Hardlopen is veel meer dan een sport. Hardlopen is een middel om nieuwe dingen te ervaren en nieuwe dingen te ontdekken.
Nick Verzijlberg was vier jaar geleden verslaafd aan alcohol en drugs. Hij besloot het roer radicaal om te draaien door zich te laten opnemen in een verslavingskliniek. Toen hij uit de verslavingskliniek kwam, stelde een vriend voor dat hij zou moeten gaan hardlopen. Inmiddels heeft de 30-jarige Nick twee marathons en meerdere halve marathons gelopen. ProRun spreekt Nick over zijn verslaving, zijn passie voor hardlopen en wat hij heeft ontdekt door deze sport.
Nick realiseerde al langer dat hij niet goed bezig was: “Ik merkte dat ik steeds verder van mezelf verwijderd was. Als ik drank of drugs gebruikte dan voelde ik niet meer. Dam kon ik even zijn wie ik dacht dat ik was. In de realiteit was dat helemaal niet het geval. Verder had ik alles van me afgestoten. Het was een ontsnapping van de realiteit.” Nick besloot toen een verslavingskliniek te bellen om opgenomen te worden, maar hij kon niet meteen terecht. Hij besloot zelf twee weken niet te drinken, maar dat ging mis. “Na een avond waar ik mezelf bewusteloos heb gedronken, werd ik de volgende ochtend wakker en dacht ik: dit nooit meer. Ik besloot dat het klaar was.” Nick werd met spoed opgenomen en kon na een week meteen terecht bij de verslavingskliniek. “Die ene maand was een van de zwaarste maanden. Dat was zo confronterend.”
Kort daarna begon Nick met hardlopen: “Een vriend van mij die hardloopt stelde voor om samen te gaan hardlopen.” In december is Nick begonnen en samen met die vriend liep hij in oktober zijn eerste marathon. Daarvoor was Nick ook een fanatieke voetballer, maar door zijn drank en drugsgebruik had hij dat al zes jaar niet meer gedaan. “Ik ben met hem meegegaan en eigenlijk ging dat heel makkelijk. We leerden elkaar ook heel goed kennen door samen hard te lopen. Ik heb hem dingen verteld die naast mijn eigen vrouw weinig mensen weten. Mijn diepste angsten die ik had. Dat kwam bij mij tijdens het hardlopen naar voren. Hij is eigenlijk mijn klankbord geweest in die tijd.”
Voor Nick was het niet drinken niet het probleem, maar meer de emoties die binnenkwamen nadat hij nuchter was: “Normaal liep ik dronken over straat en nu was ik opeens veel meer bewust van de mensen en verkeer om me heen. Dat vond ik moeilijker dan het niet drinken. Het weer leren omgaan met emoties, maar hardlopen gaf mij daar zo waanzinnig veel houvast. Het gaf me vertrouwen dat ik het wel kon. Ik had namelijk gefaald, maar door het hardlopen zag ik dat mijn lichaam ook hele knappe dingen kon doen. Ik kreeg door het hardlopen weer zelfrespect.”
Nick merkte dat hardlopen hem enorm hielp: “Ik heb een tijd bij een psycholoog gelopen, maar dat bracht mij niet wat hardlopen mij brengt. Verder merkte ik dat er gezonder uitzag en vielen de kilo’s eraf. Als ik in de spiegel keek, keek ik weer naar iemand die iets kon, niet naar een opgeblazen gezicht en buik.” Voor het hardlopen woog Nick rond de 85 kilo. Door te gaan sporten raakte hij minimaal 10 kilo kwijt. “Als ik in de spiegel keek, keek ik daadwerkelijk naar een persoon die iets gepresteerd had, niet naar een minkukel. Verder voel je je lekkerder in je vel. Voorheen had ik dat helemaal niet. Ik schaamde me dood voor mijn lichaam. Hardlopen doet wonderen voor je zelfvertrouwen.”
Na de marathon van Amsterdam is Nick meerdere halve marathons gaan lopen en inspireerde hij zijn vader om te gaan lopen. “Mijn vader was totaal geen sporter, maar vond het wel leuk. Vanaf toen is hij meegegaan. Elke zondag gaan we samen hardlopen en hebben we het opgebouwd naar de have marathon. Mijn vader liep samen met mij zijn eerste halve marathon toen in Haarlem. Hij werd mijn vaste hardloopmaatje.”
Aankomend april wil Nick de Rotterdam Marathon lopen: “Ik heb ooit gezegd dat ik ooit de Zestig van Texel ga doen en ik wil ook een volledige triatlon doen. Dit jaar gaat het nog niet lukken, maar volgend jaar wil ik in Engeland samen met mijn neef de triatlon doen.” Verder wil Nick runningtherapeut worden en anderen helpen via hardlopen. “Hardlopen is echt een op een mijn partner geweest om in het leven te kunnen functioneren. Om dingen te doen in plaats van af te wachten. Ik ga gewoon rennen en ik zie het wel. Dat vind ik het allerbelangrijkste. Het gewoon doen. We zien daarna wel wat er gebeurt.”
