalinemassa. Misschien zijn we wel echt geboren om te rennen, kun je je in alle euforie afvragen bij het horen van Springsteen. Dat is wat muziek kan doen.
In mijn jonge hardloopjaren luisterde ik veel naar muziek. Het zal wel een behoefte aan houvast zijn geweest. Tijdens wedstrijden kon ik absoluut niet zonder. Sterker nog: muziek kon een wedstrijd maken of breken. De afspeellijst was van onschatbare waarde. Die stelde ik samen met de precisie van een radio dj, met speciale aandacht voor songkeuze en timing.
De songkeuze
Spotify is hiervoor tegenwoordig ideaal. Er zijn zelfs bestaande afspeellijsten die je richting de gewenste pasfrequentie dwingen. Geloof me als ik zeg dat onder het genot van The Black Keys (Lonely Boy) die honderdzestig stappen per minuut zonder enige moeite zijn gezet. Probeer ook eens – ja, echt – Elton John (I’m Still Standing). “And did you think this fool could never win. Well look at me, I’m coming back again.” Aardige vent, die Elton. Behalve een goed tempo, geeft hij je ook nog eens een mentale oppepper tijdens die laatste kilometer.
Dan de timing.
Een minder opzwepend nummer kan natuurlijk geen kwaad zo nu en dan. Halverwege een halve marathon bijvoorbeeld. Het ideale moment voor The Cure (Lullaby) – officieel horend bij de club van honderdtachtig stappen per minuut. Standje cruiseschip aan, niks aan de hand. Eén van mijn (vele!) guilty pleasures is George Michael. George heeft een streepje voor. Onafhankelijk van het aantal beats per minuut verdient hij altijd een plekje in afspeellijst. Voor Robert (Smith, The Cure) en George geldt alleen één ongeschreven regel: met de finish in zicht wil ik ze niet horen. Liever word ik over finish gedragen door een overload aan energie, zoals in het explosieve Breaktru van Queen. Een aanrader.
Ik kan nog uren doorgaan.
Toch luister ik tegenwoordig weinig tot geen muziek meer tijdens het lopen. Mijn eigen ademhaling, de vakantieplannen van Kees, of het kalmerende gegak van een overvliegende ganzenformatie, ze hebben de plaats ingenomen van Bruce, Elton, George en vele anderen. Bedankt mannen, voor de houvast toen ik het nodig had. Het gaat nu vanzelf. Misschien heeft Bruce gelijk en zijn we wel echt geboren om te rennen?
Nieuwsgierig naar de Spotify playlist van Karen? https://open.spotify.com/user/sgdijkstra/playlist/5n6KQJ0QJtdcNEycteOIDS
