Een jaar lang twee marathons per dag - deel 35

Door
Rinus Pauel
3 maart 2019 08:31
Een jaar lang twee marathons per dag - deel 35
De 25-jarige Rinus Pauel begeleidt - als fysiotherapeut/ kinesist - de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang circa 80 kilometer per dag gaat hardlopen.Via ProRun vertelt hij over zijn avonturen.
Door omstandigheden is de publicatie van zijn verslagen even gestopt geweest, waardoor we achter liggen op de actuele datum 


11 oktober
Vandaag de laatste dag in Guatamala. Zijn wat laat bij de grens aangekomen en daar nemen we afscheid van onze Guatamalanese chauffeur Carlos en krijgen er een Mexicaanse Carlos voor terug. 


Luna en Lei staan ons aan de andere kant van de grens op te wachten. Zij waren al eerder de grens overgestoken om de auto en zaken met de nieuwe chauffeur te regelen. Zij vertelden dat er problemen zijn met onze pasporten. Er was toen we Guatamala binnenkwamen iets fout gegaan  waardoor we allemaal niet geregistreerd waren. In feite hebben we dus al die tijd illegaal het land doorkruist. Gelukkig deed men, na ons verhaal te horen, niet moeilijk. Ik moet maar eens beginnen te tellen hoeveel engeltjes wij op onze schouder hebben zitten.



We zijn laat in Mexico, maar we willen absoluut de 85 km halen. In eerste instantie wil Baibin eerder stoppen. Li wordt echter een beetje boos. We hebben tenslotte vorige week afgesproken dat hij dagelijkse zijn kilometers absoluut moet halen omdat we anders nooit op tijd in Alaska geraken.  We lopen samen met hem die laatste kilometers. Probeer al die ruis naast me te leggen en gewoon dag per dag te leven. Niet te focussen op de problemen maar gewoon door te gaan. 

12 oktober,
Eerste dag in Mexico. Het voelt als een enorme vooruitgang. Hoewel de infrastructuur en steden in Mexico vergeleken met westerse landen ook niet top zijn, is het een enorme vooruitgang ten opzichte van de andere landen in centraal Amerika. Het lijkt raar maar Mexico voelt echt aan als een rijk land. Het eten is er ook een stuk beter. Ik was al even vergeten hoe het was om over een weg zonder gaten, afval of dode honden te kunnen lopen. 



Het zuiden van Mexico heeft, naar het schijnt, een hele rijke cultuur. Carlos vertelt dat we vanwege de andere route keuze, daar weinig van te zien krijgen, balen.... Wat we gelukkig wel kunnen ervaren is de gastronomie van Mexico. Er is een enorm aanbod aan lekker eten, waar zelfs Baibin van wil eten. 

13 oktober,
Zijn uit het bewoonde gebied en inmiddels weer in de jungle achtige regio gekomen. Veel kleine dorpjes verspreid over grote afstanden. Hier is het vaak moeilijk om een hotel of restaurant te vinden. De organisatie voor de verzorging van BaiBin is nu minimaal. Vaak moeten de chauffeur en ik  zelf op zoek om zijn ontbijt en lunch te vinden. Met de grote afstanden en kleine dorpjes kan dit soms een behoorlijke klus zijn. Het avondeten is meestal wel geregeld, maar er zijn ook dagen dat we thuiskomen en er niks geregeld is. We moeten dan zelf een restaurant zoeken. Allemaal geen probleem, alleen zou ik liever die 2 uur tijd die we daarmee verliezen, gebruiken om onze slaaptijd te vergroten. Vaak moeten we het met slechts 4-5 uur slaap doen . De anderen liggen er dan al vroeg in. Er wordt ook nauwelijks naar mijn aanwijzingen geluisterd. Ik vraag me soms af wat ik hier eigenlijk nog doe. . Heb dat maar naast me neergelegd. Ben hier om hem fysiek te verzorgen en mentaal te ondersteunen. Wanneer ik me over alle zorgen ga maken wat slecht verloopt, ben ik heel de dag bezig. Dat heeft geen zin. 

  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Rinus Pauel

Rinus Pauel



Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Gaby
    Hou vol alsjeblieft!!!! Ongelooflijk knap wat jullie doen, die kracht straalt ook op mij als lezer af. Diep respect!!!
    Reactie geplaatst op 07/03/19 om 09:50 uur

Loopkalender

23
juli