Een paardenrace van 100 mijl die een mensenrace werd

Een paardenrace van 100 mijl die een mensenrace werd

Het begon met een man die wilde bewijzen dat een paard honderd mijl door de bergen in 24 uur kon afleggen. Toen een man die dacht: dat kan ik rennend! En nu is het een van ’s wereld beroemdste trailwedstrijden: de Western States 100.

In 1955 reed Wendell Robie met vier andere mannen te paard over de Western States Trail van het postkantoor in Tahoe City naar Auburn om te bewijzen dat paarden 100 mijl (ruim 160 kilometer) op een dag konden afleggen. Zelfs over ruig terrein door de bergen. Gordy Ainsleigh was in 1974 de eerste die de route zoveel mogelijk hardlopend aflegde om te zien of hem dat binnen 24 uur zou lukken. De deelnemers aan de paardenrace hadden namelijk 24 uur de tijd om te finishen. Gordy deed het in 23 uur en 42 minuten. Zijn prestatie markeert de geboorte van wat nu een van de bekendste trailraces ter wereld is: de Western States Endurance Run. Dit weekend wordt ‘ie gelopen in de Sierra Nevada, het ruige gebergte in het oosten van Californië.

Van een buitenissig sportevenement voor een heel select clubje freaks is Western States uitgegroeid tot een van de meest in het oog springende evenementen in trailrunning. Tot een jaar of tien geleden was het vooral een Amerikaanse gelegenheid, maar zeker sinds de deelname in 2010 van het Spaanse loopwonder Kilian Jornet (winnaar in 2011) , wagen ook atleten uit Europa, Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland, Australië en zelfs Nederland zich graag aan een krachtmeting met de bergen en de hitte van de Sierra Mountains. De in Spanje wonende Nederlandse Ragna Debats werd vorig jaar derde en vestigde een parcoursrecord bij de masters.

Het fenomeen Walmsley

Dit jaar geen Nederlandse deelnemers aan de start van het 385 lopers tellende veld. Ook ontbreken veel van de absolute wereldtoppers. Debats zal haar aandacht deze zomer richten op de Ultra Trail de Mont Blanc (UTMB), hetzelfde geldt voor de beste Amerikaanse loper, Jim Walmsley.

Die laatste heeft een bijzondere relatie met de Western States 100. Voorafgaand aan zijn eerste deelname in 2016 kondigde hij aan dat hij niet alleen wilde winnen, maar ook het vier jaar oude parcoursrecord verbreken. Nogal een statement voor een jonge gast die voor het eerst meedeed. Walmsley belandde bij de oversteek van de American River in het water in plaats van in het bootje dat lopers overzet, hij nam ook nog een verkeerde afslag en eindigde uiteindelijk als 20e, bijna vier uur langzamer dan dat parcoursrecord. In de trailscene, waar een grote bek op weinig applaus kan rekenen, vond men dat wel mooi. Walmsley werd er alleen niet bescheidener van en liet weten dat hij ook in 2017 voor de snelste tijd zou gaan. Dit keer ging hij veel te hard van start op een bloedhete dag en moest hij uitstappen. Doei, doei Walmsley dachten sommigen.

Het fenomeen uit Arizona maakte zijn grote mond uiteindelijk meer dan waar. Hij won de Western States 100 in 2018 in een dik parcoursrecord (14:30:04, een kwartier van de oude tijd af), won in 2019 weer en opnieuw in een parcoursrecord (14:09:28) en maakte er drie op een rij van in 2021 (vanwege covid was er geen race in 2020). Walsmley zal vast nog eens winnen in Californië, maar het is bijna onmogelijk dat hij de prestatie van ultralegende Scott Jurek zal overtreffen. Jurek won de Western States tussen 1999 en 2005 maar liefst zeven keer op rij.

Klimmen, dalen, hitte

Het startschot klinkt in Olympic Valley, waar de Winterspelen van 1960 werden gehouden, om 5 uur ’s ochtends. De lopers krijgen dan meteen in de eerste zeven kilometer de klim naar Emigrant Pass voor de kiezen, een klauterpartij van 777 meter verticale meters. In het vervolg van de wedstrijd mogen ze nog 4,7 kilometer klimmen en 7 kilometer dalen naar de atletiekbaan van de lokale high school in Auburn. Meer nog dan het heftige klimmen en dalen is het grootste obstakel voor deelnemers de hitte in de lager gelegen delen van het parcours. Voor de meeste lopers geldt dat ze op het heetst van de dag te maken krijgen met de canyons, de gedeeltes waar de meeste hitte blijft hangen.

Wie erin slaagt de 100 mijl binnen 24 uur te lopen krijgt de felbegeerde silver buckle, een zilverkleurige cowboy-style riemgesp. Voor het gros van de finishers is er de bronzen variant, waarvoor je binnen 30 uur over de streep in Auburn moet komen. Ieder jaar levert de sprint van de laatste lopers om op tijd over de finish te komen weer mooie, maar ook hartverscheurende taferelen op. Het is de transport op zijn mooist: uiterste uitputting, maar ook de toplopers die – inmiddels uitgerust en fris gedoucht – de staart van het veld staan aan te moedigen.

Liveverslag

Voor het tweede jaar op rij is voor trail-diehards de hele race te volgen via YouTube. Het commentaar wordt verzorgd door trailrunners Dylan Bowman en Corinne Malcolm. Zeker even een kijkje waard! Let bij de vrouwen op Lucy Bartholomew (Australië), Camille Herron (VS), Kaci Lickteig (VS), Ruth Croft (Nieuw-Zeeland) en Camille Bruyas (Frankrijk). Bij de mannen zijn het onder anderen Hayden Hawks, Tyler Green, Tim Tollefson (VS) en Tom Owens (Schotland) die wel eens hoge ogen zouden kunnen gooien. De race begint zaterdag 25 juni om 14:00 uur onze tijd.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

1 reactie

  • George

    Jammer dat je Ann Trason niet noemt

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer