Het mooiste aan hardlopen is dat je vrij weinig spullen nodig hebt. Slechts een paar hardloopschoenen, wat hardloopkleding en je kan gaan. Je hebt geen lidmaatschap bij de sportschool nodig en je hoeft ook geen eerdere sportervaring te hebben. Het enige wat nodig is, is doorzettingsvermogen. Doorzettingsvermogen om door die eerste pijntjes heen te komen. Want uiteindelijk (zoals wij ervaren hardlopers weten) zal je van deze sport gaan houden en nooit meer zonder willen.
Ik denk dat we allemaal over eens kunnen zijn dat hardlopen een laagdrempelige sport is. Maar dat zegt niet dat het makkelijk is. Beginnen met hardlopen is een strijd.
Nieuwe lopers worstelen hier dan ook mee. Überhaupt de deur uit komen kan een hele opgave zijn, want ze weten dat ze een zware taak te wachten staat. In het begin is hardlopen gewoon nog niet zo ontspannend. Je hebt moeite met je ademhaling, je komt moeilijk vooruit en je wil gewoon stoppen en neerploffen. Of je voelt alsof je maar niet beter wordt.
Maar maak je geen zorgen. Er is een manier waardoor je het jezelf makkelijker kan maken.
Het gaat namelijk allemaal om je houding. Ik weet het, het klinkt cliché en nutteloos, maar houding is het enige wat jij kan veranderen als je jezelf wil transformeren in een bad ass hardloper. Geloof je me niet? Ik daag je uit in de aankomende vier weken deze drie aanpassingen te maken. Zo niet, stuur me dan persoonlijk een berichtje.
Ten eerste moet je het woord ‘moeten’ uit je woordenschat verwijderen. Volgens psycholoog en voormalig directeur van Sport Psychologie aan de UCLA, Dr. Robert Corb, zorgen die woorden voor spanning. Zodra je dat zegt, gaat je lichaam zich al aanspannen en ervaar je meer stress en angst. Met andere woorden, als je zegt ‘ik moet hardlopen’, ervaar je dit als minder plezierig. Vervang het woord moeten met mogen. Het klinkt cliché, maar het kan geen kwaad om het in ieder geval te proberen. Toch?
Ten tweede kan je je focussen op wat wel goed gaat in plaats van wat niet goed gaat. Ja, ik kan nog steeds geen 5 kilometer achterelkaar lopen. Misschien niet, maar je bent vandaag wel gegaan. Ja, maar ik ben zo langzaam. Maar wat is langzaam? En wat is snel? Het glas is halfvol of halfleeg. Beiden zijn waar, maar het is maar hoe je het bekijkt. Schrijf dus op wat goed gaat en hoe je vooruitgaat. Zo zie je dat je bijvoorbeeld 6 weken geleden nog geen 20 minuten achterelkaar kon hardlopen, maar dat nu wel kan.
En tot slot, schrijf op waarom je het doet. Beginnen met hardlopen doet pijn. Het wordt zwaar, maar waarom doe je het? Is het de pijn waard? Als je gaat hardlopen denk dan aan je einddoel. Twijfel je aan jezelf? Twijfel dan over je twijfels.
Een hardloper worden is zwaar. Maar het draait niet alleen om gezonder worden of gewicht verliezen. Het is iets wat we doen om te ontspannen, te mediteren en om ons hoofd leeg te maken. Het is een momentje voor onszelf. We krijgen er zelfvertrouwen door omdat we onszelf uitdagen en onze grenzen verleggen.
Dus de volgende keer dat je merkt dat je wilt huilen van de spierpijn. Denk dan aan je doel, doe het omdat je het wil, niet omdat het moet. Kijk dan vooral naar hoe je vooruit bent gekomen. Uiteindelijk zal je trots zijn op jezelf omdat je kan zeggen dat je een bad ass hardloper bent.
