Hemdpje uit

Column Geert: Over een trail in de Ardennen en een slavendrijfster

Lange zomertrail in de Ardennen. Het is heet. Voor de start klimt een of andere stoere Waal op een leeg krat om de verzamelde lopers een hart onder de riem te steken. Wellicht doet hij daarnaast een paar belangrijke mededelingen, maar dat zou ik niet weten, ik versta zijn Frans niet. De loper naast mij zegt ‘les balises sont rouge et blanc’. Oké, dat moet genoeg zijn om de finish te bereiken. Een paar kilometer na de start vertelt iemand anders dat ook werd aangeraden extra water mee te nemen. Een van de drinkposten is vervallen.

Na tien kilometer merk ik dat ik stuivertje aan het wisselen ben met twee vrouwen die samen lopen. Kort zwart haar alle twee en strakke witte hemdjes, meer dan genoeg om afgeleid te raken. Dat duurt een uur of twee. Op lange, vlakke stukken halen ze mij in; op klimmetjes en afdalingen kom ik weer bij. Als we elkaar passeren, groeten we. Een van hen heeft duidelijk de leiding, ze lijkt de ander voortdurend aan te moedigen, dan wel vooruit te schreeuwen. Mijn sympathie gaat natuurlijk geheel uit naar het slachtoffer.

Na een kilometer of dertig bedenk ik dat het klaar moet zijn. Ik raak te vermoeid voor nieuwe fantasieën over kort zwart haar en witte hemdjes en ik vind ook dat ik het aan mijn lopersstand verplicht ben de dames nu definitief af te schudden. Een paar kilometer later zie ik mijn kans: een lange afdaling, door de droge bedding van een beek.

De slavendrijfster daalt het slechtste van de twee en ik heb haar het eerst te pakken. Vijftig meter voor haar klautert haar partner over en tussen de grote stenen. Ze kijkt om en ziet me komen. Als ik bij haar ben, pakt ze mijn bovenarm beet en ze zegt ‘help me even’. Een meter of tweehonderd lopen we samen. Ik vind makkelijk mijn weg, ze gebruikt mij als steun en kan nu ook snel dalen. Dan is het lastigste stuk voorbij, ze laat los en bedankt mij. Ze moet wachten op haar akela. Moet dat? Ja, dat moet.

Als ik een kwartier, twintig minuten na de finish weer een beetje ben bijgekomen, loop ik naar het riviertje vlakbij, waar veel lopers verkoeling hebben gezocht. Sommigen zijn aan het pootjebaden, sommigen zijn plompverloren in het water gaan zitten. Daar zit zij ook. Hemdje uit, zwarte sport-bh. Welja, dat kan er ook nog wel bij.

&

De beste looptips en inspirerende artikelen elke vrijdag in je mailbox?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Inspiratie