4 Uur in de auto voor 74 minuten knallen, Marco loopt zijn vierde provincie in Drenthe

4 Uur in de auto voor 74 minuten knallen, Marco loopt zijn vierde provincie in Drenthe

Marco zocht een uitdaging en vond de 12 Provincies. Uiteindelijk wil hij gaan voor goud, maar is met een vriend begonnen aan het verzamelen van een 10-kilometer in elke provincie. In Drenthe stond hij afgelopen zondag aan de start van een 10 Engelse mijl, ook die tellen mee voor de bronzen medaille. Hij stuurde ons zijn verslag van zijn vierde provincie én tegelijkertijd een PR-poging op de 10EM.

Afgelopen zondag stond ik aan de start van de Cascade Run in Hoogeveen. Mijn vierde officiële vinkje voor de 12 Provincies Medaille. Het was een dag van uitersten: van een strakke planning en een nieuw PR op de 10 mijl, naar de realiteit van een vader die vijf uur van huis is voor een uurtje hardlopen. Was het die 4 uur in de auto waard? Absoluut.

Wat is de 12 Provincies Medaille?

Ik hoor het je denken: waar heeft deze man het over? Ik heb vorig jaar de Marathon van Amsterdam gelopen en na die 42,2km was het voor mij nog niet klaar. Maar als vader van jonge kids is het trainen voor een marathon pittig: het kost heel veel tijd en die heb je niet altijd. Hoewel ik zelf vond dat het prima te mixen was, bleek dat mijn vrouw het toch niet altijd leuk vond als ik weer anderhalf tot drie uur weg was.

Maar ja, wat ga je dan doen na het bereiken van die afstand? Ultra’s is niks voor mij, ik ben sowieso eigenlijk meer een sprinter. En ineens vond ik het: de 12 Provincies Medaille van ProRun.nl.

Bij deze uitdaging ren je in iedere provincie een wedstrijd.

  • Ren je overal een 10k? ProRun stuurt je een bronzen medaille.
  • Ren je een halve marathon? Zilveren medaille in de pocket.
  • Ga je all-in en ren jij in iedere provincie een marathon? Dan heb je 100% goud verdiend.

Natuurlijk wilde ik wel voor goud gaan, maar laten we met brons beginnen. 😉 En zo ben ik samen met een goede vriend van mij begonnen om in iedere provincie een 10k (of 16,1k) te rennen. Inmiddels heb ik Noord-, Zuid-Holland en Flevoland gehad en nu kwam daar dus Drenthe bij.

De voorbereiding: taperen en pannenkoeken

Zoals je in mijn eerdere blogs over taperen en carb loading kan lezen, laat ik niets aan het toeval over. Na de marathon van Amsterdam wilde ik bewijzen dat ik op de kortere afstanden ook stappen kon zetten. De focus lag op frisheid en explosiviteit. Daarom ga ik, in het geval van een 10k/16k, vaak in de week van de wedstrijd pas taperen: kortere rondjes en enkel base runs. Qua voeding doe ik niet heel veel geks, behalve dat ik op zaterdag het liefst enkel nog wit brood en pannenkoeken. En laat dat laatste nu toevallig een favoriet zijn van de kids. 😉

Goeie tip: je kunt best je eten aanpassen op zo’n manier dat het goed is voor je wedstrijd, maar houdt dan ook rekening met gerechten die je kids/gezin lekker vinden. En dan hoeft het ook niet perfect te zijn. Witte pasta (ipv volkoren) met alsnog een goede saus is al prima. Je hoeft niet te winnen, je moet genieten. Ook van het eten en het gezin.

Gelukkig hadden alle kids goed geslapen, waardoor ik zelf ook enigszins uitgerust aan de start kon staan, na het reiden van zo’n twee uur richting Hooegeveen.

Mijn nieuwe Asics stonden klaar, mijn koolhydraten waren aangevuld, en de mindset was scherp. Tijd om te gaan!

Het doel: De volgende stap in Drenthe

Mijn doel voor Drenthe was simpel: een solide tijd neerzetten op de 10 Engelse Mijl (16,1 km) en de sfeer proeven van een echte regionale klassieker. Eind maart had ik al de Zandvoort Circuit Run gerend met een tijd van 1:21:55. Dit was al een persoonlijk record, maar ik kon merken dat er meer in zat. Ik liep in principe overal rond de 4:45 min/km, maar het strand stuk, man, dat was heftig. Eenmaal na het strand stuk van zo’n 5km zag ik dat mijn tempo weer terug op de vorige was en daardoor wist ik: die 4:45 moet ik vast kunnen houden over 16,1 km. Daarom werd mijn doel voor de Cascaderun 1:17:30.

Gezinslogistiek

Maar het doel was niet alleen de finish bereiken, en dan ook nog eens in een bepaalde tijd. Het was ook een goede test van de logistiek: hoe combineer ik een verre wedstrijd met het gezinsleven? Het betekende dat ik in totaal meer dan 5 uur weg zou zijn, wat betekent dat mijn vrouw “de hele zondag” met onze drie kids was. Nu vind zij dat gelukkig geen probleem, maar het betekent wel dat ik niet kan helpen of iets dergelijks.

Ik denk dat ik hier een goede mix in heb gevonden:

  • Koolydraat rijk eten afstemmen met favoriete recepten van het gezin
  • Hardloopspullen (en kleding voor achteraf) en voeding, etc allemaal de avond van te voren verzamelen en alvast klaarleggen
  • Hierdoor heb je op de racedag zelf geen omkijken meer naar “waar zijn mijn spullen” en kun je er nog maximaal zijn voor het gezin.

Het verslag: 16,1 Kilometer knallen

Het parcours in Hoogeveen staat bekend om de sfeer, en dat was te merken. Vanaf de start zat het tempo er goed in. Ik merkte dat de hybride training van de afgelopen weken zijn vruchten afwierp; mijn benen voelden krachtig bij de aanzet en ik kon het tempo constant houden. Gelukkig wel want ik had van te voren een veel hoge tijd aangegeven, waardoor ik in Vak B moest beginnen. En toen we goed rondkeken zagen we dat we ook nog eens in Vak C stonden, haha! Dat betekent dat ik een hele hoop mensen in moest halen om mijn tempo te kunnen blijven lopen.

Rond het 13-kilometerpunt werd het zwaar, mijn harstlag was rond de 170bpm en is eigenlijk daarna alleen nog maar toegenomen (tot 176bpm in de laatste 100m maar goed). Ik probeerde nog zoals altijd toch een sprintje te trekken richting de eindstreep maar dat lukte niet meer. Ik merkte duidelijk dat ik alles had gegeven wat er voor nu in zat.

Het resultaat: 1:14:31

Met een eindtijd van 1:14:31 kwam ik over de finish. Dat is dus zo’n 4:36 min/km. Redelijk strak dus op de geplande pace en daarom een resultaat waar ik als vader met een druk schema meer dan tevreden mee ben. Het is het bewijs dat kortere, intensievere trainingen na een marathon-cyclus echt werken.

De realiteit: 4 uur rijden en ‘vader-schuld’

Maar laten we eerlijk zijn. Om deze tijd te kunnen lopen, was ik in totaal ruim 5 uur weg van huis, waarvan 4 uur in de auto. Terwijl ik in de flow zat, stond mijn vrouw de boel thuis te runnen. Dat is de schaduwzijde van de passie die we delen. Het voelt soms dubbel: de euforie van de medaille versus de wetenschap dat het gezin een offer brengt voor jouw hobby. Stressmanagement gaat bij ons vaders niet alleen over werk, maar ook over deze balans.

Wat nu? Op naar de volgende provincie!

Drenthe is binnen. De kop is eraf. Ik heb genoten van de Cascade Run en de organisatie was top. Nu is het tijd voor herstel en het uitkiezen van de volgende provincie. Welke raad jij me aan?


Veel succes met de andere provincies, Marco! Wil je meer lezen van Marco? Bezoek vooral zijn website.

Reageer op dit artikel

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De beste looptips en inspirerende artikelen elke vrijdag in je mailbox?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Inspiratie